III SA/Łd 636/13

Dnia 26 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Agata Brolik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2013 roku sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Dyrektora[...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2008 rok 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacenie z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokata J.K., prowadzącego Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...], kwoty 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, która zawiera należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu L. Z. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...], po rozpatrzeniu odwołania L. Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2012r., poz. 267 – w dalszej części przywoływana jako: "K.p.a."), art. 124, art. 146 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE z dnia 31 stycznia 2009r., Nr L 030, str.16 – 99), art. 136, art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. w sprawie ustanowienia szczegółowych zasad zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE z dnia 20 listopada 2004r., Nr L 345, str. 1 - ze zm.), art. 2 pkt 22, art. 22 ust. 1, art. 23 ust. 1, art. 23a ust.1, art. 28, art. 30, art. 50 ust. 3, art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. L 141 z 30 kwietnia 2004r, str. 18 – 58 ze zm.), załącznik nr 1 do rozporządzenia nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (Dz. Urz. UE z dnia 23 czerwca 2006r. Nr L 171, str. 90), art. 86 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. (WE) z dnia 2 grudnia 2009r., Nr L 316, str. 65), art. 95 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 z dnia 29 października 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE z dnia 2 grudnia 2009r., Nr L 316, str. 27), art. 3 ust. 2, art. 7 ust. 1, 2 i 4, art. 18 ust. 1, art. 19 ust .1, art. 30 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 31 ust. 7 ustawa z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r., Nr 170 poz. 1051), § 2, § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r., Nr 44, poz. 265), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] nr [...], w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 9 maja 2008r. strona wystąpiła o przyznanie płatności rolnych i płatności ONW. Postanowieniem z dnia [...] organ l instancji dołączył do akt sprawy protokół z czynności kontrolnych z dnia 25 października 2006r. Z dokumentu tego wynika, iż na powierzchni działek ewidencyjnych nr 1/1, 1/2, 346, 666/1 i działek ewidencyjnych nr 825, 167, 421/1, 570 stwierdzono błąd DR 10 i DR 18, a na działkach ewidencyjnych nr 826, 99, 101/1, 163, 182/1, 184 stwierdzono błąd DR 18. W myśl raportu błąd DR 18 stanowi, że w dniu kontroli na działce nie była prowadzona działalność rolnicza, a błąd DR 10 stanowi, że cała działka nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003r.. W dniu 1 października 2008r. przeprowadzono kontrole w terenie. Dalej, pismem z dnia 17 lutego 2011r. organ l instancji wezwał stronę do złożenia wyjaśnień w sprawie. W odpowiedzi strona złożyła oświadczenie "(...) posiadam zwierzęta które są wypasane na tych łąkach. Do koszenia łąk najmuję ludzi którzy je koszą, bo siano jest potrzebne do wyżywienia zwierząt w okresie zimowym". Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] odmówił przyznania przedmiotowych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Strona złożyła odwołanie. Po ponownej analizie materiałów sprawy, przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] organ II instancji utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie strona w sekcji VII wniosku "Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych" zadeklarowała do płatności działki rolne A, B, C, D, E, F, G, H, l, J, K, L, Ł, M, N, O, o łącznej powierzchni 12,75ha. Przy czym w stosunku do działki rolnej D o powierzchni 1,76ha położonej na działkach ewidencyjnych nr 316 (0,89ha) i 317/2 (0,87ha), strona nie wskazała działki ewidencyjnej nr 317/2 w sekcji VI wniosku. W dniu 17 lutego 2011r. organ I instancji wezwał stronę do złożenia wyjaśnień. Strona w dniu 3 czerwca 2011r. złożyła korektę do wniosku, w której wycofała działkę ewidencyjną nr 317/2 w sekcji VI wniosku. Ponadto również w przypadku działki rolnej F o powierzchni 0,11ha położonej na działce ewidencyjnej nr 826, w/w działka ewidencyjna nie została wskazana w sekcji VI. Podobnie w przypadku działki rolnej E o powierzchni 2,49ha położonej na działkach ewidencyjnych nr 366 (1,32ha) oraz 568 (1,17ha) w/w działka ewidencyjna nr 568 nie została wskazana w sekcji VI. W dniu 19 września 2011r. strona wpisała działki ewidencyjne nr 826 i nr 568 w sekcji VI wniosku. W dniu 6 października 2011r. strona złożyła korektę do wniosku, w której wycofała działkę ewidencyjną nr 568, na której znajdowała się część działki rolnej E o powierzchni 1,17ha. Dalej organ wskazał, iż powyższe wycofania nie mogą jednak zostać uznane za skuteczne, ponieważ dokonane zostały z uchybieniem art. 22 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004. Strona w przedmiotowej sprawie zgłosiła wycofanie części działek rolnych D i E położonych na działkach ewidencyjnych nr 317/2 i 568 w czerwcu i październiku 2011r., a zatem po doręczeniu stronie raportu z kontroli na miejscu z 2008r., podczas której stwierdzono nieprawidłowości na działkach rolnych D i E. Zdaniem organu odwoławczego deklaracja części działek rolnych, co do których nie wpisano działek ewidencyjnych w sekcji VI wniosku nie może być traktowane jako omyłka oczywista. Strona miała świadomość, iż w stosunku do działek rolnych D i E wykryto nieprawidłowości już 2008r, zatem w 2011r. nie mogła skutecznie wycofać działek rolnych. Tym samym całe deklarowane powierzchnie tych działek rolnych należy zaliczać do powierzchni deklarowanej. Dalej organ wskazał, iż w toku kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu 1 października 2008r. stwierdzono, że: - działka rolna A JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,36ha, powierzchnia stwierdzona 0,36ha; Zastosowano kod nieprawidłowości DR 14 –nieprzestrzegane normy dobrej kultury rolnej (dalej jako: "DR 14"). W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona". Wykonano fotografię skontrolowanej działki, oznaczoną nr 4 , na szkicu pomiaru działki zaznaczono kierunek wykonania fotografii. - działka rolna B JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,67ha, powierzchnia stwierdzona 0,67ha, stwierdzono odłóg. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 18 - na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej (dalej jako: "DR 18") oraz kod DR 14. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona. Porośnięta krzakami i drzewkami". Na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej – odłóg, co skutkuje wykluczeniem działki z płatności. Wykonano fotografię nr 3. - działka rolna C JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,30ha, powierzchnia stwierdzona 0,23ha. Zastosowano kod DR 14. Kod ten ma wpływ na naliczenie płatności, stosuje się obniżkę wobec całkowitej kwoty dopłat bezpośrednich. Zastosowano także kod nieprawidłowości DR 13 + "Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej". W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona". Wykonano fotografię nr 1. - działka rolna D JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 1,76ha, powierzchnia stwierdzona 0,00ha. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 18 oraz kod DR 14. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona. Porośnięta krzakami i drzewkami. Pomiar niemożliwy". Na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej – odłóg, co skutkuje wykluczeniem działki z płatności. Wykonano fotografię nr 7. - działka rolna E JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 2,49ha, powierzchnia stwierdzona 0,00ha, stwierdzono odłóg. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 18 oraz kod DR 14. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona. Porośnięta krzakami i drzewkami. Pomiar niemożliwy". Na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej – odłóg, co skutkuje wykluczeniem działki z płatności. Wykonano fotografie nr 14, 15. - działka rolna F JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,11ha, powierzchnia stwierdzona 0,11ha. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 14 oraz kod DR 25 "Brak możliwości identyfikacji granic działki rolnej, ponieważ jest ona położona na znacznie większym obszarze od zadeklarowanej powierzchni" (dalej jako: "DR 25"). W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona". Wykonano fotografię nr 6. - działka rolna G JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,25 ha, powierzchnia stwierdzona 0,25 ha. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 14. W polu "Uwagi" wskazano: "Działka G pomierzona w kompleksie z działką J. Powierzchnia kompleksu wynosi 0,75ha, obwód 642 m, tolerancja 0,10. Łąka nie została skoszona". Wykonano fotografią nr 11. - działka rolna H JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 1,70ha, powierzchnia stwierdzona 1,70ha, stwierdzono odłóg. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 18 oraz kod DR 14. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona, porośnięta drzewkami". Na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej – odłóg, co skutkuje wykluczeniem działki z płatności. Wykonano fotografię nr 2. Na szkicu pomiaru działki zaznaczono kierunek wykonania fotografii. - działka rolna l JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 1,08ha, powierzchnia stwierdzona 0,84ha, stwierdzono odłóg. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 18, DR 14 oraz DR 13 +. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona, porośnięta krzakami i drzewkami". Wykonano fotografię nr 5. - działka rolna J JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,23ha, powierzchnia stwierdzona 0,26ha. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 14, DR 13 - "Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej" oraz kod DR 30 "Powierzchnia stwierdzona działki rolnej została zredukowana do powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej". Wykonano fotografię nr 11. - działka rolna K JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,27ha, powierzchnia stwierdzona 0,27 ha. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 14. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona". Wykonano fotografię nr 10. - działka rolna L JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,15ha, powierzchnia stwierdzona 0,15ha. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 14 oraz DR 25. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona". Wykonano fotografię nr 10, - działka rolna Ł JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,85ha, powierzchnia stwierdzona 0,85ha, stwierdzono odłóg. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 18, DR 14 oraz DR 30. W polu "Uwagi" wskazano: "Działka została zmierzona po zastosowaniu kodu DR 25 dla działki E. Łąka nie została skoszona, porośnięta krzakami". Na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej – odłóg, co skutkuje wykluczeniem działki z płatności. Wykonano fotografię nr 9, - działka rolna M JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,48ha, powierzchnia stwierdzona 0,33ha, stwierdzono odłóg. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 18, DR 14 oraz DR 13 +. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona, porośnięta krzakami". Wykonano fotografię nr 13, - działka rolna N JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 1,60ha, powierzchnia stwierdzona 1,60ha, stwierdzono odłóg. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 18, DR 30. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona, porośnięta krzakami i drzewkami". Na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej odłóg, co skutkuje wykluczeniem działki z płatności. Wykonano fotografię nr 17, - działka rolna O JPO TUZ o deklarowanej powierzchni 0,45ha, powierzchnia stwierdzona 0,45ha. Zastosowano kod nieprawidłowości DR 14 oraz DR 25. W polu "Uwagi" wskazano: "Łąka nie została skoszona". Wykonano fotografię skontrolowanej działki, oznaczoną nr 16. Na szkicu pomiaru działki zaznaczono kierunek wykonania fotografii. W ocenie organu odwoławczego kontrola na miejscu została przeprowadzona zgodnie z przepisami art. 30 – 35 ustawy oraz art. 23 – 30 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. Zdjęcia obrazujące poszczególne działki rolne wraz z oznaczeniem kierunku ich wykonywania oraz granicami działek rolnych oznaczonymi na załącznikach przez stronę postępowania potwierdzają prawidłowość ustaleń powziętych przez inspektorów terenowych. Organ podkreślił, iż zdjęcia nr 2, 3, 5, 7, 9, 13, 14, 15, 17 przedstawiające działki rolne H, B, l. D, Ł, M, E, N dowodzą, iż na powierzchni tychże działek rolnych znajdowały się nieużytkowane, porośnięte wysoką wyschniętą roślinnością trawiastą, bez jakichkolwiek śladów prowadzenia działalności rolniczej, w dużych fragmentach samoistnie porośnięte zakrzaczeniami i zadrzewieniami. Organ podał, iż powierzchnie takie musiały zostać uznane jako niekwalifikujące się do płatności w 2008r.. Dodatkowo organ wskazał, iż fotografie nr 1, 4, 6, 10, 11, 12, 16 obrazujące działki rolne C, A, F, L, G, J, K, O dowodzą, iż ich powierzchnie nie były w 2008r. poddane koszeniu lub wypasaniu w terminie do 31 lipca, do czego zobowiązuje rolników § 1 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie minimalnych norm. Organ odwoławczy podał także, iż kontrolę terenową przeprowadzono prawidłowo, a w związku z tym uznanie przez organ l instancji protokołu z tej kontroli za dowód stanowiący podstawę ustaleń, było zasadne. Zdaniem organu odwoławczego prawidłowe jest ustalenie, że działki rolne H o powierzchni 1,70ha położona na działce ewidencyjnej nr 346, N o powierzchni 1,60ha położona na działce ewidencyjnej nr 421/1, oraz O o powierzchni 0,45ha położona na działce ewidencyjnej nr 570 (0,24ha) oraz 825 (0,21ha), nie kwalifikują się do płatności do gruntów rolnych z uwagi na zastosowanie wobec nich w toku kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu 10 października 2006r. kodu nieprawidłowości DR 10. Organ wskazał, iż fotografie nr 1, 2, 13, 16 sporządzone podczas kontroli na miejscu w 2006r. potwierdzają, że na powierzchniach zgłoszonych w 2008r. jako działki rolne H, N, O znajdowały się wieloletnie nieużytki (zadrzewienia, zakrzaczenia), na których nie prowadzono działalności rolniczej. Ustalenia dotyczące braku prowadzenia działalności rolniczej w 2006r. na powierzchni tychże działek rolnych podzielone zostały przez WSA w Łodzi w prawomocnym wyroku z dnia 28 lutego 2007r., w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 682/07. Brak utrzymywania tych gruntów w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003r. zobowiązuje organ do wykluczenia powierzchni działek rolnych H, N, O z płatności obszarowych na 2008r.. Także podczas kontroli na miejscu z dnia 1 października 2008r. na powierzchni działek rolnych H, N stwierdzono, że w dniu kontroli na działkach rolnych nie była prowadzona działalność rolnicza, a działka rolna O nie była koszona do dnia 31 lipca i nie była wypasana w okresie wegetacyjnym traw, co oznacza, że działki te w 2008r. nie spełniały warunków kwalifikacji do płatności ustanowionych w art. 7 ust. 1 ustawy. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy w związku z czym dochował wymogu ustanowionego w art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy. Jednocześnie w toku postępowania administracyjnego producent nie podważył skutecznie poprawności dokonanych czynności kontrolnych. Ograniczenie się przez stronę do stwierdzenia o niezgodności wyników przeprowadzonych pomiarów ze stanem rzeczywistym nie może stanowić podstawy do dyskredytacji środka dowodowego w postaci protokołu z dokonanych czynności. Producent nie przedstawił w toku postępowania administracyjnego żadnego dowodu, podważającego ustalenia zawarte w raporcie. Konkludując organ odwoławczy wskazał, iż na podstawie raportów z kontroli na miejscu z 2006r. i 2008r. stwierdzić należy, że działki B, D, E, H, l. Ł, M, N z kodem nieprawidłowości DR 18 nie kwalifikują się do płatności w 2008r.. Podobnie jest w przypadku działki rolnej O, aczkolwiek tutaj podstawą wykluczenia z płatności jest brak utrzymywania jej w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003r. oraz brak koszenia do dnia 31 lipca i brak wypasania w okresie wegetacyjnym traw. W przypadku działek C, l, M stwierdzono zawyżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do stwierdzonej o 0,46ha, natomiast zaniżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do stwierdzonej o 0,03ha na działce J. Ponadto organ wskazał, iż zastosowany w odniesieniu do wszystkich działek rolnych kod nieprawidłowości DR 14 może wpłynąć na obniżenie wysokości płatności. W przedmiotowej sprawie taka obniżka płatności nie będzie jednak zastosowana, bowiem stronie w ogóle nie może zostać przyznana płatność do gruntów rolnych z wniosku na 2008r.. Organ podkreślił, iż w sprawie zastosowanie znajdują art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 i art. 138 ust. 1 rozporządzenia Nr 1973/2004. W stanie faktycznym ustalonym w rozpatrywanej sprawie doszło do zawyżenia powierzchni zadeklarowanej w stosunku do powierzchni stwierdzonej. Powierzchnia zadeklarowana w grupie upraw JPO wynosiła 12,75ha (łączna powierzchnia działek rolnych A, B, C, D, E, F, G, H, l, J, K, L, Ł, M, N, O), powierzchnia kwalifikująca się do płatności JPO, a więc powierzchnia stwierdzona wynosiła zaś jedynie 1,63ha (łączna powierzchnia stwierdzona działek rolnych A, C, F, G, J, K, L). W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 138 ust. 1 rozporządzenia Nr 1973/2004, a tym samym organ l instancji zobowiązany był do odmowy przyznania jednolitej płatności obszarowej na 2008r. i nałożenia sankcji. Natomiast wobec niespełnienia przesłanek do przyznania jednolitej płatności obszarowej odmówić należało także płatności zwierzęcych, gdyż stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy płatności zwierzęce przyznawane są rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Na koniec organ dodał, iż strona podpisując wniosek oświadczyła, że znane jej są zasady przyznawania płatności, tym samym miała świadomość zarówno pozytywnych, jak i negatywnych konsekwencji swojej deklaracji. Zdaniem organu w sprawie nie zachodzą przesłanki ustanowione w art. 68 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004. W sprawie stwierdzono, że wniosek nie był zgodny ze stanem faktycznym, rolnik nie dowiódł że nieprawidłowości nastąpiły bez jego winy, także nie informował na piśmie organu, że wniosek jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się do czasu wykrycia nieprawidłowości przez organ. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi L. Z. wniósł o zmianę decyzji z dnia [...] i przyznanie płatności obszarowych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia. Skarżący podkreślił, iż w jego ocenie płatności winny mu zostać przyznane, gdyż spełnił wszelkie wymogi, a działki były utrzymane w dobrej kulturze rolnej. Nadto strona zarzuciła pominięcie zeznań świadków S. G. i J. O., którzy potwierdzili, ze na zgłoszonych działkach było wypasane bydło. Kończąc skarżący zwrócił uwagę na swa trudną sytuację materialną, wnosząc o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., nr 270, powoływana dalej jako P.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Kontrola sądu nie obejmuje natomiast zasadniczo oceny wypełniania przez organy administracji tzw. pozasystemowych kryteriów słusznościowych, w szczególności kierowania się zasadami współżycia społecznego, ani kryteriów celowościowych, takich jak realizacja określonej polityki stosowania prawa administracyjnego (vide: wyrok NSA z dnia 25 września 2009r., w sprawie sygn. akt I OSK 1403/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.). Mając na uwadze, iż wniosek o przyznanie płatności w niniejszej sprawie został złożony w dniu 9 maja 2008r., to podstawę materialnoprawną kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w brzmieniu sprzed 17 lutego 2009r. (art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009r., nr 20, poz. 105). Przepis art. 7 owej ustawy stanowił, iż rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Analiza powyższych regulacji nie pozostawia wątpliwości, iż warunkiem podstawowym przyznania płatności jest prowadzenie przez rolnika działalności rolniczej na posiadanych gruntach i utrzymywanie tych gruntów w dobrej kulturze rolnej. Instrumentem pozwalającym na zweryfikowanie powyższych okoliczności są kontrole administracyjne i kontrole terenowe. Dokonana przez organ odwoławczy analiza regulacji prawnych, stanowiących zarówno podstawę do przyznania wnioskowanej płatności, jak i do przeprowadzenia weryfikacji złożonego wniosku nie wzbudza zastrzeżeń. Skarżący w powyższym zakresie nie formułował zastrzeżeń zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w skardze do sadu administracyjnego. Analizując przeprowadzone postępowanie weryfikacyjne wniosku, które stało się podstawą ustaleń faktycznych organów obu instancji należy wskazać, iż nie budzą one uwag krytycznych. Pozostaje bowiem poza sporem data przeprowadzenia kontroli terenowej, która była wcześniejsza niż korekty wniosku o płatność, dokonywane kolejno w dniu 3 czerwca 2011r. i 6 października 2011r., w następstwie których wycofano obszar o łącznej powierzchni 2,04ha.. Nie wzbudza także zastrzeżeń ustalenie, iż działki rolne: B, D, E, H, I, Ł, M, N ,O nie kwalifikują się do płatności z uwagi na nieprzestrzegani norm dobrej kultury rolnej lub wręcz nieprowadzenie działalności rolniczej. Dokumentacja fotograficzna powstała podczas weryfikacji terenowej z 2008r., która koresponduje z takąż dokumentacją powstałą podczas kontroli z 2006r. pozwala na wyprowadzenie jednoznacznych wniosków w tym zakresie. Godzi się wskazać, iż w odniesieniu do trzech działek rolniczych H, M, O powodem odmowy przyznania płatności był brak dobrej kultury rolnej na dzień 30 czerwca 2003r.. Taki warunek wypada uznać za niewynikający z prawa, zaś stan dobrej kultury rolnej musi istnieć w roku ubiegania się o przyznanie płatności, nie zaś w dniu 30 czerwca 2003r.(vide: wyroki NSA z dnia 15 grudnia 2011r., w sprawie sygn. akt II GSK 1324/10; z dnia 8 lutego 2011r., w sprawie sygn. akt II GSK 199/10; z dnia 19 maja 2011r., w sprawie sygn. akt II GSK 500/10; z dnia 22 września 2011r. w sprawie sygn. akt II GSK 911/10; z dnia 12 października 2011r., w sprawie sygn. akt II GSK 1016/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając jednak na uwadze, iż powyższy zarzut w odniesieniu do każdej z owych trzech działek pokrywał się ze stwierdzeniem braku dobrej kultury rolnej w roku składania wniosku, lub nieprowadzeniem działalności rolniczej, to wypada uznać, iż także w odniesieniu do owych działek prawidłowa jest konkluzja organów, że nie spełniają one warunków przyznania płatności. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, iż skarżący w toku postępowania administracyjnego nie formułował wniosków dowodowych, które mogłyby doprowadzić do odmiennych ustaleń niż te, których dokonały organy. Akta administracyjne wniosków takich nie zawierają, co koresponduje ze stanowiskiem organu odwołąwczewgo (pismo z dnia 21 listopada 2013r. W skardze do sądu wskazano co prawda, że organ pominął dowody z zeznań dwóch świadków, jednak strona skarżąca nie była w stanie wskazać czy wnioski w ogóle były złożone w toku kontrolowanego postępowania administracyjnego. Nie wzbudza także zastrzeżeń ustalona przez organy dysproporcja pomiędzy obszarem zadeklarowanym (12,75ha), o obszarem stwierdzonym (1,63ha) wynosząca 682,21%. Konsekwencją powyższego stwierdzenia jest nie tylko odmowa przyznania wnioskowanej płatności, ale także obowiązek naliczenia określonych sankcji, która wyklucza z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym w okresie trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia. Ponieważ wysokość nałożonej sankcji i jej okres nie była przedmiotem zarzutów, tak w postępowaniu administracyjnym, jak i w skardze skierowanej do sądu, to za zbędne wypada uznać bliższe odnoszenie się do tych kwestii, tym bardziej, że zagadnienia te – poddane ocenie Sądu poza zakresem zgłoszonych w skardze zarzutów – tak w zakresie przywołanych przez organy podstaw prawnych, jak i dokonanych obliczeń nie wzbudziły uwag krytycznych. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę. O wynagrodzeniu dla adwokata, ustanowionego z urzędu, orzeczono na podstawie art. 250 P.p.s.a., oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). β.α.