III SA/Łd 67/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia NSA Janusz Furmanek Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2015 r. sprawy ze skargi Krystiana K. na decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o nadaniu tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu oraz odmowy nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu po wznowieniu postępowania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Rektor Politechniki [...], na podstawie art. 104, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 169 i 207 ust.3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz.572 ze zm.), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 24 września 2014r., nr 1/2014 o uchyleniu decyzji ostatecznej Komisji Egzaminu Dyplomowego z dnia [...] w sprawie nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu K. K. i odmowie nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Rektor Politechniki [...] na podstawie art. 207 ust. 3 ustawy –Prawo o szkolnictwie wyższym i art. 149 § 1 i 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Komisji Egzaminu Dyplomowego z dnia [...] w sprawie nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu K. K. Decyzją z dnia [...], Rektor Politechniki [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. i art. 169 i 207 ust. 3 ustawy-Prawo o szkolnictwie wyższym, uchylił decyzję ostateczną Komisji Egzaminu Dyplomowego z dnia [...] w sprawie nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu oraz odmówił nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu K. K. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wznowienie postępowania w niniejszej sprawie było konsekwencją wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Organizacji i Zarządzania z dnia [...] o przyjęciu K. K. na I rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia, kierunek – zarządzanie. Powyższa decyzja została uchylona decyzją Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki [...] z dnia [...], nr [...], a Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Politechniki [...] decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymała ją w mocy. Zdaniem organu pomiędzy decyzją o przyjęciu na studia a decyzją o nadaniu tytułu zawodowego i wydaniu dyplomu zachodzi ścisły związek, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o przyjęciu na I rok studiów stacjonarnych uprawniało organ do wznowienia postepowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Komisji Egzaminu Dyplomowego z dnia [...] w sprawie nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu K. K. Od powyższej decyzji K. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uzasadnienie wniosku skarżący oparł na stwierdzeniu, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Decyzją z dnia [...], nr [...] Rektor Politechniki [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ podtrzymał dotychczasową argumentację podkreślając, że zachodzi ścisły związek pomiędzy decyzją o przyjęciu na studia a decyzją o nadaniu tytułu zawodowego, o którym to związku stanowi art.145 § 1 pkt 8 K.p.a. Stosownie bowiem do treści powołanego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że chodzi tu o sytuacje, gdy jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę do wydania drugiej decyzji i o taką zależność, że wydanie drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy organ stwierdził, że wydanie drugiej decyzji o nadaniu tytułu zawodowego magistra i wydaniu dyplomu nie było możliwe bez wcześniejszej decyzji o przyjęciu na studia. Stosownie bowiem do treści art. 169 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która ma - w przypadku ubiegania się na studia drugiego stopnia tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędny i spełnia warunki ustalone przez senat uczelni. Zgodnie z art. 170, osoba przyjęta na studia nabywa prawa studenta z chwilą immatrykulacji i złożenia ślubowania. W tej sytuacji skoro decyzja o przyjęciu na studia została wyeliminowana z obrotu prawnego zaistniała podstawa do wznowienia postępowania w sprawie decyzji ostatecznej o nadaniu tytułu zawodowego magistra. Rektor ponownie rozpatrując sprawę nie stwierdził aby zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Na powyższą decyzję K. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wskazując, że decyzja Rektora Politechniki [...] nr [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa materialnego i procesowego. W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 z późn. zm), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przede wszystkim należy podnieść, że niniejsza sprawa jest kolejną sprawą K. K. będącą następstwem wyroku karnego Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] w spr. [...]. Wymienionym wyrokiem K. K. został uznany winnym tego, że w nieustalonym dniu w okresie pomiędzy czerwcem a październikiem 2005r. w [...] posłużył się podrobionym dokumentem, w postaci indeksu oraz karty egzaminacyjnej, które zawierały podrobione oświadczenia o uzyskaniu pozytywnej oceny z egzaminu, celem uzyskania zaliczenia rocznego czym wyczerpał dyspozycję art.270 § 1 Kodeksu karnego. Po uprawomocnieniu się tego wyroku decyzją z dnia [...] Rektor Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki w [...], po wznowieniu postępowania, uchylił decyzję Komisji Egzaminu Dyplomowego W.Sz.F i I. w [...] z dnia [...] o nadaniu K. K. tytułu zawodowego licencjata i wydaniu dyplomu oraz orzekł o odmowie nadania K.K. tytułu zawodowego licencjata i stwierdził brak podstaw do wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia. Decyzją z dnia [...] Rektor W.Sz.F i I. w [...] utrzymał w mocy własną decyzję, na którą skargę wniósł K. K. Prawomocnym wyrokiem z dnia 20 września 2011r. w spr. III SA/Łd 228/11 WSA w Łodzi oddalił skargę. Następnie decyzją z dnia [...] Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki [...], po wznowieniu postępowania, uchyliła własną decyzję z dnia [...] w sprawie przyjęcia K. K. na I rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia kierunek – zarządzanie i odmówiła przyjęcia K.K. na I rok studiów drugiego stopnia kierunek – zarządzanie. Organ odwoławczy utrzymał w mocy wymienioną decyzję i K. K. złożył na nią skargę. Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014r. w spr. III SA/Łd 318/14 WSA w Łodzi oddalił skargę. Od wymienionego wyroku K. K. wniósł skargę kasacyjną, która wyrokiem NSA z dnia 29 kwietnia 2015r. w spr. I OSK 3006/14 została oddalona. Niniejsza sprawa jest zatem kolejną sprawą będąca konsekwencją wyroku sądu karnego z [...] i wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o nadaniu K.K. tytułu zawodowego licencjata wraz z wydaniem dyplomu oraz decyzji w sprawie przyjęcia K.K. na I rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia kierunek – zarządzanie. Należy zaznaczyć, że sprawa uchylenia decyzji Komisji Egzaminu Dyplomowego z dnia [...] o nadaniu K.K. tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu była już rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który wyrokiem z dnia 5 czerwca 2013r. w spr. III SA/Łd 323/13 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wymienionego wyroku WSA podniósł, że "wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] o nadaniu K.K. tytułu zawodowego licencjata, która stanowiła podstawę przyjęcia na studia magisterskie w Politechnice [...], mogła więc stanowić podstawę do wznowienia - w oparciu o art. 145 § 1 k.p.a. - postępowania zakończonego decyzją Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki [...] z dnia [...] o przyjęciu K.K. na I rok studiów na kierunku zarządzanie, dla licencjatów, studia dzienne magisterskie. Ta bowiem decyzja została wydana w oparciu o decyzję Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki z dnia [...]. Wobec powyższego w pierwszej kolejności organ powinien rozstrzygnąć sprawę dotyczącą prawidłowości wydania decyzji o przyjęciu skarżącego na studia magisterskie. Dopiero w dalszej kolejności zająć się wzruszeniem w trybie nadzwyczajnym decyzji o nadaniu tytułu zawodowego magistra i wydaniu dyplomu". Nadto WSA stwierdził, że "decyzje wydane przez Rektora Politechniki [...] w niniejszej sprawie są wadliwe. Organ ten przyjął bowiem błędnie, że uchylenie decyzji Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki w [...] z dnia [...] o nadaniu tytułu zawodowego licencjata stanowi podstawę wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w konsekwencji podstawę do uchylenia decyzji ostatecznej o nadaniu tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu z dnia [...]. Podczas, gdy powołując się w uzasadnieniu decyzji na art. 169 ust. 1 pkt 2 ustawy wskazuje na brak możliwości dopuszczenia do odbywania studiów w uczelni osoby, która nie spełnia warunków rekrutacji. Decyzja z dnia [...] o nadaniu tytułu zawodowego licencjata nie stanowiła bezpośredniej przesłanki wydania decyzji z [...] o nadaniu skarżącemu tytułu zawodowego magistra i wydaniu dyplomu. Natomiast decyzja z dnia [...] o nadaniu tytułu zawodowego licencjata pozostaje w bezpośrednim związku z wydaniem decyzji z dnia [...] o przyjęciu skarżącego na I rok studiów. Wyeliminowanie zaś z obrotu tej ostatniej decyzji (z dnia [...]) będzie dopiero miało bezpośredni wpływ na wydanie przez Komisję Egzaminu Dyplomowego Politechniki [...] decyzji z dnia [...] o nadaniu tytułu zawodowego magistra i wydaniu dyplomu. Wówczas bowiem będzie można mówić o związku między decyzjami, o których stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. i wykazać, że są one od siebie zależne, tzn. jedna decyzja stanowi podstawę wydania drugiej, przy czym wydanie tej drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej (por. wyrok NSA z dnia 10 października 2006 r. sygn. II GSK 156/06)". Zgodnie z treścią art.153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012r. poz.572 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art.145 § 1 pkt.8 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostały następnie uchylone, W myśl art.146 § 1 K.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Zgodnie z treścią art.167 ust.1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. absolwenci studiów otrzymują dyplomy państwowe ukończenia studiów wyższych, potwierdzające uzyskanie odpowiedniego tytułu zawodowego. Absolwenci studiów doktoranckich, studiów podyplomowych i kursów dokształcających otrzymują świadectwa ukończenia tych studiów lub kursów. W myśl art.169 ust.1 wymienionej ustawy do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która ma: 1) świadectwo dojrzałości - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie, 2) tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędny i spełnia warunki określone na podstawie ust. 2 - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia oraz spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię. Zgodnie z treścią art.170 ust.1 cytowanej ustawy osoba przyjęta na studia nabywa prawa studenta z chwilą immatrykulacji i złożenia ślubowania, którego treść określa statut uczelni. Należy zaznaczyć, że podstawa wznowienia, o której mowa w art.145 § 1 pkt.8 K.p.a. dotyczy sytuacji gdy jedna decyzja stanowi podstawę wydania innej decyzji a więc gdy ta druga decyzja zależna jest od pierwszej decyzji. Chodzi o to, że pomiędzy decyzjami istnieje związek w tym znaczeniu, że pierwsza decyzja stanowi merytoryczne umocowanie do wydania drugiej decyzji. Wskazuje na to sformułowanie użyte w art.145 § 1 pkt.8 K.p.a. "w oparciu". Innymi słowy wydanie drugiej decyzji jest uzależnione od wydania pierwszej decyzji (por. Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz pod red. R.Hausera i M.Wierzbowskiego wyd. C.H.Beck Warszawa 2014r. str.167, Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz M.Jaśkowska, A. Wróbel wyd. Zakamycze Warszawa 2005r. str.865). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja o uchyleniu decyzji z [...] w sprawie nadania K. K. tytułu zawodowego magistra i wydania mu dyplomu oraz o odmowie nadania K.K. tytułu zawodowego magistra i wydania mu dyplomu. Zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądowym zgodnie przyjęto, że rozstrzygnięcie stwierdzające złożenie egzaminu magisterskiego i postanawiające o nadaniu tytułu magistra jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 1 K.p.a. (por. postanowienie NSA z 12 czerwca 1992 r., SAB/Po 41/91, OSP 1994, nr 4, poz. 69; wyrok NSA z 16 grudnia 1998 r., I SA 661/98; uchwała składu 7 sędziów SN z 18 listopada 1982 r., III CZP 26/82, OSPiKA 1983, nr 11, poz. 248; wyrok NSA z 22 grudnia 1999, I SA 841/99 - LEX nr 46272). W niniejszej sprawie istniała podstawa wznowienia postępowania zakończonego decyzją Komisji Egzaminu Dyplomowego z dnia [...], o której mowa w art.145 § 1 pkt.8 K.p.a. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że ostateczną decyzją Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki [...] z [...] uchylono decyzję tej komisji z [...] o przyjęciu K.K. na I rok studiów stacjonarnych drogiego stopnia kierunek – zarządzanie i odmówiono przyjęcia skarżącego na I rok wymienionych studiów. Wyeliminowano zatem z obrotu prawnego decyzję z [...] o przyjęciu skarżącego na studia i odmówiono mu przyjęcia na studia. Decyzja z [...] stanowiła podstawę do wydania decyzji z [...] o nadaniu K. K. tytułu zawodowego magistra i wydaniu mu dyplomu. Wydanie decyzji z [...] było uzależnione od wydania decyzji z [...]. Nadanie tytułu magistra i wydanie dyplomu ukończenia studiów jest możliwe tylko osobie, która został przyjęta na studia i je ukończyła. Dyplom ukończenia studiów jest wydawany jedynie absolwentom studiów. Decyzję z [...] wydano na podstawie decyzji z [...] gdyż nadanie tytułu magistra i wydanie dyplomu ukończenia studiów jest dopuszczalne jedynie wobec osoby, która została przyjęta na studia. Można zatem uznać, że w niniejszej sprawie istniała podstawa wznowienia postępowania określona w art.145 § 1 pkt.8 K.p.a. W ocenie sądu organ administracji trafnie uchylił decyzję z [...] i odmówił nadania K. K. tytułu zawodowego magistra i wydania mu dyplomu ukończenia studiów. W sytuacji bowiem gdy uchylono decyzję o przyjęciu skarżącego na studia (z [...]) i odmówiono przyjęcia go na studia to brak jest podstaw do nadania mu tytułu magistra i wydania dyplomu ukończenia studiów. Nadanie wymienionego tytułu i wydanie dyplomu jest możliwe tylko wobec osoby przyjętej na studia, która je ukończyła. Skoro odmówiono przyjęcia skarżącego na studia w Politechnice [...] to nie jest on studentem tej uczelni i nie odbył studiów. W związku z czym nie może uzyskać tytułu magistra i otrzymać dyplomu ukończenia studiów na Politechnice [...]. W przekonaniu sądu organ administracji słusznie odmówił K. K. nadania tytułu magistra i wydania mu dyplomu ukończenia studiów gdyż nie ma podstaw prawnych do nadaniu takiego tytułu oraz wydania dyplomu skoro nie jest on studentem ani nie ukończył studiów. W niniejszej sprawie zachowany został pięcioletni termin, o którym mowa w art.146 § 1 K.p.a. Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika organu złożonego na rozprawie w dniu 26 maja 2015r. decyzja z [...] o nadaniu tytułu magistra i wydaniu dyplomu ukończenia studiów została ogłoszona ustnie skarżącemu w tym dniu (protokół Komisji Egzaminu Dyplomowego z 9 października 2009r. – k.43-44 akt sądowych). Pięcioletni termin określony w art.146 § 1 K.p.a. upływał zatem [...]. Decyzja organu I instancji została wydana w niniejszej sprawie w dniu [...] a doręczono ją K. K. w dniu [...]. Skarżący złożył odwołanie zaś zaskarżoną decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, wydano w dniu [...] (doręczono ją [...]). Sąd w obecnym składzie stanął na stanowisku, że w sytuacji gdy decyzja organu I instancji została wydana i doręczona przed upływem pięcioletniego terminu to zachowany został termin, o którym mowa w art.146 § 1 K.p.a. Sąd w tym zakresie podzielił pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z 29 maja 2012r. w spr. III SA/Lu 154/12. W wymienionym wyroku WSA w Lublinie podniósł, że " cel art.146 § 1 K.p.a. leży w tym, że po upływie wskazanego tam okresu (5 lub 10 lat), pomimo istotnych, kwalifikowanych wad decyzji dotychczasowej, organ nie może ingerować w treść stosunku materialnoprawnego ukształtowanego tą decyzją poprzez jej uchylenie i wydanie nowej decyzji merytorycznej, a więc ukształtowanie stosunku prawnego na nowo. Skoro ingerencja w treść stosunku prawnego nastąpiła już decyzją organu I instancji, wydaną w trybie wznowieniowym, upada ratio legis art. 146 i jego sens stosowania przez organ odwoławczy. Inaczej należałoby oceniać sytuację, gdyby w pierwszej sytuacji zapadła decyzja odmawiająca uchylenia decyzji dotychczasowej. Wówczas organ II instancji nie mógłby wydać decyzji reformacyjnej, uchylającej decyzję dotkniętą wadami kwalifikowanymi, gdyż ingerowałby w ten sposób w treść ukształtowanego wadliwą decyzją stosunku prawnego po upływie terminów wskazanych w art. 146 § 1 k.p.a.". Nadto WSA w Lublinie podniósł, że gdyby przyjąć, iż dla zachowania terminu z art.146 § 1 K.p.a. konieczne jest uchylenie decyzji przez organy obu instancji to pojawiłby się problem właściwej formy rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Skoro organ ten nie mógłby wydać decyzji merytorycznej, pozostawałaby mu wyłącznie decyzja kasacyjna, uchylająca decyzję organu I instancji. W takiej sytuacji pojawi się jednak problem podstaw prawnych uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej, skoro była ona prawidłowa, gdyż w dacie orzekania przez ten organ nie upłynął jeszcze termin określony w art. 146 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie skoro decyzja organu I instancji została wydana i doręczona przed dniem [...] zaś organ odwoławczy jedynie utrzymał w mocy tę decyzję to zachowany został pięcioletni termin określony w art.146 § K.p.a. Nieuzasadniony jest zarzut skarżącego, że nie miał on możliwości uzyskania kopii wszystkich dokumentów ani też nie miał możliwości uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym oraz złożenia wyjaśnień. Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia 21 sierpnia 2014r. skarżący został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym a także o możliwości złożenia dokumentów i wyjaśnień w terminie 7 dni. Poinformowano go także o możliwości otrzymania uwierzytelnionych kopii akt sprawy (pismo doręczono skarżącemu w dniu [...]). W dniu [...] K. K. zapoznał się z aktami sprawy i otrzymał uwierzytelnione kopie dokumentów wymienione w pokwitowaniu. Nadto przed wydaniem zaskarżonej decyzji pismem z dnia [...] K.K. ponownie został zawiadomiony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów w terminie 7 dni (doręczone w dniu [...]) lecz z tego prawa nie skorzystał. Niezasadny jest zatem zarzut skarżącego, że nie miał on możliwości uczestniczenia w postępowaniu. Miał on możliwość zapoznania się z całym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. W dniu [...] sporządził także kopie dokumentów z akt sprawy. Obecnie skarżący podnosi, że nie miał możliwości uzyskania wszystkich dokumentów ale nie wskazał o jakie dokumenty mu chodzi. W związku z czym zarzut skargi, w ocenie sądu, nie jest zasadny. Nadto należy podnieść, że naruszenie przepisów postępowania tylko wówczas uzasadnia uwzględnienie skargi gdy miało ono istotny wpływ na wynik sprawy przy czym to strona musi wykazać wpływ takiego naruszenia na treść rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że doszło do naruszenia art.10 K.p.a. oraz, że ewentualnie naruszenie tego przepisu miało jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. W związku z czym zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że istniała podstaw wznowienia postępowania, o której mowa w art.145 § 1 pkt.8 K.p.a. i organ trafnie uchylił decyzję z 9 października 2009r. oraz odmówił K.K. nadania tytułu zawodowego magistra i wydania mu dyplomu ukończenia studiów. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę K. K. b.a.