III SA/Łd 825/13

Dnia 25 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Specjalista Aneta Brzezińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Brzezinach na uchwałę Rady Gminy Jeżów z dnia 30 czerwca 2011 r. nr IX/75/2011 w przedmiocie zmiany uchwały nr XLIV/242/10 z dnia 23 marca 2010 roku w sprawie opłat za świadczenia przedszkola prowadzonego przez Gminę Jeżów 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2. orzeka, że do czasu uprawomocnienia się wyroku zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu. Prokurator Rejonowy w Brzezinach, działając na podstawie art. 8, art. 50 § 1, art. 52 § 1, art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy Jeżów nr IX/75/2011 z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie zmiany uchwały nr XLIV/242/10 z dnia 23 marca 2010 r. w sprawie opłat za świadczenia przedszkola prowadzonego przez Gminę Jeżów. Uchwale tej zarzucił istotne naruszenie prawa tj. art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty polegające na ustaleniu w § 1 pkt 1) zaskarżonej uchwały odpłatności w formie opłaty stałej za jedną godzinę sprawowania opieki nad dzieckiem w przedszkolu przyjmując jej wysokość 0,12% (w zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy tj. kwoty włącznie do 0,04 gr zaokrągla się w dół do pełnej dziesiątki, zaś kwoty od 0,05 gr zaokrągla się w górę do pełnej dziesiątki) minimalnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej W ocenie skarżącego, przyjęty w zaskarżonej uchwale zapis dotyczący zaokrąglenia do pełnych dziesiątek groszy przekracza upoważnienie ustawowe, albowiem Rada Gminny wydając uchwałę jest upoważniona jedynie do ustalenia wysokości opłaty, nie zaś do wprowadzenia szczegółowych ustaleń dotyczących zasad pobierania opłat. Ustawa o systemie oświaty nie przewiduje możliwości kształtowania opłaty poprzez zaokrąglanie jej do pełnej kwoty. Prokurator podkreślił, iż wspomniana uchwała jest aktem prawa miejscowego tzn. posiada cechę ogólności - generalności i abstrakcyjności. Adresowana jest do wszystkich mieszkańców gminy Jeżów, których dzieci objęte są wychowaniem przedszkolnym. Jest aktem generalnym, bo obowiązywać będzie nie tylko przedszkola istniejące w gminie w dacie jej wydania, lecz jej moc obowiązująca będzie rozciągać się na przedszkola nowo powołane. Wnoszący skargę zaznaczył przy tym, iż brak jest ograniczenia czasowego do żądania stwierdzenia nieważności uchwały, a to wobec zapisu art. 94 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996 r. nr 143 poz. 74 ze zm.) zmienionym na mocy art. 4 ustawy z dnia 12 maja 2000 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich, ustawy - kodeksu postępowania cywilnego oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 48 poz. 552) w ten sposób, że do jego wcześniejszego brzmienia dodano wyraz - jeżeli uchwała jest aktem prawa miejscowego. Wskazując na powyższe i powołując się na przepis art. 147 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Prokurator Rejonowy w Brzezinach wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Gminy Jeżów wniósł o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do słuszności skargi, a więc czy zapis dotyczący zaokrąglania jest zgodny z art. 14 ust. 5 wymienionej wyżej ustawy, podkreślił, że sprawa nie jest jednoznaczna mając na uwadze orzecznictwo sądów administracyjnych rozstrzygających w kwestiach związanych z przedmiotowym przepisem ustawy o systemie oświaty. Z wymienionego przepisu faktycznie wynika, że organ prowadzący, konkretnie Rada Gminy, w podjętej w tym zakresie uchwale jest uprawniona do ustalenia wysokości opłat za świadczenia udzielane przez przedszkola publiczne w czasie przekraczającym wymiar zajęć, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, jednakże mając na uwadze orzecznictwo należy stwierdzić, że sądy przychylały się do dodatkowych zapisów regulowanych przez uchwały jak choćby dotyczących ulg dla rodzin wielodzietnych. W ocenie Gminy Jeżów omawiany zapis o zaokrąglaniu nie ma znaczenia dla treści samej uchwały (w tym wysokości ustalonej opłaty), ułatwia jedynie pobieranie tych opłat, a tym samym nie narusza wysokości ustalonej kwoty, co w konsekwencji jest zgodne z przepisem art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Postanowieniem z dnia 19 marca 2013 r. w spr. o sygn. akt III SA/Łd 119/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi skargi na uchwałę Rady Gminy Jeżów nr XLIV/242/10 z dnia 23 marca 2010 r. w sprawie opłat za świadczenia przedszkola prowadzonego przez Gminę Jeżów (spr. o sygn. akt III SA/Łd 229/13). Postanowieniem z dnia 24 lipca 2013 r. zawieszone postępowanie sądowe zostało podjęte. Sprawę wpisano do repertorium SA pod nowy numer: III SA/Łd 825/13. Na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. Prokurator Okręgowy w Łodzi, działający w imieniu Prokuratora Rejonowego w Brzezinach, podtrzymał skargę w zakresie stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 oraz pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 p.p.s.a.), przy czym w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jak stanowi art. 147 p.p.s.a., Sąd, w razie uwzględnienia skargi na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że wydane zostały z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Przesłanki nieważności aktu organu gminy określone zostały w art. 91 ust. 1 zd. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa, co wynika z treści art. 90 ust. 4 . Powyższe oznacza, że jedynie istotne naruszenie prawa może być podstawą stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. Ponieważ ustawodawca nie zdefiniował bliżej, jakie naruszenie prawa może być uznane za istotne, a jakie za nieistotne odwołać należy się do stanowiska wypracowanego w tym zakresie w doktrynie i w orzecznictwie. Za istotne naruszenie prawa w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się uchybienia prowadzące do takich skutków, które nie mogą zostać zaakceptowane w demokratycznym państwie prawnym, które wpływają na treść uchwały lub zarządzenia (patrz np. wyrok NSA z 11 lutego 1998 r. II SA/Wr 1459/97, wyrok NSA z 8 lutego 1996 r. SA/Gd 327/95, wyrok WSA we Wrocławiu z 13.04. 2012 r. IV SA/Wr 625/11). Takim uchybieniem jest między innymi naruszenie przepisów prawa wyznaczających kompetencje do wydania aktu lub podstawę prawną, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego – przez wadliwą ich wykładnię – oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał, jeżeli na skutek tego naruszenia zapadła uchwała innej treści, niż gdyby naruszenie nie nastąpiło ( M. Stahl, Z. Kmieciak. Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny. Samorząd terytorialny 2001, z.1-2 ). W judykaturze za istotne naruszenie prawa (będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu) przyjmuje się takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 1998 r, II SA/Wr 1459/97, OwSS 1998/3/79, z dnia 8 lutego 1996 r., SA/Gd327/95, OwSS 1996, Nr 3, poz. 90, z 26 lipca 2012 r. IOSK 679/12 i I OSK 997/12 ). Stwierdzenie nieważności uchwały może więc nastąpić tylko wtedy, gdy uchwała pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika to wprost z treści tego przepisu. Nie jest zaś konieczne rażące naruszenie, warunkujące stwierdzenie nieważności decyzji czy postanowienia, o jakim mowa w przepisie art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uwzględniając przytoczone zasady oceny obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy stwierdzić, że zaskarżona przez Prokuratora uchwała Rady Gminy Jeżów nr IX/75/2011 z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie zmiany uchwały nr XLIV/242/10 z dnia 23 marca 2010 r. w sprawie opłat za świadczenia przedszkola prowadzonego przez Gminę Jeżów nie mogła być utrzymana w obrocie prawnym, gdyż została podjęta z istotnym naruszeniem wskazanych dalej przepisów prawa. Punktem wyjścia dla prawnej oceny zaskarżonej uchwały jest fakt zmiany z dniem 1 września 2010 r. brzmienia podstawy materialnoprawnej zaskarżonej Uchwały, zamieszczonej w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty – dalej: "u.s.o". Zmiana powyższa dokonana została ustawą z dnia 5 sierpnia 2010 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty (Dz. U z 2010 r. nr 148, poz. 991). Na mocy art. 2 ustawy zmieniającej, uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego wydane na podstawie dotychczasowego brzmienia art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, zachowały moc do czasu wydania uchwał przewidzianych na podstawie nowego brzmienia art. 14 ust. 5 zmienianej ustawy, nie dłużej niż do dnia 31.08.2011 r. Rady gmin zostały, więc zobligowane do podjęcia przed dniem 1 września 2011 r. nowych uchwał ustalających opłaty za świadczenia udzielane przez przedszkola, uwzględniających aktualne brzmienie definicji przedszkola publicznego zamieszczonej w art. 6 ust. 1 ustawy o systemie oświaty i dostosowanego do tej definicji nowego brzmienia upoważnienia materialnoprawnego do ustalenia opłat, zamieszczonego w art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Do 31 sierpnia 2010 r. przedszkole publiczne definiowane było, jako przedszkole, które: prowadzi bezpłatne nauczanie i wychowanie w zakresie, co najmniej podstawy programowej wychowania przedszkolnego, przeprowadza rekrutację dzieci w oparciu o zasadę powszechnej dostępności i zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach. Upoważnienie zaś do ustalania przez rady gmin opłat za świadczenia udzielane przez tak definiowane przedszkola, zawarte w art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, miało brzmienie następujące: "Opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych ustala rada gminy, a w przypadku innych przedszkoli publicznych – organy prowadzące te przedszkola, z uwzględnieniem art. 6 pkt 1". Rady gmin miały, zatem za zadanie ustalania opłat za udzielane przez przedszkola świadczenia wychodzące ponad podstawę programową wychowania przedszkolnego, gdyż świadczenia, co najmniej w tej podstawie się mieszczące, były bezpłatne z mocy ustawy. W praktyce, tak ujęta definicja przedszkola publicznego, wymagająca od rad gmin uchwalania opłat za świadczenia wyłącznie "wychodzące" ponad minimum programowe, wymagała szczegółowego wykazywania, za jakiego rodzaju świadczenia opłata jest żądana, gdyż tylko ten sposób umożliwiał kontrolę prawidłowości ustalenia opłaty. Na mocy wymienionej wyżej ustawy nowelizującej, przedszkole publiczne zostało zdefiniowane, jako takie, które: realizuje programy wychowania przedszkolnego uwzględniające podstawę programową wychowania przedszkolnego; zapewnia bezpłatne nauczanie, wychowanie i opiekę w czasie ustalonym przez organ prowadzący, nie krótszym niż 5 godzin dziennie; przeprowadza rekrutację dzieci w oparciu o zasadę powszechnej dostępności i zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach. Dostosowane zaś do tej definicji upoważnienie dla rad gmin do uchwalania opłat stanowi o ustalaniu opłat za "świadczenia udzielane przez przedszkola publiczne w czasie przekraczającym wymiar zajęć, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2" (vide: obecne brzmienie art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie oświaty). Istotna zmiana w stosunku do poprzedniego stanu prawnego polega na tym, że odpłatność za przedszkole publiczne jest dopuszczona i to w czasie ustalonym przez organ prowadzący, ale nadal istnieje obowiązek w czasie nie krótszym niż 5 godzin dziennie zapewnienia dziecku bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki oraz realizacji programu wychowania przedszkolnego, uwzględniającego podstawę programową wychowania przedszkolnego. W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 pkt 13 u.s.o. przez podstawę programową wychowania przedszkolnego należy rozumieć obowiązkowe zestawy celów i treści nauczania, w tym umiejętności, opisane w formie ogólnych i szczegółowych wymagań dotyczących wiedzy i umiejętności, które powinien posiadać uczeń po zakończeniu określonego etapu edukacyjnego, oraz zadania wychowawcze szkoły, uwzględniane odpowiednio w programach wychowania przedszkolnego i programach nauczania oraz umożliwiające ustalenie kryteriów ocen szkolnych i wymagań egzaminacyjnych. Podstawa programowa określona w art. 3 pkt 13 u.s.o. została sprecyzowana w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. z 2009 r., nr 4, poz. 17). Dodatkowo, zgodnie z treścią § 10 ust. 2 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. nr 61, poz. 624), statut przedszkola określać winien m.in. dzienny czas pracy przedszkola ustalony przez organ prowadzący na wniosek dyrektora przedszkola i rady przedszkola, w tym czas przeznaczony na realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego, nie krótszy niż 5 godzin dziennie. Podstawa programowa powinna być realizowana w czasie ustalonym przez organ prowadzący przedszkole, nie krótszym niż 5 godzin dziennie, natomiast za świadczenia ponad ten czas, w myśl art. 14 ust. 5 u.s.o. w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2010 r., mogą być pobierane opłaty. Wobec powyższego w obecnym stanie prawnym ustalenie opłat za świadczenia udzielane przez przedszkola publiczne nie jest powiązane, tak jak w stanie prawnym obowiązującym przed 1 września 2010 r., z realizacją podstawy programowej, rozumianej zgodnie z art. 3 pkt 13 ustawy o systemie oświaty. Przenosząc powyższe rozważania na kanwę kontrolowanej sprawy należało stwierdzić, że fakt dokonania nowelizacji ustawy o systemie oświaty nie został uwzględniony przez organ uchwałodawczy Gminy Jeżów. Zaskarżona Uchwała, mimo iż podjęta 30 czerwca 2011 r., a więc ponad dziesięć miesięcy po wejściu w życie ustawy zmieniającej z 5 sierpnia 2010 r., oparta została na treści art. 14 ust. 5 w zw. z art. 6 ust. 1 u.s.o. w wersji sprzed nowelizacji. Świadczy o tym treść § 1 pkt 1 zaskarżonej uchwały, który w § 2 ust 1 uchwały nr XLIV/242/10 z dnia 23 marca 2010 r. Rady Gminy Jeżów w sprawie opłat za świadczenia przedszkola prowadzonego przez Gminę wprowadził następujące brzmienie: "Za świadczenia przedszkola określone w § 1 opłatę za jedna godzinę sprawowania opieki nad dzieckiem w przedszkolu i ustala się w wysokości 0,12% (w zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy tj. kwoty włącznie do 0,04gr zaokrągla się w dół do pełnej dziesiątki, zaś kwoty od 0,05gr zaokrągla się w górę do pełnej dziesiątki) minimalnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Wysokość opłaty zmieniać się będzie wraz ze zmianą wysokości minimalnego wynagrodzenia czyli od 1 stycznia każdego roku kalendarzowego Opłatę nalicza się za każdą rozpoczętą godzinę korzystania ze świadczeń". Natomiast § 1 uchwały nr XLIV/242/10 z dnia 23 marca 2010 r. stanowi, iż: "W przedszkolu prowadzonym przez Gminę Jeżów opłacie podlegają świadczenia wykraczające poza podstawę programową, obejmujące koszty dodatkowych zajęć opiekuńczo – wychowawczych, dydaktycznych, rekreacyjnych oraz rozwijających aktywność indywidualną i społeczną dziecka w zakresie: 1) gier i zabaw edukacyjnych wspomagających rozwój umysłowy dziecka; 2) gier i zabaw badawczych rozwijających zainteresowania otaczającym światem; 3)zajęć plastycznych, muzycznych, teatralnych twórczych i innych rozwijających uzdolnienia dziecka; 4) gier i zabaw ruchowych wspomagających rozwój ruchowy dziecka". Niewątpliwie zatem, wysokość zmienionej opłaty za świadczenia udzielane przez przedszkole gminne, uzależniona została od tego, czy dziecko korzysta ze świadczeń mieszczących się w podstawie programowej, czy też wykraczających poza tę podstawę. Tymczasem, jak wskazano wyżej, w stanie prawnym obowiązującym w dacie podjęcia kwestionowanej Uchwały brak jest podstaw do odwoływania się przy konstruowaniu opłat, do wcześniej istotnego rozróżnienia na świadczenia udzielane w ramach podstawy programowej (dotychczas bezpłatne) i świadczenia inne, nie mieszczące się w tej podstawie (za które już można było naliczać opłaty). Dowodzi to, że Rada Gminy Jeżów podejmując zaskarżoną Uchwałę oparła się na nieaktualnej już treści upoważnienia z art. 14 ust. 5 u.s.o. Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej, podziela pogląd, że uchwała rady gminy podjęta na podstawie przepisu upoważniającego o treści nieobowiązującej w dniu podjęcia uchwały narusza ten przepis w stopniu istotnym, skutkującym nieważnością uchwały (por. wyrok WSA z 14 lutego 2012 r., IV SA/Po 1228/12, CBOSA). Należy podkreślić, że wadliwość tej regulacji wynika nie tylko z faktu, iż zmiana opłat odwołuje się do irrelewantnego w świetle aktualnego brzmienia art. 14 ust. 5 u.s.o. pojęcia: "świadczeń przekraczających podstawę programową", ale że zarazem nie ustala kwestii opłat za świadczenia przedszkola w odniesieniu do czasu dziennego pobytu dziecka w przedszkolu. W ten sposób Rada Gminy Jeżów nie tylko, że nie wykonała prawidłowo upoważnienia z art. 14 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 u.s.o. w nowym brzmieniu, ale także bezpodstawnie – i ze szkodą dla uczęszczających do przedszkola dzieci – ograniczyła możliwość świadczenia przez gminne przedszkola publiczne usług z zakresu podstawy programowej tylko do płatnego okresu pobytu dziecka w przedszkolu. Tymczasem aktualne brzmienie delegacji ustawowej z art. 14 ust. 5 u.s.o. w ogóle nie upoważnia prawodawcy lokalnego do określania zakresu i przedmiotu świadczeń, jakie będą udzielane przez przedszkola publiczne w czasie "płatnym". Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, iż w ocenie Sądu, Prokurator niezasadnie zarzuca zaskarżonej Uchwale niewłaściwie zastosowanie przepisu kompetencyjnego, będącego podstawą podjęcia uchwały, poprzez przyjęcie w zaskarżonej uchwale zapisu dotyczącego zaokrąglenia do pełnych dziesiątek groszy. W ocenie Sądu, kwestia "zaokrąglania" wnoszonych do budżetu Gminy opłat mieści się w pojęciu "określenia wysokości opłat". Od tego bowiem w jaki sposób dokonane zostanie "zaokrąglenie" opłaty, zależeć będzie jej faktyczna wysokość. Wszelkie zapisy dotyczące sposobu wnoszenia opłat mają, zdaniem Sądu, charakter informacyjny, porządkujący oraz ułatwiający stronom wzajemne rozliczanie. Zapisy te określają jedynie techniczny sposób obliczenia odpłatności i są niewątpliwie elementem ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 14 ust. 5 u.s.o. Z ich treści nie wynika, aby miały one stanowić podstawę, czy też umocowanie do autonomicznego określania przez dyrektora przedszkola warunków udzielania świadczeń przedszkolnych. Analizowane zapisy uchwały nie naruszają ani konstytucyjnej zasady praworządności, ani nie przekazują upoważnienia ustawowego do tworzenia prawa na inne podmioty niemające w tym przedmiocie kompetencji. Ich treść normatywna nie przekazuje i nie modyfikuje kompetencji ustawowych jakiegokolwiek podmiotu, jak również nie prowadzi do zmiany intencji prawodawcy. Poza tym, ustalenie w uchwale zasad zaokrąglania opłat do pełnych dziesiątek groszy nie jest wyraźnie zakazane przez ustawodawcę i mieści się w granicach swobodnego uznania, stąd nie można w tym wypadku mówić o oczywistej i bezpośredniej sprzeczności uchwały z prawem. Mając jednak na uwadze, iż najistotniejszą kwestią podlegającą regulacji w zaskarżonej uchwale Rady Gminy Jeżów nr IX/75/2011 z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie zmiany uchwały nr XLIV/242/10 z dnia 23 marca 2010 r. w sprawie opłat za świadczenia przedszkola prowadzonego przez Gminę Jeżów, było ustalenie wysokości opłat za świadczenia realizowane przez gminne przedszkole, a ustalenie wysokości tej opłaty w powiązaniu z "świadczeniami przekraczającymi podstawę programową", w sposób istotny narusza art. 14 ust. 5 u.s.o., stwierdzić należało nieważność zaskarżonej uchwały na podstawie art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej uchwały orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., jak w punkcie drugim wyroku. Niebagatelne znaczenie w niniejszej sprawie ma również fakt, iż wyrokiem z dnia 25 września 2013 r. w spr. o sygn. akt: III SA/Łd 229/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Jeżów nr XLIV/242/10 z dnia 23 marca 2010 r. w sprawie opłat za świadczenia przedszkola prowadzonego przez Gminę Jeżów, do której zmianę wprowadza uchwała nr IX/75/2011 z dnia 30 czerwca 2011 r., zaskarżona w rozpoznawanym postępowaniu sądowym. Skoro wyeliminowana została z obrotu prawnego uchwała, będąca podstawą funkcjonowania uchwały nr IX/75/2011, to brak jest podstaw faktycznych i prawnych, aby w obrocie prawnym nadal pozostawała zaskarżona uchwała.