III SA/Łd 717/17

Dnia 30 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 31 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga P. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody w aktualnej sytuacji gospodarczej skarżącego. Podkreślono, że z przyczyn niezależnych od strony skarżącej nastąpiła zmiana lokalizacji przedsiębiorstwa, co pociągało za sobą konieczność nieplanowanych wydatków inwestycyjnych na łączną kwotę 36.202,90 zł. Strona wskazała także, ze zmiana przepisów dotyczących minimalnego wynagrodzenia w 2017 r. spowodowała zwiększone wydatki osobowe oraz w konsekwencji zredukowanie przez stronę stanu zatrudnienia od początku 2017 r. o 4 osoby. Skutkowało to pogorszeniem efektywności działania przedsiębiorstwa oraz poniesieniem dodatkowych wydatków na odprawy odchodzących pracowników. Skarżący wyjaśnił także, że środki na bieżącą działalność pozyskuje z kredytu odnawialnego, którego saldo na rachunku bieżącym waha się w przedziale od 5.000 do 50.000 zł Skorzystanie z kredytu w każdym przypadku generuje koszty w postaci odsetek od pozyskanych środków. Wskazano, że przedsiębiorstwo za drugie półrocze 2016 r. zanotowało stratę finansową spowodowaną między innymi dodatkowymi wydatkami inwestycyjnymi. W ocenie skarżącego sytuacja finansowa firmy nie pozwala na ponoszenie dodatkowych nieplanowanych wydatków. Zapłata orzeczonych w 10 decyzjach należności celnych może spowodować utratę płynności finansowej i w razie zaistnienia nieprzewidzianych wydatków bank może wypowiedzieć przedsiębiorstwu zawarte umowy kredytowe i w konsekwencji doprowadzić do zwolnienia 15 pracowników. W aktach administracyjnych znajdują się dokumenty potwierdzające powyższe okoliczności. Sąd z urzędu ustalił, że skarżący w toku postępowania administracyjnego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej kwotę należności wynikającej z długu celnego z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym. W dniu 23 sierpnia 2017 r. do Sądu wpłynęła decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpatrując przedmiotowy wniosek w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Związany jest przy tym zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, są to: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Należy jednak zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja należy do zakresu aktów, które nadają się do wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności świadczących o tym, iż w świetle powołanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207). Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wykazał bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona załączyła dokumenty obrazujące jej sytuację materialną oraz finansową. Wskazała, że zapłata należności objętej zaskarżoną decyzją może spowodować konieczność zwolnienia zatrudnionych pracowników, a w konsekwencji zamknięcie prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto Sądowi z urzędu wiadomo, że przedmiotowa sprawa nie jest jedyną sprawą skarżącego toczącą się obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Skarżący wniósł łącznie 10 skarg na decyzje określające kwotę należności wynikającej z długu celnego z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym oraz orzekające o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. Zdaniem Sądu przedstawione okoliczności uprawniają do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił więc, że w jego konkretnej sytuacji zaistniały okoliczności faktyczne, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Z powyższych względów, Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji za zasadny i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. d.j.