III SA/Łd 878/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant specjalista– Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2015 roku sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] o wymierzeniu A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu 18 lutego 2011r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w [...] przeprowadzili w lokalu [...] w [...], należącym do P.P.H.U. A P.S. kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że w lokalu znajduje się jedno urządzenie o nazwie Apex HOT MAGIC FRUTIS nr HFP 1632 o wyglądzie zewnętrznym i budowie identycznej jak automat do gier hazardowych. W dniu 18 lutego 2011r. skarżąca Spółka nie posiadała koncesji na prowadzenie kasyna gry ani zezwolenia na urządzenie gier w salonach gier, jak również punktach gier na automatach o niskich wygranych. Organ wskazał też, że Minister Finansów decyzją z dnia 4 marca 2013r. orzekł, iż gry na spornym automacie są grami na automacie w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. nr 201, poz. 1540 ze zm.), zwanej dalej u.g.h. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy decyzją Ministra Finansów z dnia 18 września 2013r. W konsekwencji organy celne uznały, że Spółka jako podmiot urządzający gry na automacie poza kasynem podlega karze pieniężnej w świetle art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. W skardze na decyzję z dnia [...] Spółka zarzuciła naruszenie m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 90 ust. 1 oraz art. 91 w zw. z art. 14 u.g.h. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym wymierzeniu stronie kary pieniężnej na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, która została uchwalona z pominięciem procedury notyfikacji. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji lub stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji oraz o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm.), dalej - p.p.s.a do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytania prawne skierowane przez WSA w Gliwicach i Naczelny Sąd Administracyjny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie. Sądowi z urzędu jest wiadome, że skarga Spółki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z dnia 18 września 2013r. została wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013r., VI SA/Wa 3204/13, oddalona. Wyrok ten nie jest prawomocny, bowiem została od niego wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt II GSK 2031/14. Nie została ona jeszcze rozpoznana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Istota rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy zasadne było wymierzenie skarżącej spółce kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie Apex Hot Magic Fruits nr HFP 1632 poza kasynem gry bez zezwolenia/koncesji. Ocena zasadności wymierzenia tej kary wymaga uprzedniego prawidłowego i niespornego ustalenia, czy gry urządzane na tym automacie spełniają warunki gry w rozumieniu art. 2 ust.3 u.g.h. W przypadku uznania, że spełnione są te warunki zastosowanie będą miały przepisy u.g.h. W przeciwnym razie nie mają one zastosowanie w niniejszej sprawie. To zaś stanowi przedmiot sporu między stronami. Organy administracji - uznając za kluczowy dowód ostateczną decyzję Ministra Finansów z dnia 18 września 2013r. - uważają bowiem, że gry na urządzeniu Apex Hot Magic Fruits nr HFP 1632 spełniają wszystkie warunki wymienione w art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 4 u.g.h. Strona skarżąca podnosi natomiast, że nie zostały spełnione przesłanki określone art. 2 ust. 3 u.g.h. a gra na wymienionym urządzeniu jest grą na symulatorze do gier zręcznościowych. W związku z czym, w ocenie strony, w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy u.g.h. Spór między stronami co do charakteru gier na automacie Apex Hot Magic Fruits nr HFP 1632 jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego. Jak bowiem wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Minister Finansów decyzją z dnia 4 marca 2013r. uznał, że gry na wymienionym urządzeniu są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. Decyzja ta – po rozpoznaniu odwołania spółki – została utrzymana w mocy przez Ministra Finansów decyzją dnia 18 września 2013r. Na decyzję z dnia 18 września 2013r. skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2014r., VI SA/Wa 3204/13, oddalił tę skargę. Skarga kasacyjna spółki od tego wyroku została zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą II GSK 2031/14 i do chwili obecnej nie została rozpoznana. Niezależnie od tego zwrócić też należy uwagę, że skarga spółki na decyzję Ministra Finansów z dnia 18 września 2013r. uznającą analogiczny automat o nr HFP 1698 za spełniający warunki określone w u.g.h została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 maja 2014r., VI SA/Wa 3203/13, uchylona. Wyrok ten nie jest prawomocny, bowiem została wniesiona od niego skarga kasacyjna. Skarga ta została zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą II GSK 2279/14. W obu tych sprawach sporną kwestią jest to, czy w oparciu o opinię jednostki badającej – Izby Celnej w Przemyślu Wydziału Laboratorium Celne dopuszczalne było wydanie przez Ministra Finansów decyzji w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gry na spornych automatach. Powyższe okoliczności wskazują, że sporna w obu sprawach kwestia została przez ten sam sąd administracyjny pierwszej instancji odmiennie rozstrzygnięta. Oznacza to, iż nie ma jednolitego stanowiska tego sądu co do podstawowej dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kwestii charakteru gier na spornym automacie, a więc i zastosowania z tego punktu widzenia u.g.h. Skoro zatem charakter gry na spornym automacie jest przedmiotem oceny w odrębnym wcześniej zainicjowanym postępowaniu sądowym, które nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone, to oczywistym jest, że zachodzi związek między rozstrzygnięciem sprawy o syg. akt II GSK 2031/14 a niniejszym postępowaniem. Dla obu tych postępowań konieczna, a zarazem kluczowa jest bowiem ocena, czy sporny automat stanowi grę w rozumieniu u.g.h., tym bardziej wobec rozbieżnych stanowisk sądu pierwszej instancji co do charakteru gry na automacie typu takiego jak w tej sprawie. Oznacza to, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku wcześniej wszczętego postępowania w sprawie II GSK 2031/14. W wymienionej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny przesądzi bowiem, czy Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu, w oparciu o którego sprawozdanie Minister Finansów wydał swoje rozstrzygnięcia w zakresie charakteru gry na spornym automacie, jest jednostką uprawnioną do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. NSA przesądzi zatem, czy w oparciu o sprawozdanie wymienionego laboratorium dopuszczalne było wydanie decyzji przez Ministra Finansów. Niezależnie od tego wskazać należy, iż za zawieszeniem postępowania w niniejszej sprawie przemawia też jednolitość orzecznictwa sądowego, jak i pewność oraz stabilność sytuacji prawnej tego samego podmiotu. Cel ten niweczyłaby natomiast sytuacja, w której w stosunku do tego samego podmiotu w analogicznych, a nawet identycznych stanach faktycznych i prawnych, mogłyby potencjalnie zapaść – czego nie można wykluczyć - odmiennej treści rozstrzygnięcia sądowe podejmowane przez sąd tego samego (niższego) szczebla. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez NSA sprawy II GSK 2031/14. ab/