III SA/Łd 892/18

Dnia 31 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.), Asesor WSA Małgorzata Kowalska, , , , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2019 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w Ł. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia protestu wniesionego od negatywnej oceny formalnej projektu 1. stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...]; 2. zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz Stowarzyszenia "A" w Ł. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. III SA/Łd 892/18 UZASADNIENIE Zarząd Województwa [...] uchwałą z [...] r. Nr [...] pozostawił bez rozpatrzenia protest Stowarzyszenia A w Ł. od negatywnej oceny formalnej projektu pod nazwą: "Rewitalizacja obszarów zdegradowanych na terenie objętym Gminnym Programem Rewitalizacji Miasta Łodzi" o nr WND-RPLD.0603.02-10-0050/17 złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru nr RPLD.06.03.02-IZ.00-10-001/16 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu, Działania VI.3 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego, Poddziałania VI.3.2 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. W stanie faktycznym sprawy, Stowarzyszenie 17 lutego 2017 r. złożyło wniosek o dofinansowanie ww. projektu. W toku postępowania wezwano wnioskodawcę do skorygowania wniosku oraz uzupełnienia dokumentacji w zakresie stwierdzonych błędów formalnych. W wyniku oceny skorygowanego wniosku Komisja Oceny Projektów pismem z 10 sierpnia 2017 r. poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie formalnej wniosku z uwagi na niespełnienie kryteriów formalnych. W proteście z 19 września 2017 r. wnioskodawca podniósł, że nie zgadza się z powyższą oceną i wskazał, że złożył wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami w terminie wyznaczonym w Regulaminie Konkursu, a w związku z tym przysługuje mu prawo uzupełnienia braków formalnych, w tym poprawienia załączników. Rozstrzygając protest wnioskodawcy Zarząd Województwa podjął uchwałę, w której powołał się na art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa), zgodnie z którym, gdy na jakimkolwiek etapie w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia. Organ podał, że po zakończeniu oceny projektów Zarząd Województwa uchwałą nr [...] z [...] września 2017 r. w sprawie zatwierdzenia listy projektów w ramach naboru nr RPŁD.06.03.02-IŻ 00-10-001/16 wyłonił do dofinansowania ze środków EFRR czternaście projektów na łączną kwotę dofinansowania 155.612.928,75 PLN. Następnie uchwałą nr 1287/17 z 20 września 2017 r. wybrał do dofinansowania dwa dodatkowe projekty z listy rezerwowej na obniżonym poziomie dofinansowania. W związku z pojawieniem się wolnych środków finansowych wynikających z różnic kursowych Instytucja Zarządzająca uchwałą z [...] r. nr [...] podniosła poziom dofinansowania dla projektów pierwotnie wyłonionych na obniżonym poziomie i tym samym cała alokacja dla przedmiotowego działania, tj. kwota 178.485.543 EUR została wyczerpana. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, Stowarzyszenie wniosło skargę, zarzucając naruszenie: art. 37 ust. 1 i ust. 2, art. 52 ust. 1, art. 53 i art. 57 ustawy wdrożeniowej w zakresie dokonanej oceny wniosku, art. 58 ustawy wdrożeniowej przez przyjęcie, że instytucja prawidłowo i w wyznaczonym terminie poinformowała wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu oraz art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej przez bezpodstawne przyjęcie, że w chwili wydawania zaskarżonej uchwały została spełniona przesłanka pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wynikająca z wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie. Z tych względów skarżący wniósł o stwierdzenie, na podstawie art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, ewentualnie o uznanie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i w konsekwencji przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie podnosząc jednocześnie, że skarżący nie złożył kompletnej dokumentacji i dlatego Sąd powinien wezwać go w terminie 7 dni do jej uzupełnienia, zgodnie z art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, a w przypadku jej niezłożenia - pozostawić skargę bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględniając skargę na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy wdrożeniowej wskazał, że w jego ocenie z treści art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że kontrola sądowa w przypadku skargi na informację o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia ogranicza się jedynie do kontroli zbadania przesłanek pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Przedmiotem tej kontroli nie jest natomiast prawidłowość oceny projektu. WSA podkreślił, iż ustanowiony w art. 66 ustawy wdrożeniowej model kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny dopuszcza merytoryczną weryfikację oceny projektu przez sąd dopóty, dopóki nie zostały wyczerpane środki przeznaczone na dofinansowanie projektów w ramach działania. Wyjątkiem jest sytuacja, w której protest został merytorycznie oceniony przez właściwą instytucję, zaś dopiero na etapie postępowania przed sądem administracyjnym środki zostały wyczerpane. Odnosząc się do istoty sporu, to jest oceny zgodności z prawem pozostawienia przez Zarząd Województwa protestu wnioskodawcy bez rozpatrzenia w oparciu o art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, Sąd uznał, iż przedstawiona przez IZ interpretacja pojęcia "wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania" jest nieprawidłowa. Organ utożsamia bowiem spełnienie powyższej przesłanki, nakazującej pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, z faktem, że po sporządzeniu listy wybranych do dofinansowania w przedmiotowym konkursie projektów brak jest już dostępnych środków na dofinansowanie innych projektów. Argumentuje to tym, że wyznacznikiem dostępności środków na dofinansowanie kolejnych projektów będzie limit środków na dofinansowanie, jakie można zaangażować w danym miesiącu w danym działaniu, w ramach umów o dofinansowanie zawieranych z beneficjentami, pomniejszony o wartość projektów wybranych do dofinansowania. Tymczasem w ocenie Sądu pojęcia "wyczerpania" kwoty na dofinansowanie nie można wiązać jedynie z przeznaczeniem tych środków na wybrane projekty. Użyte w ustawie pojęcie wskazuje na konieczność faktycznego "wyczerpania" kwoty przeznaczonej na dofinansowanie, nie zaś jedynie przeznaczenia jej do zużycia. Zgodnie bowiem z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu albo decyzja o dofinansowanie projektu. Rzeczywiste wyczerpanie środków musi zatem nastąpić w formie prawnej przewidzianej w art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a nie jedynie poprzez wykazanie przeznaczenia ich na poszczególne projekty (wnioski). Za takim stanowiskiem przemawia też użycie przez ustawodawcę w innym przepisie ustawy (art. 53 ust. 2 pkt 2) sformułowania: "kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania". Zdaniem Sądu I instancji, wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania determinuje sposób załatwienia sprawy i zakończenie postępowania, wobec czego musi ono być wykazane przez organ dokumentem urzędowym, z którego wynika rzeczywiste wyczerpanie środków na finansowanie przedmiotowego zadania. WSA wskazał, że zarówno z uzasadnienia zaskarżonej uchwały, jak i z przesłanej przez organ do sądu, za wniesioną skargą, dokumentacji nie wynika, że doszło do zawarcia umów bądź wydania decyzji o dofinansowanie wybranych projektów na kwotę, która uprawniałaby do stwierdzenia rzeczywistego wyczerpania środków na finansowanie przedmiotowego zadania. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, konieczne było stwierdzenie, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazanie sprawy do rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...]. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł Zarząd Województwa [...] zaskarżając powyższy wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, to jest art. 66 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 1 ppkt b ustawy wdrożeniowej poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że "wyczerpanie alokacji" następuje dopiero w chwili rzeczywistego jej wydatkowania rozumianego jako zawarcie umów zobowiązujących do płatności kwot przeznaczonych na dofinansowanie projektów, a nie tylko rozdysponowania tej kwoty na poszczególne wnioski, podczas gdy wyczerpanie alokacji następuje w chwili podjęcia uchwały przez Zarząd Województwa [...] z art. 46 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zatwierdzającej listy projektów do dofinansowania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 16 maja 2018 r. oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu NSA stwierdził, że należy zgodzić się z Sądem I instancji, że wyczerpanie alokacji, o którym mowa w art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, to faktyczne wyczerpanie środków, będące konsekwencją zawarcia umowy o dofinansowanie lub wydania decyzji o dofinansowaniu, które zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowią podstawę dofinansowania projektu. Zdaniem Sądu, użyte w art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej sformułowanie "wyczerpanie" w odniesieniu do środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów oznacza ich faktyczne zużycie, nie zaś jedynie potencjalną możliwość ich wydatkowania. Za takim rozumieniem wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów przemawia treść art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Wobec powyższego rozstrzygnięcia Instytucja Zarządzająca zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dokonała ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej protestu złożonego 19 września 2017 r. przez Stowarzyszenie A w związku z negatywną oceną formalną projektu nr WND-RPLD.06.03.02-10-0050/17 pn. "Rewitalizacja obszarów zdegradowanych na terenie objętym Gminnym Programem Rewitalizacji Miasta Łodzi". Biorąc pod uwagę art. 66 ust 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, a także stanowisko Sądu I instancji wyrażone w przedmiotowej sprawie IZ RPO WŁ - po przeanalizowaniu przedłożonej dokumentacji - stwierdziła, że cała dostępna alokacja dla przedmiotowego działania została wyczerpana. Kwota wsparcia UE przeznaczona na realizację Działania VI.3 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego, w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 wynosi 178.485.543 EUR. Zgodnie z regulacjami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020: na Poddziałanie VI.3.1 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego - ZIT przeznaczona została kwota 75.947.380 EUR, w ramach której mieści się również rezerwa wykonania wysokości 4.556.842,80 EUR. Na Poddziałanie VI.3.2 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego przeznaczona została kwota 44.038.163 EUR. Natomiast kwota alokacji przeznaczona na Podziałanie VI.3.3 wynosi 58.500 000 EUR z tym tylko, iż kwota ta nie uwzględnia rezerwy wykonania. Dodatkowo IZ RPO WŁ wskazała, iż zgodnie z art. 20 Rozporządzenia ogólnego "Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r., 6 % środków przeznaczonych na rzecz EFRR stanowi rezerwę wykonania, którą ustanawia się w umowie partnerstwa i programach, oraz która zostanie przydzielona do konkretnych priorytetów, zgodnie z art. 22 przedmiotowego rozporządzenia. Wobec powyższego kwota dofinansowania z EFRR w ramach Poddziałanie VI.3.2 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego została pomniejszona o rezerwę wykonania. Jednocześnie IZ RPO WŁ wskazał, że łączna kwota rezerwy wykonania dla Działania VI.3 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego wynosi 10.709.132,58 EUR, tj. 6% dostępnej alokacji. Zgodnie natomiast z art. 9k ust. 2 Kontraktu terytorialnego dla Województwa Łódzkiego Instytucja Zarządzająca kontraktując środki musi przestrzegać limitu dostępnej alokacji. Zgodnie z regulacjami w/w kontraktu limit ten ustalany jest za pomocą algorytmu, stanowiącego załącznik nr 4a do Kontraktu Terytorialnego. Przy ustalaniu algorytmu bierze się pod uwagę nie tylko kwotę środków w EUR zapisaną w dokumentach programowych (Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych), ale również kwoty środków wspólnotowych certyfikowanych już przez Instytucję Zarządzającą do Komisji Europejskiej. Ponadto przy ustalaniu limitu dostępnych środków zgodnie z wspomnianym algorytmem bierze się pod uwagę wartość środków dotychczas zakontraktowanych, tj. uwzględnia się wszystkie zmiany dofinansowania wynikające z zawartych aneksów i umów zakończonych. Tym samym na dzień podjęcia przedmiotowej uchwały całkowita alokacja dla Poddziałania VI.3.2 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 wynosiła 37.881.858,53 EUR czyli 162.032.073,49 PLN zgodnie z kursem Euro = 4.2773 na dzień 30 lipca 2018 roku. Dalej organ wyjaśnił, że Zarząd Województwa [...] wybrał do dofinansowania 18 projektów na łączną kwotę 165.268.459,33 PLN czyli zgodnie z kursem Euro na dzień rozstrzygania niniejszej uchwały 38.638.500,76 EUR. Przy czym, jak wskazał organ, na dzień podjęcia przedmiotowej uchwały wszystkie umowy z w/w Beneficjentami zostały zawarte. Biorąc powyższe pod uwagę – jak skonstatował organ - po stronie IZ RPO WŁ i podmiotów korzystających z dofinansowania powstało zobowiązanie, które jest wiążące i potwierdza rozdysponowanie środków w ramach przedmiotowego Poddziałania. Wobec powyższego zakontraktowana została cała dostępna alokacja dla Poddziałania VI.3.2 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Mając powyższe na uwadze, Zarząd Województwa [...] pozostawił bez rozpatrzenia protest wniesiony przez Stowarzyszenie A w związku z negatywną oceną formalną projektu nr [...] pn. "Rewitalizacja obszarów zdegradowanych na terenie objętym Gminnym Programem Rewitalizacji Miasta Łodzi". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Stowarzyszenie A zarzuciła naruszenie art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że w chwili wydawania zaskarżonej uchwały, spełniona została przesłanka pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wynikająca z wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie w ramach przedmiotowego działania. Mając powyższe na uwadze wniosła o: stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, ewentualnie, uznanie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i w konsekwencji przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W uzasadnianiu skargi strona skarżąca podniosła, że analiza stanowiska prowadzi do jednoznacznego wniosku, że rozważano i wykazywano wyczerpanie środków w ramach poddziałania. Tym samym, ponownie, wbrew wytycznym i jednoznacznym wskazaniom wyroku NSA z 16 maja 2018 r., I GSK 2014/18. rozstrzygnięto z rażącym naruszeniem obowiązującego zapisu ustawy wdrożeniowej. Zdaniem skarżącej, zastosowania w sprawie nie powinien znaleźć art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w brzemieniu po nowelizacji, mówiący o wyczerpaniu kwoty na dofinansowanie w ramach poddziałania. Prawidłowe zastosowanie przepisów wymagało posłużenia się normą w brzmieniu dotychczasowym, a zatem poprzez rozważenie wyczerpania kwoty na dofinansowanie w ramach działania. Dlatego, strona skarżąca dowodzi, że na etapie rozstrzygania złożonego przez wnioskodawcę protestu, ani na datę podjęcia zaskarżonej uchwały, nie mogło i nie może być mowy o wyczerpaniu kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Związanie wykładnią prawa dokonaną w danej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny oznacza, że sąd pierwszej instancji ponownie rozpoznając sprawę jest zobowiązany podporządkować się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie może więc on formułować nowych ocen prawnych – sprzecznych z wyrażonym wcześniej przez NSA poglądem i zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść wyroku. Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 190 ustawy p.p.s.a. należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, zaś wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego a także kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się tej ocenie może być wyłączony jedynie wówczas, gdy stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez NSA oraz wtedy, gdy po wydaniu orzeczenia przez NSA zmieni się stan prawny (por. m.in.: wyrok NSA z 30 stycznia 2018 r., II OSK 898/16, wyrok NSA z 20 grudnia 2017 r., II GSK 1306/16, wyrok NSA z 20 października 2017 r., II GSK 2844/17. Równocześnie należy podkreślić, że o ile z mocy art. 190 ustawy p.p.s.a. sąd pierwszej instancji jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, o tyle nie jest związany przyjętym przez ten sąd stanem faktycznym. Ocena stanu faktycznego nie jest bowiem wykładnią przepisów prawa (wyrok NSA z 11 października 2017 r., I OSK 1093/16, wyrok NSA z 29 września 2011 r., I OSK 1130/11). W rozpatrywanej sprawie nie zaistniały żadne podstawy do odstąpienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi od zawartej w orzeczeniu NSA w sprawie o sygn. I GSK 2014/18 wykładni przepisów ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1460) [dalej: ustawa wdrożeniowa]. Powyższe oznacza, że oceniając, czy organ – Zarząd Województwa [...]– zgodnie z prawem pozostawił protest Stowarzyszenia A w Ł. bez rozpatrzenia, sąd był obowiązany przyjąć, że w sprawie zastosowanie ma art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, w brzmieniu obowiązującym do 1 września 2017 r. Oznacza to, że pozostawienie protestu Stowarzyszenia A w Ł. mogło nastąpić, gdyby wyczerpana została kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, a do wyczerpania (rozdysponowania) kwoty przeznaczonej na dofinansowanie poszczególnych projektów dochodzi w momencie rozstrzygnięcia konkursu w sposób określony w art. 46 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, tj. w chwili podjęcia przez Zarząd Województwa [...] uchwały zatwierdzającej listy projektów do dofinansowania. Równocześnie, jak wywiódł Naczelny Sąd Administracyjny i co jest istotne w rozpatrywanej sprawie, ani zatwierdzenie listy, ani nawet podpisanie na jej podstawie umów na dofinansowanie projektów w ramach konkursu nie oznacza jeszcze, że środki na działanie zostały wyczerpane. Przepis art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, wiąże bowiem pozostawienie protestu bez rozpatrzenia z wyczerpaniem kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania, a nie w ramach konkursu. Dopiero od 2 września 2017 r. w art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, po słowach "w ramach działania" dodano "a w przypadku, gdy w działaniu występują poddziałania – w ramach poddziałania". Naczelny Sąd Administracyjny przesądził także, że wyczerpanie kwoty na dofinansowanie projektów w ramach działania musi być potwierdzone dokumentem urzędowym. W związku z powyższym ponownie rozpoznając sprawę, Sąd na rozprawie udzielił pełnomocnikowi Instytucji Zarządzającej terminu na złożenie dokumentów potwierdzających wyczerpanie środków na dofinansowanie projektów w ramach działania. Złożona odpowiedź nie pozwala na przyjęcie, że organ wykazał dokumentami urzędowymi, iż nastąpiło rozdysponowanie kwoty na dofinansowanie projektów w ramach działania, która wynosi na realizację Działania VI. 3 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 jak wynika z informacji przekazanych przez organ – 178.485.543 EUR. Kwota ta została podzielona na trzy Poddziałania, w tym na Poddziałanie VI.3.2 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego, na które przeznaczona została kwota 44.038.163 EUR. W złożonych wyjaśnieniach, co do tej kwoty, organ podnosi, że na dzień wydania zaskarżonej uchwały z 29 sierpnia 2018 r. alokacja ta była wyczerpana (przekroczona o ponad 3 mln PLN). Dalej organ wyjaśnia jednak, że na dzień składania tych informacji, tj. 18 stycznia 2019 r. (data pisma organu zawierającego wyjaśnienia na żądanie Sądu) w gestii organu pozostają wolne środki. Jak wyjaśnił organ, pojawiły się one w ramach tego poddziałania w grudniu 2018 r. w związku z decyzją Ministerstwa Finansów wyrażeniu zgody na kontraktację środków z wykorzystania rezerwy wykonania. Odnośnie do informacji o wyczerpaniu kwoty środków w ramach działania, to organ wyjaśnił, że na dzień wydania uchwały z 29 sierpnia 2018 r. i na dzień przekazywania informacji nie została wyczerpana pula tych środków. Zatem złożone i opisane wyżej informacje przekazane przez organ - Zarząd Województwa [...] – a dotyczące zatwierdzenia listy oraz wyboru projektów do dofinansowania w ramach Osi priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu, Działanie VI.3 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego, Poddziałanie VI.3.2 Rewitalizacja i rozwój potencjału społeczno-gospodarczego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 wykazują, iż mimo, iż na dzień rozpoznawania protestu doszło do całkowitego wyczerpania kwoty, w tym wypadku w ramach poddziałania, to jednakże nie doszło do wyczerpania kwoty w ramach działania. Wykazano bowiem tylko rozdysponowanie, i to na dzień rozpoznawania protestu kwoty w ramach konkursu (poddziałania). W tym miejscu raz jeszcze należy ponadto zauważyć, iż – zgodnie z informacjami organu – po 29 sierpnia 20018 r. (data rozpatrzenia protestu), w grudniu 2018 r. pojawiły się nowe wolne środki na to poddziałanie. Ponieważ nie ulega wątpliwości, że instytucja zarządzająca podejmując rozstrzygnięcie na podstawie art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej ma obowiązek wykazać i udokumentować stosowymi uchwałami, że środki na dofinansowanie projektu w ramach działania zostały w sposób wiążący rozdysponowane, a czego nie uczyniła, należało ponownie uznać, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione. Z przekazanych przez organ informacji wynika bowiem bezopornie, że po 29 sierpnia 2018 r. (data rozpoznania protestu) i na dzień przekazywania tych informacji do Sądu (18 stycznia 2019 r.) nie została wyczerpana kwota w ramach działania. W ocenie Sądu doszło zatem do naruszenia przez Zarząd Województwa [...] zasad ustanowionych w art. 37 ustawy wdrożeniowej, w szczególności zasady przejrzystości oraz zasady rzetelności wyboru projektów. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit b w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stwierdził, że pozostawienie protestu Stowarzyszenia A w Ł. bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). W sprawie nadal aktualne pozostają wskazania zawarte w wyroku z 22 stycznia 2018 r., tj. po ponownie przeprowadzonym postępowaniu IZ uwzględni ocenę prawną wynikającą z wyroku NSA biorąc pod uwagę aktualny stan faktyczny, co pozwoli na merytoryczne rozpoznanie protestu jeżeli kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania nie została wyczerpana lub pozostawi protest bez rozpatrzenia, jeżeli środki w ramach działania zostały wyczerpane. d.j.