III SA/Łd 83/13

PostanowienieWSA w Łodzi2013-03-21

Skład orzekający: Janusz Nowacki, Irena Krzemieniewska, Małgorzata Łuczyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na zgodny wniosek stron, gdy istnieje tożsamość problemu prawnego z inną sprawą, która ma być rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron, jeśli uzna to za celowe i nie prowadzi to do obejścia prawa. W sytuacji, gdy istota problemu prawnego w danej sprawie jest tożsama z problemem w innej sprawie, która ma zostać rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny, zawieszenie postępowania jest dopuszczalne ze względu na potrzebę zapewnienia jednolitości orzecznictwa i ekonomię procesową.
Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy w Bełchatowie zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w Zelowie dotyczącą ustalenia opłaty za świadczenia przedszkoli publicznych, zarzucając jej naruszenie przepisów ustawy o systemie oświaty. Strony postępowania, Prokurator Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim oraz pełnomocnik Rady Miejskiej w Zelowie, zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Powodem wniosku była tożsamość problemu prawnego z inną sprawą, której skarga kasacyjna miała być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2013 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Bełchatowie na uchwałę Rady Miejskiej w Zelowie z dnia 19 maja 2011 roku nr XI/66/2011 w przedmiocie ustalenia opłaty za świadczenia prowadzonych przez Gminę Zelów przedszkoli publicznych p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne W dniu 19 maja 2011r. Rada Miejska w Zelowie na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U.z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 14 ust. 5 pkt 1 i ust. 6 oraz art. 67a ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004r., nr 256, poz. 2572 ze zm.) podjęła uchwałę nr XI/66/2011 w sprawie ustalenia opłaty za świadczenia prowadzonych przez Gminę Zelów przedszkoli publicznych. Przedmiotowa uchwała w § 1 stanowi, świadczenia przedszkoli publicznych prowadzonych przez Gminę Zelów wykraczające poza realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego w wymiarze 5 godzin dziennie są odpłatne. Świadczenia, o których mowa w § 1, przekraczające podstawę programową wychowania przedszkolnego zostały wymienione w § 2 uchwały. Stosownie zaś do treści § 3 opłatę za świadczenia, o których mowa w § 2 ustalono w wysokości 0,19% minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego w ustawie z dnia 10 października 2002r., o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. nr 200, poz. 1679 ze zm.). Ustalona w ten sposób opłata dzienne zaokrąglana jest do pełnych dziesiątek groszy i naliczana jest za każdą rozpoczętą godzinę korzystania ze świadczeń. W dniu 31 grudnia 2012 r. na powyższą uchwałę Prokurator Rejonowy w Bełchatowie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty poprzez: 1. przekroczenie ustawowego upoważnienie i ustalenie wysokości opłaty wyłącznie za świadczenia przedszkola wykraczające poza realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego tj. za zajęcia opiekuńczo-wychowawcze oraz dydaktyczne wyszczególnione w § 2 pkt 1-7 uchwały podczas gdy przepis upoważnia jedynie do określenia opłaty ponad pięciogodzinny okres, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty; 2. brak wyodrębnienia kosztów poszczególnych zajęć ponadprogramowych i ograniczenie się ogólnikowego wskazania w § 2 w zw. z § 3 uchwały, że odpłatność za świadczenia przedszkola wykraczające poza realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego obejmującego zajęcia opiekuńczo-wychowawcze oraz dydaktyczne wymienione w § 2 ustala się w wysokości 0,19% minimalnego wynagrodzenia za pracę za każdą rozpoczętą godzinę korzystania ze świadczeń; 3. powiązanie opłaty, o której mowa w § 3 uchwały z minimalnym wynagrodzeniem za pracę określanym w trybie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, co powoduje, że opłata ta, jako świadczenie mające być świadczeniem ekwiwalentnym organu władzy publicznej jest niezgodna ze swoim charakterem. 4. przekroczenie ustawowego upoważnienie i uregulowanie kwestii zaokrąglania opłaty, o której mowa § 3 do pełnych dziesiątek groszy, podczas gdy brak jest podstawy prawnej do zamieszczania w uchwale tego typu regulacji. Zarzucając również naruszenie art. 14 ust. 6 ustawy o systemie oświaty poprzez zawarcie § 8 uchwały regulacji dotyczącej opłat za korzystanie z wyżywienia w przedszkolach pomimo braku podstawy prawnej, wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Zelowie wniosła o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu przekroczenia ustawowego upoważnienia i ustalenia wysokości opłaty wyłącznie za świadczenia przedszkola wykraczające poza realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego, wbrew twierdzeniom strony skarżącej art. 14 ust. 5 ustawy jednoznacznie stanowi, że opłaty są ustalane za świadczenia a nie za czas (okres). § 1 zaskarżonej uchwały stanowi, że zajęcia wykraczające poza realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego w wymiarze 5 godzin dziennie są odpłatne. Jest on rozumiany przez twórców aktu prawnego jak i jego odbiorców, m.in. rodziców jednoznacznie - bezpłatne nauczanie, wychowanie i opieka w przedszkolach, których organem prowadzącym jest Gmina Zelów, prowadzona jest przez 5 godzin dzienne. W ramach tych godzin realizowana jest podstawa programowa. Odnosząc się do zarzutu braku wyodrębnienia kosztów poszczególnych zajęć ponadprogramowych oraz powiązanie opłaty z minimalnym wynagrodzeniem organ wskazał, że żaden przepis prawa nie wymagał takiego wartościowania. Byłoby ono zresztą w praktyce bardzo trudne, wręcz niemożliwe. Przyjęto zatem wskaźnik 0,19% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego w trybie przewidzianym w ustawie z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu, który został wyliczony według stanu na dzień podjęcia uchwały w oparciu o rzetelną kalkulację. Uwzględniono w niej koszty wynagrodzenia personelu wraz z pochodnymi, koszty opłat za energię elektryczną, wodę, ciepło. W dniu 21 marca 2013 r. na rozprawie strony niniejszego postępowania zostały poinformowane, że do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2012 r. , sygn. akt III SA/Łd 883/12 wydanego w sprawie ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Miejskiej w Aleksandrowie Łódzkim z dnia 28 czerwca 2012 r., nr XXVII/241/12 w sprawie opłat za świadczenia przedszkoli publicznych i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, dla których Gmina Aleksandrów Łódzki jest organem prowadzącym. Istota problemu, jaki wystąpił w niniejszej sprawie jest tożsama z problemem będącym przedmiotem rozpoznania we wskazanej powyżej sprawie o sygn. akt III SA/Łd 883/12. Wobec powyższego obecny na rozprawie Prokurator Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim oraz pełnomocnik Rady Miejskiej w Zelowie zgodnie wnieśli o zwieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wskazanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2012 r. , sygn. akt III SA/Łd 883/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270)- dalej p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalny i nie prowadzi do obejścia prawa. Istota problemu, jaki wystąpił w niniejszej sprawie jest tożsama z problemem będącym przedmiotem rozpoznania we wskazanej powyżej sprawie o sygn. akt III SA/Łd 883/12. Prejudycjalny charakter sprawy o sygn. akt III SA/Łd 883/12, względem przedmiotowego postępowania oraz wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowego i ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 126 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło