III SA/Łd 633/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego dane właściciela pojazdu oddala skargę. Wnioskiem [...] r. P. W. zwrócił się do Urzędu Miasta Ł. Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów o wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w zgubionym dowodzie rejestracyjnym przyczepy D50 nr rej. [...]. Do wniosku załączono kserokopię faktury VAT nr [...] z dnia [...] r. oraz kserokopię protokołu zdawczo-odbiorczego przyczepy z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 217 § 2 i art. 219 k.p.a. w związku z § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego dane właściciela pojazdu marki Sanok D-50 o nr ramy [...]nr rej. [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że [....] z siedzibą w Ł. przy ul. D. nie zawiadomiło Oddziału Rejestracji o zbyciu przedmiotowego pojazdu. Organ I instancji wskazał również, że zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002 r. w przypadku, gdy dane właściciela są niezgodne z danymi zawartymi w dowodzie rejestracyjnym lub karcie pojazdu, organ rejestrujący wydaje zaświadczenie po zgłoszeniu zbycia pojazdu przez właściciela na którego wystawione były dokumenty. W zażaleniu P. W. wyjaśnił, że przedmiotową przyczepę kupił na przetargu na podstawie faktury VAT z [...] w Ł., od którego otrzymał protokół odbioru i materiały na przyczepę. Wskazał, że nie otrzymał dowodu rejestracyjnego, bowiem dowód zaginął albo przyczepa była wyrejestrowana. Skarżący podał, że przyczepę użytkował w swoim gospodarstwie rolnym, a obecnie musi poruszać się po drogach państwowych i dlatego konieczna jest jej rejestracja. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., art. 72 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym w związku z § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ powołał się na treść przepisu art. 217 § 1 k.p.a. Podniósł, że bezsporna jest okoliczność zagubienia dowodu wydanego dla pojazdu marki Sanok D-50, która stanowiła podstawę do złożenia przez stronę wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym wydanym dla tego pojazdu. Organ powołał się na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. wskazując, że w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu przed ponownym zarejestrowaniem pojazdu właściciel pojazdu dołącza do wniosku o rejestrację zaświadczenie, o którym mowa w art. 72 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji pojazdu (§ 2 ust. 11 rozporządzenia). Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że organ rejestrujący winien wydać zaświadczenie po ziszczeniu się ustanowionego przez ustawodawcę warunku tj. po złożeniu przez właściciela na którego wystawiony był dowód rejestracyjny pojazdu tj. [...] z siedzibą w Ł., przy ul. D. [...], oświadczenia o zbyciu przedmiotowego pojazdu. Na gruncie rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy stwierdził, iż bezspornym jest, że [...] z siedzibą w Ł. wbrew ustanowionemu obowiązkowi, wynikającemu z wyżej przywołanych przepisów - nie złożyło oświadczenia o zbyciu pojazdu marki Sanok D-50. Zdaniem Kolegium powyższa okoliczność na podstawie § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowiła podstawę odmowy wydania żądanego zaświadczenia. Organ wyjaśnił, że jego rolą jest weryfikacja ustanowionych przesłanek niezbędnych do wydania przedmiotowego zaświadczenia i w zależności od dokonanych ustaleń, bądź wydanie zaświadczenia, którego wzór został określony w załączniku nr 2 ww. rozporządzenia, bądź też - stosownie do art. 219 k.p.a., wydanie postanowienia o odmowie udzielenia zaświadczenia o żądanej treści. W skardze z dnia 26 października 2010 r. P. W. wskazał, że w dniu [...] r. protokołem zdawczo-odbiorczym oraz dokumentem WZ nr [...] otrzymał przyczepę D-50 o numerze ramy [...] oraz nr rej. [...], którą nabył w wyniku przetargu ofertowego przeprowadzonego przez [...] w likwidacji. Podniósł, że przyczepa została mu wydana bez dowodu rejestracyjnego, a Spółka nie złożyła właściwego zawiadomienia o zbyciu pojazdu do organu rejestrującego. Obecnie Przedsiębiorstwo to zostało zlikwidowane i skarżący nie ma możliwości uzyskania żądanego zaświadczenia. Wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane właściciela. Skarżący powtórzył argumentację wskazaną w zażaleniu. Do skargi załączył kserokopie dokumentów sprzedaży przyczepy. W odpowiedzi na skargę z dnia 25 listopada 2010 r. organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga P. W. jest niezasadna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym zgodnie z treścią art. 145 § 1 punkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Przystępując bowiem do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy podnieść, że podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), ustawy z dnia 21 marca 1985 r. Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322 ze zm.). Uregulowane w Dziale VII k.p.a. postępowanie w przedmiocie wydania zaświadczenia ma charakter uproszczony. Składają się na nie wyłącznie czynności materialno – techniczne polegające na badaniu, jakiego rodzaju źródło może zawierać żądane dane i czy dane te dotyczą stanu prawnego lub faktycznego, którego potwierdzenia domaga się wnioskodawca. W przedmiotowym postępowaniu nie dokonuje się ustaleń i ocen tak jak w postępowaniu jurysdykcyjnym. Dlatego zaświadczenie nie może rozstrzygać o żadnych prawach i obowiązkach oraz nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. Potwierdza ono stan ustalony, jest wyłącznie przejawem tego, co zawarte jest w źródłach, na których bazuje organ wydający zaświadczenie (por. wyrok NSA z 16.09.2005 r., II OSK 36/05, ONSAiWSA 2006/2/64, wyroki WSA w Warszawie z 23.03.2006 r., I SA/Wa 1356/04, Lex nr 202335 oraz z 21.11.2008 r., III SA/Wa 1612/08, Lex nr 519918). Z kolei przewidziana w art. 218 § 2 k.p.a. możliwość przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na skutek złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia sprowadza się w istocie do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych. Nie może prowadzić do dokonywania jakichkolwiek ocen, w tym prawnych, odnośnie informacji będących w dyspozycji organu. Kontrolowane postępowanie toczyło się w oparciu o przepis art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym zaświadczenie wydaje się, jeżeli osoba ubiega się o nie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W przypadku, gdy podstawą wydania zaświadczenia jest przepis art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. - organ jest obowiązany wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 k.p.a). W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił w dniu[...] r. z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane właściciela pojazdu – przyczepy D-50 marki Sanok o numerze rejestracyjnym [....], uzasadniając go zagubieniem dowodu rejestracyjnego w Przedsiębiorstwie sprzedającym mu przyczepę. Do wniosku skarżący załączył kserokopię faktury VAT nr [....] z dnia [....] r., na podstawie której nabył własność przyczepy. Organ administracji stanął natomiast na stanowisku, że [...] z siedzibą w Ł. nie złożyło oświadczenia o zbyciu pojazdu marki Sanok D-50, stąd też nie jest możliwe wydanie wnioskowanego zaświadczenia. Wyjaśnić należy, że w myśl przepisu art. 72 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu, zamiast tych dokumentów należy przedstawić zaświadczenie potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie niezbędne do rejestracji. Stosownie natomiast do § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322 ze zm.) organ rejestrujący na wniosek właściciela pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2, wydaje zaświadczenie, o którym mowa w §2 ust. 11, po złożeniu przez właściciela stosownego oświadczenia pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań. W przypadku gdy dane właściciela pojazdu, o którym mowa w ust. 1, są niezgodne z danymi właściciela zawartymi w zagubionym dowodzie rejestracyjnym lub karcie pojazdu, organ rejestrujący wydaje zaświadczenie po zgłoszeniu zbycia pojazdu przez właściciela, na którego wystawione były zagubione dokumenty. W przepisie § 2 ust. 11 rozporządzenia wskazano, że w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu przed ponownym zarejestrowaniem pojazdu właściciel pojazdu dołącza do wniosku o rejestrację zaświadczenie, o którym mowa w art. 72 ust. 4 ustawy, wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji pojazdu. Analizując treść powyższych przepisów wyjaśnić należy, że w zaistniałym stanie faktycznym skarżący nie może domagać się wydania zaświadczenia potwierdzającego, iż jest właścicielem przedmiotowego pojazdu. Poprzedni właściciel pojazdu – [...]z siedzibą w Ł. - nie zawiadomiło organu rejestrującego o zbyciu przedmiotowego pojazdu, a taki obowiązek wynikał z treści przepisu art. 78 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W sytuacji braku takiego oświadczenia organ administracji nie ma możliwości wydania zaświadczenia o żądanej treści. Powyżej wskazano bowiem, że postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń jest postępowaniem odformalizowanym, w którym organ nie ma kompetencji do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Jego zadaniem jest jedynie potwierdzenie faktu wynikającego z ewidencji, zaś w przedmiotowej sprawie z ewidencji nie wynika, iż to skarżący jest właścicielem przedmiotowej przyczepy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi. D.T.