III SA/Łd 647/25

Dnia 17 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 25 czerwca 2025 roku Nr XIX/487/25 w przedmiocie skargi na działania Dyrektora [...] postanawia: odrzucić skargę III SA/Łd 647/25 Uzasadnienie Uchwałą z 25 czerwca 2025 r., Nr XIX/487/25, Rada Miejska w Łodzi, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1465, 1572, 1907 i 1940) oraz art. 229 pkt 3, art. 237 § 3 oraz art. 238 § k.p.a., uznała za bezzasadną skargę W. i Z. S. na działania Dyrektora [...]. W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że 29 kwietnia 2025 r. do Rady Miejskiej w Łodzi została złożona skarga na działania Dyrektora [...] w związku z przyznaniem lokalu mieszkalnego. Skarżący nie chcieli zgodzić się na przyznane mieszkanie przy ulicy [...] w Łodzi ze względu na fakt, że lokal znajduje się nad trasą budowanego tunelu średnicowego, nie posiada instalacji gazowej, nie jest nasłoneczniony, nie posiada komórki lokatorskiej, a parkujące samochody powodują zanieczyszczenie i hałas. Skarżący jako podstawę skargi wskazali fakt, że przydział mieszkania narusza przepisy uchwały Rady Miejskiej w Łodzi dotyczące dostosowania mieszkania do rzeczywistych potrzeb wynikających z rodzaju niepełnosprawności określonego w orzeczeniu o niepełnosprawności. Organ wskazał następnie, że w wyniku przeprowadzonej kwerendy ustalono, że mieszkanie spełnia warunki wynikające z uchwały Nr LXXXV/2572/23 Rady Miejskiej w Łodzi z 20 grudnia 2023 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Łodzi. Lokal znajduje się na parterze, posiada centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i kanalizację. Zaproponowany skarżącym lokal jest większy od obecnie zajmowanego. Organ dodał, że miasto posiada ograniczoną liczbę mieszkań przystosowanych dla osób niepełnosprawnych. Nie ma podstaw prawnych, by proponować skarżącym po raz kolejny inne mieszkanie. Skarżący twierdzili, że są zainteresowani tylko mieszkaniem w bloku, wskazując konkretną lokalizację (...). Zarząd Lokali Miejskich nie dysponuje obecnie mieszkaniami w preferowanej lokalizacji. Nie można zatem zarzucić nieprzestrzegania prawa przez Zarząd Lokali Miejskich przy przyznawaniu skarżącym lokalu mieszkalnego. Na ww. uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła W. S. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że osobom nieporuszającym się samodzielnie, a za pomocą wózka inwalidzkiego, przysługuje dodatkowa powierzchnia 15 m 2. Skarżąca ma orzeczenie o naruszonej sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym samoobsługę, poruszanie się i komunikację. Wg. przepisów przydzielony lokal jest o 15m2 za mały. Lokal ma pow. użytkowej 20 m2 i po wstawieniu łóżek dla 2 osób i niezbędnego sprzętu nie pozwala na poruszanie się na wózku inwalidzkim. Dodatkowo skarżąca wskazała, ze okna lokalu znajdują się w odległości 1,5 m od bramy wjazdowej/wyjazdowej na wewnętrzny parking dla kilkudziesięciu samochodów . Samochody parkują tuż pod oknem w odległości 1,5 m. Przepisy prawa nakazują uwzględnienie sytuacji rodzinnej i zdrowotnej wnioskodawcy oraz członków jego gospodarstwa domowego. Wnioskodawca jest niepełnosprawny w stopniu znacznym z powodu chorób psychicznych i neurologicznych, wymaga spokoju i ciszy. Skarżąca - żona wnioskodawcy - oprócz chorób narządów ruchów, ma chore płuca i nie ma wskazań do inhalacji spalinowych. Dlatego tez skarżąca wniosła o uchylenie uchwały Rady Miasta, aby przydział lokalu był zgodny prawem i uwzględniał interesy życiowe niepełnosprawnych seniorów po 75 roku życia. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Łodzi wniosła o jej odrzucenie. Organ wskazał, że skarga W. S. na działania Dyrektora [...] została przez Radę Miejską w Łodzi rozpatrzona zgodnie z przepisami działu VIII k.p.a., tj. art. 229 pkt 3, art. 237 § 3 oraz art. 238 § 1. Rada Miejska w Łodzi uznała skargę za bezzasadną. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, skarga złożona do Sądu powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest do dokonania oceny jej dopuszczalności, w szczególności do dokonania oceny czy z uwagi na przedmiot skargi sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt.1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt.2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt.3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt.4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego (pkt.4a); opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii (pkt.4b); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt.5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt.6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt.7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt.8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt.9). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi w przedmiocie w sprawie skargi na działania Dyrektora [...], podjętą na podstawie oraz art. 229 pkt 3, art. 237 § 3 oraz art. 238 § k.p.a. Sąd stwierdza zatem, że niniejsza sprawa ma charakter skargi powszechnej, uregulowanej przepisami działu VIII k.p.a. Zostało to wprost wskazane w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały z 25 czerwca 2025 r., uznającej skargę na działania Dyrektora [...] za bezzasadną. W ramach postępowania skargowego - uregulowanego w dziale VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" - realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków. Postępowanie skargowo-wnioskowe ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów działu II k.p.a., ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotem zaś skargi powszechnej, przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a., może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie rozstrzyga się o indywidualnych prawach, a więc nie wydaje się aktów adresowanych do strony skarżącej, a jedynie zawiadamia się ją o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (art. 221-256 k.p.a.), odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się zatem w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z 22 czerwca 2021 r., II OSK 1156/21, z 20 maja 2021 r., II OSK 530/21). Sąd administracyjny dokonuje kontroli działalności administracji publicznej, ale wyłącznie w przypadkach wskazanych w ustawie (art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.). Zatem wniesiona w tej sprawie skarga do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z 25 czerwca 2025 r. nie przysługuje, gdyż tego typu sprawy nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. ak