III SA/Łd 801/21

Dnia 6 kwietnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz (spr.) Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy wyrejestrowania pojazdu oddala skargę. Decyzją z [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. (dalej: SKO, SKO w Ł. lub Kolegium), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) – dalej: kpa, art. 79 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 450 ze zm.) - dalej: prd oraz art. 1 ust. 1 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570), po rozpatrzeniu odwołania D. K. (dalej: strona), reprezentowanego przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika, od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] znak: [...] w sprawie odmowy wyrejestrowania pojazdu marki Peugeot 508 o nr VIN: [...] (dalej: pojazd), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne. Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] znak: [...] orzekł o odmowie wyrejestrowania pojazdu marki Peugeot 508 o nr VIN: [...] na wniosek strony. Strona skorzystała z przysługującego uprawnienia do złożenia środka odwoławczego i pismem z 23 czerwca 2021 r. - za pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika – z zachowaniem przepisanego terminu, złożył odwołanie od powyższej decyzji. W treści odwołania pełnomocnik strony zarzucił naruszenie: 1. przepisów postępowania mających wpływ na treść wydanej decyzji tj.: a) art. 7 kpa poprzez brak uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywatela - strony w toku postępowania przy wydaniu zaskarżonej decyzji, b) art. 7 oraz 77 kpa poprzez brak przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego oraz niewzięcie pod uwagę przez organ, że zarejestrował on czasowo pojazd marki Peugeot 508 [...] w dniu 30 lipca 2020 r., c) art. 80 kpa poprzez niewzięcie pod uwagę całego materiału dowodowego, a w konsekwencji ustalenie, że organ nie jest właściwy do dokonania wyrejestrowania pojazdu marki Peugeot 508 [...], d) art. 80 kpa w zw. z art. 64 § 2 kpa poprzez oparcie decyzji na niekompletnym materiale dowodowym oraz braku wezwania strony do złożenia oświadczenia, o którym mowa w § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych, e) art. 107 § 3 kpa poprzez brak obligatoryjnych elementów zaskarżonej decyzji, 2. przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 74 ust. 2 pkt. 1 w zw. z art. 74 ust. 2a ustawy prawo o ruchu drogowym poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji uznanie, że czasowa rejestracja nie jest rejestracją w rozumieniu przepisów prawa, co w konsekwencji doprowadziło do bezprawnej odmowy wyrejestrowania pojazdu, b) § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że czasowa rejestracja pojazdu nie jest rejestracją pojazdu w rozumieniu wskazanego przepisu, c) art. 85 ustawy o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że pojazd nie został czasowo zarejestrowany przez organ. Jak wynika z akt sprawy w dniu 30 lipca 2020 r. strona zwróciła się do Prezydenta Miasta Ł. o zarejestrowanie sprowadzonego z zagranicy samochodu osobowego marki Peugeot 508 o nr VIN: [...]. Prezydent Miasta Ł., po rozpatrzeniu tego wniosku, stosownie do art. 74 ust. 2 pkt 1 prd w tym samym dniu, tj. 30 lipca 2020 r., zarejestrował czasowo przedmiotowy pojazd wydając pozwolenie czasowe i tablice rejestracyjne o nr [...] Następnie, w dniu 7 maja 2021 r., do organu I instancji wpłynął wniosek strony o wyrejestrowanie wskazanego pojazdu z powodu kradzieży. Do wniosku tego strona załączyła pismo Komendy Miejskiej Policji w Ł. z dnia 19 kwietnia 2021 r. o wszczęciu dochodzenia w sprawie kradzieży przedmiotowego pojazdu oraz dowód uiszczenia opłaty za wyrejestrowanie pojazdu. Decyzją z dnia [...] o nr [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku strony o rejestrację sprowadzonego z zagranicy samochodu osobowego marki Peugeot 508 o nr VIN: [...]. Jak wynika z akt sprawy decyzja ta została doręczona stronie w dniu 21 maja 2021 r. i stała się ostateczna. W dniu [...] Prezydent Miasta Ł. wydał decyzję o odmowie wyrejestrowania z powodu kradzieży sprowadzonego z zagranicy pojazdu marki Peugeot 508 o nr VIN: [...] Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 10 czerwca 2021 r., a następnie zaskarżona do SKO w Ł. Kolegium decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną doń decyzję Prezydenta Miasta Ł.. Przytaczając treść art. 79 ust. 1 prd, art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) i c) prd oraz § 21 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2355 ze zm.) SKO wskazało, iż zgodnie z art. 79 ust. 1 prd pojazd może zostać wyrejestrowany wyłącznie na wniosek właściciela w przypadku zaistnienia jednej z przesłanek wymienionych w tym przepisie, gdyż katalog tych przesłanek jest zamknięty. Oznacza to, że z innych przyczyn wyrejestrowanie pojazdu nie jest możliwe. Dalej Kolegium zaznaczyło, iż nie jest sporne to, że podstawowym warunkiem wyrejestrowania pojazdu jest jego wcześniejsza rejestracja - co wprost wynika z brzmienia art. 79 ust. 1 prd, zgodnie z którym pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela. Przy czym zdaniem Kolegium powyższa norma odnosi się wyłącznie do "rejestracji pojazdu", a nie do "czasowej rejestracji pojazdu", co znajduje swoje potwierdzenie w przywołanym przez SKO postanowieniu NSA z dnia 22 lutego 2021 r. sygn. akt I OW 193/11. Dalej Kolegium wskazało, iż Prezydent Miasta Ł. nie wydał decyzji o zarejestrowaniu pojazdu marki Peugeot 508 o nr VIN: [...] na wniosek i nazwisko strony, ograniczając się wyłącznie - w dniu 30 lipca 2020 r. - do zarejestrowania czasowego tego pojazdu na nazwisko strony. Zaznaczono przy tym, że powyższa rejestracja czasowa dokonana z urzędu, po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu, została podjęta na podstawie art. 74 ust. 2 pkt 1 prd i nie rozpoznaje co do istoty wniosku strony z dnia 30 lipca 2020 r. Takim ostatecznym rozpoznaniem przedmiotowego wniosku jest decyzja Prezydenta Miasta Ł. z [...] orzekająca o umorzeniu postępowania w sprawie rejestracji sprowadzonego z zagranicy samochodu osobowego marki Peugeot 508 o nr [...] Jak dalej wywodzi Kolegium z uwagi na to, że Prezydent Miasta Ł. nie zarejestrował na wniosek i nazwisko strony sprowadzonego z zagranicy pojazdu, nie ma możliwości wyrejestrowania tegoż pojazdu tj. dokonania "procesu odwrotnego", czyli wykreślenia go z ewidencji pojazdów zarejestrowanych. Konstatując powyższe, organ II instancji stwierdził, że decyzja organu I instancji jest zasadna i znajduje swoje umocowanie w przywołanych przepisach prawa, co stanowi o podjętym w sprawie rozstrzygnięciu. Odnosząc się do podniesionych przez pełnomocnika strony zarzutów, Kolegium stwierdziło, że są one chybione i w konsekwencji pozostają bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Zdaniem Kolegium postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji zostało przeprowadzone z poszanowaniem zasad kpa, w tym m.in. zasady prawdy obiektywnej, przestrzegania prawa w postępowaniu administracyjnym, czy też zaufania do władzy publicznej, zaś sama decyzja wydana została po wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, który odnosił się do przedmiotu prowadzonego postępowania. Nadto odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 85 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2021 r., poz. 737 ze zm.), Kolegium stwierdziło, iż i on jest chybiony. Powyższa norma, zdaniem organu II instancji, stanowi jedynie lex specialis w stosunku do art. 74 ust. 3 prd, zgodnie z którym czasowej rejestracji dokonuje się na okres nieprzekraczający 30 dni. Termin ten może być jednorazowo przedłużony o 14 dni w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją pojazdu. Norma ta nie stanowi jednak podstawy do wyrejestrowania pojazdu tylko czasowo zarejestrowanego. Niezależnie od powyższego SKO wskazało, że przedmiotowa norma nie może mieć zastosowania do rozpoznawanej sprawy, bowiem w dniu wydania zaskarżonej decyzji pojazd objęty wnioskiem z dnia 30 lipca 2020 r. tj. samochód marki Peugeot 508 o nr VIN: [...] nie był nawet zarejestrowany czasowo, bowiem postępowanie w sprawie rejestracji tego pojazdu na wniosek i nazwisko strony zostało umorzone. Decyzja Kolegium z dnia [...] została zaskarżona do sądu administracyjnego. W skardze z dnia 9 sierpnia 2021 r. strona, reprezentowana przez pełnomocnika, zarzuciła naruszenie: po pierwsze, przepisów postępowania mających wpływ na treść wydanej decyzji, tj.: a) art. 21 § 2 w zw. z art. 65 § 1 kpa poprzez brak przekazania sprawy organowi właściwemu do jej załatwienia z jednoczesnym stwierdzeniem, że organ, do którego wpłynął wniosek nie jest właściwy do załatwienia sprawy, b) art. 7 kpa poprzez brak uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywatela - strony w toku postępowania przy wydaniu zaskarżonej decyzji, c) art. 7 oraz 77 kpa poprzez brak przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego oraz niewzięcie pod uwagę przez organ, że zarejestrował on czasowo pojazd marki Peugeot 508 [...] w dniu 30 lipca 2020 r. oraz przez prawie rok nie zakończył postępowania w sprawie czasowej rejestracji pojazdu, d) art. 80 kpa poprzez nie wzięcie pod uwagę całego materiału dowodowego, a w konsekwencji ustalenie, że organ nie jest właściwy do dokonania wyrejestrowania pojazdu marki Peugeot 508 [...] e) art. 107 § 3 kpa poprzez brak obligatoryjnych elementów zaskarżonej decyzji; po drugie, przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 74 ust. 2 pkt. 1 w zw. z art. 74 ust. 2a ustawy prawo o ruchu drogowym poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji uznanie, że czasowa rejestracja nie jest rejestracją w rozumieniu przepisów prawa, co w konsekwencji doprowadziło do bezprawnej odmowy wyrejestrowania pojazdu, b) § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że czasowa rejestracja pojazdu nie jest rejestracją pojazdu w rozumieniu wskazanego przepisu, c) art. 85. ustawy o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że pojazd nie został czasowo zarejestrowany przez organ I instancji. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości i przekazanie postępowania do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna, a co za tym idzie należało ją oddalić. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – dalej: ppsa, który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 ppsa, uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że jest ona niezasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w sprawie odmowy wyrejestrowania – na wniosek strony - pojazdu marki Peugeot 508 o nr VIN: [...]. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 79 ust. 1 pkt 2 oraz art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 450 ze zm.) – dalej: prd, a także § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2355 ze zm.) – dalej: rozporz.w.spr.rej. Zgodnie z art. 79 ust. 1 prd, pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadkach określonych w tym przepisie, w tym – jak wskazano w pkt 2) tego przepisu – w przypadku kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania. Zaznaczyć przy tym należy, że zawarty w art. 79 ust. 1 prd katalog przesłanek stanowiących podstawę do wyrejestrowania pojazdu jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że poza sytuacjami w nim określonymi, inne przyczyny nie mogą stanowić podstawy żądania wyrejestrowania danego pojazdu. W przypadku wystąpienia jednej z wyżej wymienionych przesłanek, organ zobligowany jest wydać decyzję o wyrejestrowaniu pojazdu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2878/16). W innych przypadkach wniosek właściciela pojazdu nie może być uwzględniony. Ustawa nie przewiduje żadnych wyjątków od ustanowionych w niej zasad (por. wyrok NSA z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 2292/16). Nie ulega też wątpliwości – co należy podkreślić - że wyrejestrowanie pojazdu jest odwrotną stroną działania organu administracyjnego polegającego na zarejestrowaniu pojazdu. Odnotować trzeba, że uzupełnieniem procedury dotyczącej wyrejestrowania pojazdu w przypadku jego kradzieży jest przepis § 21 ust. 1 pkt 2) przywoływanego już rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych. W myśl wskazanego przepisu rozporz.w.spr.rej. w celu wyrejestrowania pojazdu właściciel pojazdu składa do organu rejestrującego (właściwego ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu) wniosek o wyrejestrowanie pojazdu na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia, do którego dołącza – w przypadku określonym w art. 79 ust. 1 pkt 2 prd (tj. gdy pojazd jest wyrejestrowywany na skutek jego kradzieży) - dowód rejestracyjny i kartę pojazdu, jeżeli była wydana, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oraz zaświadczenie wydane przez właściwy organ Policji potwierdzające zgłoszenie kradzieży pojazdu albo postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie kradzieży pojazdu wystawione przez właściwy organ. Wskazać także należy, że postępowanie dotyczące wyrejestrowania pojazdu jest postępowaniem opartym na zasadzie skargowości - do jego uruchomienia niezbędny jest bowiem wniosek uprawnionego podmiotu, który określa w jego treści podstawę swojego żądania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1235/16). W niniejszej sprawie wniosek o wyrejestrowanie pojazdu został złożony przez stronę, która załączyła doń pismo z Komendy Miejskiej Policji w Ł. – którym zawiadomiono ją, w sprawie kradzieży pojazdu marki Peugeot 508 o nr rej. [...], że w dniu 19 kwietnia 2021 r. zostało wszczęte dochodzenie o przestępstwo określone w art. 279 § 1 kk. Tym samym nie może być wątpliwości co do tego, że podstawą wyrejestrowania pojazdu była – zgodnie z wnioskiem strony - jego kradzież. Do wniosku o wyrejestrowanie strona załączyła również dowód rejestracyjny – jak wynika z akt sprawy pozwolenie czasowe wydane na podstawie art. 74 ust. 2 pkt 1 prd w dniu 30 lipca 2020 r., w którym została ona wskazana jako właściciel pojazdu. Co do tego, że strona nabyła ów pojazd nie ma wątpliwości – w aktach sprawy znajduje się bowiem umowa kupna tego pojazdu z dnia 17 lipca 2020 r. (pojazd zakupiono w Niemczech i sprowadzono do Polski - data wjazdu 17 lipca 2020 r. - bez tablic rejestracyjnych). Niespornym jest również to, że strona w dniu 30 lipca 2020 r. złożyła wniosek o rejestrację czasową nabytego przez siebie pojazdu, zawiadamiając równocześnie organ administracji o jego nabyciu, a Prezydent Miasta Ł. w tymże dniu – 30 lipca 2020 r. – wydał decyzję o jego czasowej rejestracji, wydając stronie pozwolenie czasowe i tablice rejestracyjne nr [...] Jak bowiem wynika z akt sprawy decyzja ta wraz ze wskazanym pozwoleniem czasowym, zalegalizowanymi tablicami rejestracyjnymi, nalepką kontrolną i kartą pojazdu – została odebrana przez pełnomocnika strony. W tym miejscu należy wyjaśnić, że w myśl art. 74 ust. 1 prd czasowej rejestracji pojazdu dokonuje, w przypadkach określonych w ust. 2 tego przepisu, organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania właściciela pojazdu, wydając decyzję o czasowej rejestracji pojazdu, pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice rejestracyjne. Przy czym w myśl art. 74 ust. 2 prd czasowej rejestracji dokonuje się: po pierwsze, z urzędu – po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu oraz po drugie, na wniosek właściciela pojazdu – w celu umożliwienia: a) wywozu pojazdu za granicę, b) przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, c) przejazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy. Okoliczności niniejszej sprawy wskazują na to, że organ dokonał czasowej rejestracji pojazdu z urzędu – na podstawie art. 74 ust. 2 pkt 1 prd – po złożeniu przez stronę wniosku o rejestrację. Prezydent Miasta Ł.był też bez wątpienia właściwy do wydania takiej decyzji, gdyż strona mieszka w Ł. (por. art. 74 ust. 1 prd). Należy jednak zauważyć i podkreślić, że postępowanie o rejestrację prowadzone przez Prezydenta Miasta Ł. nie zostało zakończone decyzją o rejestracji pojazdu i wydaniem dowodu rejestracyjnego, lecz decyzją o umorzeniu postępowania – w aktach sprawy decyzja z dnia [...] o nr [...], mocą której Prezydent Miasta Ł. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku strony o rejestrację, za nr rej. [...], sprowadzonego z Niemiec pojazdu marki Peugeot 508, z uwagi na bezprzedmiotowość prowadzonego postępowania. Decyzja ta została doręczona stronie (w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane własnoręcznie przez stronę) i stała się ostateczna. Decyzja ta nie może być przedmiotem oceny przez sąd, niemniej jednak jej skutkiem jest to, że przedmiotowy pojazd w ewidencji prowadzonej przez Prezydenta Miasta Ł. nie został ujęty jako zarejestrowany przez ten organ – co ma znaczenie dla oceny zaskarżonej do Sądu decyzji. W świetle powyższego niespornym jest więc również i to, że jak wynika z akt sprawy postępowanie prowadzone przez Prezydenta Miasta Ł. w związku z wnioskiem o rejestrację pojazdu nie zostało zakończone decyzją o rejestracji tegoż pojazdu i wydaniem dowodu rejestracyjnego lecz decyzją o umorzeniu tego postępowania. Z tego też względu – tj. z uwagi na to, iż w prowadzonej przez Prezydenta Miasta Ł. ewidencji pojazd ten nie został ujęty jako zarejestrowany przez ten organ - jak słusznie wskazywały organy obydwu instancji, przedmiotowy pojazd nie mógł być też z tej ewidencji wyrejestrowany przez wydanie decyzji o wyrejestrowaniu w związku z jego kradzieżą. A co za tym idzie zasadnie załatwiono wniosek strony z dnia 7 maja 2021 r. o wyrejestrowanie pojazdu przez wydanie decyzji o odmowie wyrejestrowania. Skoro bowiem postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu zostało zakończone decyzją o umorzeniu postępowania w sprawie rejestracji to tym samym wydanie decyzji o odmowie wyrejestrowania tego pojazdu było w pełni uzasadnione. Należy przy tym podkreślić, że w sprawie niespornym jest, że pojazd został czasowo zarejestrowany w dniu 30 lipca 2020 r. – w aktach sprawy znajduje się decyzja wydana w tej sprawie, na fakt ten wskazuje również strona postępowania, a organy obydwu instancji mu nie zaprzeczają. Okoliczność ta wynika również z przedłożonych akt sprawy. Należy jednak zaznaczyć, że decyzja o czasowej rejestracji pojazdu z dnia [...] nie zakończyła w sposób ostateczny wniosku strony o rejestrację pojazdu (wniosek z dnia 30 lipca 2020 r.). Wniosek ów (z dnia 30 lipca 2020 r.) został bowiem ostatecznie zakończony decyzją z dnia [...] o umorzeniu postępowania w sprawie o rejestrację tegoż pojazdu. Wobec powyższego niezasadne okazały się zarzuty skargi. Po pierwsze, nie można zasadnie zarzucić naruszenia art. 21 § 2 kpa w zw. z art. 65 § 1 kpa. Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 21 § 2 kpa jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób wskazany w § 1, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania, albo w razie braku ustalenia takiego miejsca – do organu właściwego dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.st. Warszawie. Natomiast w myśl art. 65 § 1 kpa jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Jak wynika z akt sprawy strona ma miejsce zamieszkania w Ł. i dlatego też zwróciła się z wnioskiem o rejestrację sprowadzonego z zagranicy pojazdu do Prezydenta Miasta Ł.. Ten natomiast zakończył prowadzone w tej sprawie postępowanie ostateczną decyzją o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku o rejestrację pojazdu. Do tego organu strona zwróciła się również z wnioskiem o wyrejestrowanie pojazdu. Z uwagi na treść art. 74 ust. 1 prd Prezydent Miasta Ł. – jako organ rejestrujący - był właściwy do dokonania czasowej rejestracji pojazdu ze względu na miejsce zamieszkania strony w Ł. Z tego też powodu organ ten był władny zakończyć to postępowanie wydając decyzję administracyjną – w tym przypadku chodzi o znajdującą się w aktach sprawy decyzję z dnia [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku strony o rejestrację pojazdu sprowadzonego z zagranicy. W orzecznictwie wskazuje się, iż wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie rejestracji, jak i czasowa rejestracja nie stanowi podstaw do ustalenia właściwości miejscowej. Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie rejestracji nie wywołuje bowiem skutku prawnego materialnego rejestracji, a przepis art. 79 ust. 1 prd wiąże właściwość miejscową ze skutkiem materialnoprawnym rejestracji, a nie z prowadzeniem postępowania w sprawie rejestracji (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt I OW 49/11). Przy czym w myśl art. 79 ust. 1 prd pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela w przypadkach wskazanych w zamieszczonym w jego treści wyliczeniu. Przepis ten wprowadza swoiste kryteria ustalania właściwości miejscowej, odmienne od kryteriów kodeksowych (por. P. Przybysz, Komentarz do art. 21 [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, Lex/el 2022 r.). W niniejszej sprawie – z uwagi na umorzenie postępowania w sprawie rejestracji pojazdu – brak jednak miejsca ostatniej rejestracji. A co za tym idzie należy przyjąć, że zastosowanie znajdą ogólne zasady dotyczące ustalania właściwości organów. W myśl art. 21 § 1 pkt 3) kpa właściwość miejscową ustala się: w tzw. innych sprawach (tj. takich, które nie dotyczą ani nieruchomości, ani prowadzenia zakładu pracy) według miejsca zamieszkania (siedziby) w kraju, a w braku zamieszkania w kraju – według miejsca pobytu strony lub jednej ze stron; jeżeli żadna ze stron nie ma w kraju zamieszkania (siedziby) lub pobytu – według miejsca ostatniego ich zamieszkania (siedziby) lub pobytu w kraju. A zgodnie z art. 21 § 2 kpa jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób wskazany w § 1, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania, albo w razie braku ustalenia takiego miejsca – do organu właściwego dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.st. Warszawie. Przy czym – jak wskazuje się w literaturze – zdarzeniem powodującym wszczęcie postępowania jest wniesienie żądania przez stronę lub podjęcie stosownych czynności przez organ administracji z urzędu (por. P. Przybysz, Komentarz do art. 21 [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, Lex/el 2022 r.). W okolicznościach niniejszej sprawy niespornym jest, że strona ma miejsce zamieszkania w Ł., a nadto wniosła ona do Prezydenta Miasta Ł. żądanie o wyrejestrowanie pojazdu, które należało załatwić przez wydanie decyzji administracyjnej – tym samym więc zarzut naruszenia art. 21 § 2 w zw. z art. 65 § 1 kpa należało uznać za niezasadny. Po drugie, nie można zasadnie zarzucić naruszenia art. 7, art. 77, art. 80, a także art. 107 § 3 kpa. Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy wskazują bowiem na to, że organy administracji: nie naruszyły zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, biorąc pod uwagę cały materiał dowodowy, a wydana w sprawie decyzja zawiera prawidłowe uzasadnienie. Po trzecie, nie można zasadnie zarzucić naruszenia art. 74 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 74 ust. 2a prd oraz § 21 ust. 1 rozporz.w.spr.rej. Organy administracji zasadnie bowiem przyjęły, że wobec zakończenia postępowania o rejestrację pojazdu decyzją z dnia [...] o umorzeniu postępowania należało załatwić odmownie wniosek strony o wyrejestrowanie pojazdu. Po czwarte, nie można zasadnie zarzucić naruszenia art. 85 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianie się wirusa SARS-CoV-2. Przepis ten stanowi w ust. 1, iż czasowa rejestracja pojazdu dokonana na podstawie art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym oraz wydane podczas tej rejestracji pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice rejestracyjne, zachowują ważność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie do 14 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jeżeli termin ważności czasowej rejestracji upłynął w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Nadto w myśl art. 85 ust. 2 tej ustawy czasowa rejestracja pojazdu, o której mowa w ust. 1, zachowuje ważność w okresie do 14 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jeżeli pojazd odpowiada warunkom określonym w art. 66 ustawy, o której mowa w ust. 1. Wobec ostatecznego zakończenia postępowania o rejestrację pojazdu sprowadzonego z zagranicy decyzją z dnia [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku strony o rejestrację pojazdu – zarzut naruszenia art. 85 wskazanej ustawy nie jest zasadny. Rację mają zatem organy administracji twierdząc, iż w dniu wydania decyzji o odmowie wyrejestrowania pojazdu, którego ona dotyczyła nie był nawet zarejestrowany czasowo, z uwagi na to, że postępowanie w sprawie rejestracji tego pojazdu na wniosek i nazwisko strony zostało umorzone. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta Ł. nie naruszają przepisów obowiązującego prawa w stopniu, który skutkowałby koniecznością ich uchylenia. Jak już bowiem wskazano powołany przepis art. 79 ust. 1 pkt 1- 7 prd zawiera wprawdzie zamknięty katalog przesłanek wyrejestrowania pojazdu, a jedną z nich jest kradzież pojazdu. Niemniej jednak, co istotne, wyrejestrowanie pojazdu jest odwrotną stroną działania organu administracyjnego polegającego na jego zarejestrowaniu, a udokumentowane okoliczności niniejszej sprawy wskazują na to, że prowadzone przez Prezydenta Miasta Ł. postępowanie o zarejestrowanie pojazdu nie zostało zakończone decyzją o rejestracji pojazdu i wydaniem dowodu rejestracyjnego, lecz decyzją o umorzeniu postępowania. A co za tym idzie w ewidencji prowadzonej przez Prezydenta Miasta Ł. pojazd nie został ujęty jako zarejestrowany przez ten organ, tym samym nie mógł być on z tej ewidencji wyrejestrowany przez wydanie decyzji administracyjnej o wyrejestrowaniu w związku z jego kradzieżą. Tym samym więc w sprawie wniosku strony o wyrejestrowanie pojazdu nie mogło też mieć znaczenia stosowne oświadczenie strony o kradzieży pojazdu złożone pod odpowiedzialnością za fałszywe zeznania. Z tego względu zaskarżona do Sądu decyzja Kolegium, utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] w sprawie odmowy wyrejestrowania pojazdu z powodu jego kradzieży nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Organy administracji publicznej procedujące w sprawie zasadnie odmówiły wyrejestrowania przedmiotowego pojazdu. Zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą skargę, w toku przeprowadzonego postępowania organy poczyniły odpowiednie ustalenia faktyczne pozwalające na prawidłową ocenę wniosku strony, którą to ocenę uzasadniły zgodnie z art. 107 § 3 kpa. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił. a.l.