III SA/Łd 633/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi L.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. D.Cz. L.S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, który nie został uzasadniony. W dniu 3 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, w którego obszernym uzasadnieniu, wykazując niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wskazał na ciężką sytuację zdrowotną skarżącego i ujemne skutki wynikające z orzeczonego wobec niego, decyzją organu I instancji, cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302)– dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3) Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto uzasadnienie złożonego wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/14; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1539/14; z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14; z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14; z dnia 20 maja 2014 r.; sygn. akt II GSK 1020/14,www.cbois.nsa.gov.pl). Podkreślenia także wymaga, że ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., odnosi się do aktów lub czynności, które generalnie nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296). Natomiast, co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków, albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lex, Warszawa 2013 , Wydanie 5, str. 242). Innymi słowy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy zatem takiej sytuacji rodzajowej, w ramach której zaskarżony do sądu administracyjnego akt wywołuje lub może wywołać skutki materialnoprawne oraz kwalifikuje się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji orzekającej o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami. Postanowienie to nie nakłada na skarżącego obowiązku określonego zachowania, czy też powstrzymania się od podejmowania jakichkolwiek czynności. Stwierdza jedynie, że strona skarżąca uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Tym samym w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, a przedstawiona we wniosku argumentacja pełnomocnika skarżącego pozostaje bez wpływu na wynik niniejszego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. D.Cz.