III SA/Łd 762/17

Dnia 8 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Referent- stażysta Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2017 roku sprawy ze skargi M. B. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie złożenia propozycji pracy postanawia: 1. otworzyć zamkniętą rozprawę; 2. zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. w dniu [...] doręczył rachmistrzowi celnemu M.B. pisemną propozycję ( oznaczoną datą 15 maja 2017 r., nr [...]) określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł. M.B. pismem z dnia [...] wezwała Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. do złożenia propozycji służby. Wyjaśniła, że otrzymała propozycję pracy, co jest oczywistą omyłką lub rażącym błędem prawnym ze względu na fakt, iż na mocy art. 165 ust. 3 i 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 16 listopada 2016 r. (Dz.U. 2016, poz. 1948) dotychczasowi funkcjonariusze Służby Celnej stają się funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej oraz otrzymują do dnia 31 maja 2017 r. propozycje służby. W kolejnym piśmie, oznaczonym datą 7 czerwca 2017 r., M.B. wniosła do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej odwołanie od otrzymanej w dniu 29 maja 2017 r. propozycji zawierającej decyzję o zwolnieniu ze służby. W dniu 12 czerwca 2017 r. M.B. złożyła w Izbie Administracji Skarbowej oświadczenie o przyjęciu otrzymanej w dniu 29 maja 2017 r. propozycji określającej warunki zatrudnienia. Jednocześnie zastrzegła, iż będzie korzystać z wszelkich możliwych dróg prawnych aby pozostać przy prawnie należnym jej statusie funkcjonariusza. W tym dniu skierowała ponadto do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i przedstawienia jej propozycji służby. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. pismem z dnia 13 czerwca 2017 r., odpowiadając na pismo strony z dnia [...] w sprawie wydania decyzji administracyjnej w postaci propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej, stwierdził że przedstawiona propozycja zatrudnienia znajduje oparcie w przepisach prawa. W związku z powyższym brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w postaci propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. pismem z dnia 20 czerwca 2017 r. odpowiedział na pismo strony z dnia 7 czerwca 2007 r., dotyczące odwołania od otrzymanej propozycji zatrudnienia. Poinformował, że przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedkładanej funkcjonariuszowi. Ponadto organ ten pismem z dnia 4 lipca 2017 r., udzielając odpowiedzi na wezwanie z dnia 12 czerwca 2017 r. do usunięcia naruszenia prawa, poinformował stronę, iż nie przysługuje jej ten środek zaskarżenia, bowiem propozycja określająca nowe warunki zatrudnienia składana funkcjonariuszowi nie stanowi decyzji administracyjnej. M.B. wniosła w dniu 16 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę, żądając uznania, że przedstawiona jej propozycja pracy jest innym niż określony w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Zaskarżonej propozycji pracy zarzuciła nieważność i bezprawność z uwagi na brak podstaw prawnych do złożenia jej powyższej propozycji. Wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu lub czynności. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stwierdził, że niniejsza sprawa nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Zarówno propozycja zatrudnienia, jak i informacja o nieprzedstawieniu propozycji pracy/służby nie są decyzją, postanowieniem, czynnością lub aktem, wymienionymi w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. 2017r. poz. 1369)- dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r., I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., I OZ 382/08), z tym że zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., I FZ 221/08). Sądowi z urzędu wiadomo, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniami z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17 odrzucił skargi, których przedmiotem była kontrola zgodności z prawem złożonych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. propozycji pracy, innym funkcjonariuszom tej jednostki organizacyjnej. Od powyższych orzeczeń skarżący wnieśli skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które do dnia dzisiejszego nie zostały rozpoznane. Z uwagi na fakt, iż wyżej wskazane rozstrzygnięcia zapadły w zbliżonym stanie faktycznym, jak i prawnym, a ponadto z uwagi na istotną rozbieżność orzecznictwa sądowoadministracyjnego w powyższym zakresie, zasadne w ocenie Sądu, w szczególności z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej, jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, do czasu rozpoznania wniesionych skarg kasacyjnych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. D.Cz.