III SA/Łd 621/16

Dnia 11 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. d.j. B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi bądź nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono skarżącej w dniu 23 sierpnia 2016 r. W dniu 29 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżąca nadesłała podpisaną skargę oraz wniosła o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca skierowała przesyłkę listową do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Do organu wpłynęła w dniu 2 września 2016 r. W dniu 6 września 2016 r. została osobiście przez pracownika organu doręczona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Postanowieniem z dnia 16 września 2016 r. straszy referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei w myśl art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż pisma zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższych obowiązków zostało doręczone skarżącej w dniu 23 sierpnia 2016 r. Oznacza to, że 7-dniowy termin do wykonania wezwania, rozpoczął swój bieg w dniu 24 sierpnia 2016 r., a upływał z dniem 30 sierpnia 2016 r. W tej sytuacji Sąd uznał, że braki nie zostały usunięte. Nie można natomiast uznać za wykonanie przez skarżącą obowiązku określonego ww. wezwaniach przez nadesłanie pisma z dnia 29 sierpnia 2016 r. wraz z podpisaną skargą i wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca bowiem korespondencję skierowała do Sądu, ale za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Przedmiotowe dokumenty wpłynęły do Sądu dopiero w dniu 6 września 2016 r., zatem z uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że o zachowaniu terminu w przypadku wniesienia pisma do organu zamiast do Sądu, decyduje data jego przekazania sądowi przez organ (por. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10, LEX nr 742361; z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I OZ 538/07, LEX nr 356127). Dlatego też Sąd uznał, że skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków skargi, a nie składała wniosku o jego przywrócenie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. d.j.