III SA/Łd 933/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Kowalska Sędzia WSA Paweł Dańczak Protokolant st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2022 r. sprawy ze skargi P. Z. na uchwałę Rady Gminy Kowiesy z dnia 26 sierpnia 2021 r. Nr XXXIII/180/21 w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu p o s t a n a w i a : 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego – P. Z. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 22 października 2021 r., pod poz. 3797. W dniu 26 sierpnia 2021 r. Rada Gminy Kowiesy, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1372), dalej u.s.g., art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 305 ze zm.) oraz art. 89 ust. 1, 3 i 6 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1082 ze zm.) podjęła uchwałę Nr XXXIII/180/21 w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu. Zgodnie z § 1 uchwały z dniem 31 sierpnia 2021 r. likwiduje się Szkołę Podstawową im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu z siedzibą: Jeruzal 18, 96-111 Kowiesy. Uczniom zlikwidowanej szkoły zapewnia się kontynuowanie nauki w Szkole Podstawowej im. Kornela Makuszyńskiego w Kowiesach, Kowiesy 81, 96-111 Kowiesy (§ 2 uchwały). W uzasadnieniu uchwały rada gminy wskazała, że zgodnie z art. 89 ust. 1 i 3 ustawy - Prawo oświatowe, szkoła publiczna może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu. Organ prowadzący zobowiązany był, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów oraz właściwego kuratora oświaty, który wydaje w tej sprawie stosowną opinię. W dniu 28 stycznia 2021 r. Rada Gminy Kowiesy podjęła uchwałę Nr XXVIII/148/21 w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu. W wyznaczonym terminie tj. do dnia 28 lutego 2021 r. wszyscy rodzice uczniów Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu zostali poinformowani o zamiarze likwidacji szkoły. Pismem z dnia 2 lutego 2021 r. Wójt Gminy Kowiesy zawierającym uchwałę intencyjną wraz z uzasadnieniem stosownie do treści art. 89 ustawy - Prawo Oświatowe poinformował Łódzkiego Kuratora Oświaty o zamiarze likwidacji szkoły i wystąpił o wydanie opinii w przedmiotowej sprawie. Łódzki Kurator Oświaty postanowieniem z dnia 16 marca 2021 r. wyraził negatywną opinię w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu z dniem 31 sierpnia 2021 r. Na powyższe postanowienie Wójt Gminy Kowiesy złożył zażalenie do Ministra Edukacji i Nauki. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2021 r. Minister Edukacji i Nauki uchylił zaskarżone postanowienie w całości i pozytywnie zaopiniował zamiar likwidacji z dniem 31 sierpnia 2021 r. Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu. W związku z wypełnieniem obowiązków wynikających z art. 89 ustawy - Prawo oświatowe, w tym uzyskania pozytywnej opinii Ministra Edukacji i Nauki podjęto przedmiotową uchwałę. W dniu 15 września 2021 r. P. Z. działając na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy Kowiesy z dnia 26 sierpnia 2021 r., Nr XXXIII/180/21 w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu. W uzasadnieniu skargi wskazał, że zaskarżona uchwała jest sprzeczna z interesem rodziców dzieci, którym uniemożliwiono kontynuowanie nauki w Szkole Podstawowej w Jeruzalu i nauczycieli, którzy zostali zwolnieni przez organ prowadzący szkołę w Jeruzalu, o czym świadczą pisma z dnia 19 maja 2021 r. i 17 sierpnia 2021 r. wysłane przez rodziców do Departamentu Współpracy z Samorządem Terytorialnym Ministerstwa Edukacji i Nauki. Skarżący podał, że rodzice złożyli do Wójta Gminy Kowiesy oświadczenia w dniu 16 sierpnia 2021 r., a Łódzki Kurator Oświaty postanowieniem z dnia 16 marca 2021 r. wyraził negatywną opinię w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu z dniem 31 sierpnia 2021 r Odnosząc się natomiast do kwestii zwalnianych nauczycieli, skarżący wskazał, że procedura podjęta przez radę gminy jest bezprawna, ponieważ narusza art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, ze zm.). Skarżący wniósł o usunięcie wadliwej uchwały i zarządzeń związanych ze Szkołą Podstawową w Jeruzalu. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Kowiesy wniosła o jej odrzucenie z powodu braku interesu prawnego lub jej oddalenie wskazując, że art. 101 u.s.g. wprowadza ograniczenia podmiotowe, kształtując w sposób szczególny legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Skarżący natomiast w żaden sposób nie wykazał swojego interesu prawnego. Nie ma też możliwości odniesienia się do takiego stanu rzeczy, ponieważ skarga nie zawiera uzasadnienia w powyższym zakresie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze rada gminy wyjaśniła, że podjęta uchwała była tylko i wyłącznie konsekwencją uchwały Nr XXVIII/148/21 Rady Gminy Kowiesy z dnia 28 stycznia 2021 r. w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu, która została podjęta zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, o czym świadczy opinia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 20 sierpnia 2021 r. pozytywnie opiniująca zamiar likwidacji z dniem 31 sierpnia 2021 r. Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu. W dniu 29 listopada 2021 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego z dnia 12 listopada 2021 r., w którym podtrzymując argumentację przedstawioną w skardze podkreślił, że od początku rok 2018 podjęto działania żeby zlikwidować Szkołę Podstawową w Jeruzalu, tj. przekazywano nieprawdziwe informacje o istnieniu szkoły, nie wykazywano uczęszczających do szkoły dzieci, ponieważ w czasie remontu Szkoły Podstawowej im. Kornela Makuszyńskiego w Kowiesach dzieci z klas 4-8 uczęszczały do Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu. Dla dzieci z rejonu Szkoły Podstawowej w Jeruzalu nie było miejsca. Obecnie w Szkole Podstawowej im. Kornela Makuszyńskiego w Kowiesach nie ma miejsca, ponieważ ilość oddziałów dziecięcych jest większa od ilości klas. Skarżący nadmienił również, że nie możliwości sprawdzenia, czy wszystkie związki zawodowe zostały prawidłowo poinformowane o zamiarze likwidacji Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu. W dniu 25 stycznia 2022 r. do akt sprawy wpłynęło kolejne pismo procesowe skarżącego z dnia 23 stycznia 2022 r., w którym podkreślił, że Łódzki Kurator Oświaty postanowieniem z dnia 16 marca 2021 r. wyraził negatywną opinię w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu z dniem 31 sierpnia 2021 r. W załączeniu przedstawił pismo Ministerstwa Edukacji i Nauki z dnia 2 września 2021 r., pisma Kuratorium Oświaty w Łodzi, Delegatura w Skierniewicach z dnia 1 czerwca 2021 r. i 25 sierpnia 2021 r. oraz 7 kopii kart zgłoszenia dzieci do klasy pierwszej Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu. W dniu 1 lutego 2022 r. do akt sprawy wpłynęło kolejne pismo procesowe skarżącego z dnia 31 stycznia 2022 r., w którym wniósł o załączenie do akt sprawy dokumentu w postaci pism Dyrektora Delegatury Kuratorium Oświaty w Łodzi z siedzibą w Skierniewicach z dnia 24 stycznia 2022 r. oraz z dnia 6 marca 2019 r. oraz pisma Łódzkiego Kuratora Oświaty z dnia 11 lutego 2019 r. skierowanego do Wójta Gminy Kowiesy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd odrzucił skargę z powodu braku czynnej legitymacji procesowej P. Z. do jej wniesienia. Zgodnie z treścią art.58 § 1 pkt.5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz.369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art.3 § 2 pkt. 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim przepisem szczególnym w rozumieniu art.58 § 1 pkt.5a p.p.s.a. jest art.101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016r. poz.446 ze zm.), dalej u.s.g. zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z przepisu art.101 ust.1 u.s.g. wynika, że wnoszący skargę na podstawie tego przepisu musi się wykazać nie tylko interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także jednoczesnym naruszeniem tego interesu lub uprawnienia. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę (zarządzenie) organu gminy otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznania skargi (wyrok NSA z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 1127/2005, LEX nr 194894). Interes prawny powinien być bezpośredni i realny. Bezpośredniość interesu prawnego dotyczy związku sytuacji prawnej danego podmiotu z normą materialnoprawną, z której ten interes wywodzi. O naruszeniu interesu prawnego konkretnej osoby można mówić wówczas, gdy zaistnieje realne jego zagrożenie, istniejące już w chwili wejścia w życie uchwały (zarządzenia). W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. m.in. wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984 r., sygn. akt I SA 1748/83). Od interesu prawnego należy natomiast odróżnić interes faktyczny, który nie upoważnia do zaskarżenia rozstrzygnięć organów administracji, a który występuje wówczas, gdy określony podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany sposobem uregulowania danej kwestii, jednakże poprzez dane uregulowanie nie dochodzi do naruszenia przepisu prawa materialnego czy procesowego dotyczącego jego sytuacji prawnej. Interes prawny musi wynika z przepisu prawa materialnego przy czym chodzi o taki przepis, z którego dla danego podmiotu wynikają prawa lub obowiązki pozostające w związku z wydanym rozstrzygnięciem (uchwałą, zarządzeniem). Innymi słowy interes prawny będzie posiadał taki podmiot dla którego istnieje przepis prawa, z którego dla tego podmiotu można wyprowadzić uprawnienie lub obowiązek pozostający w związku z treścią uchwały (zarządzenia). Dla wykazania, iż miało miejsce naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art.101 ust.1 ustawy z 8 marca 1990r., trzeba wykazać związek pomiędzy zaskarżoną uchwałą a indywidualną sytuacją prawną osoby skarżącej. Należy zatem wykazać, iż zaskarżona uchwała pozbawia osobę skarżącą pewnych, gwarantowanych prawem, uprawnień lub uniemożliwia ich realizację. Dotyczy to sytuacji gdy zaskarżony akt wpływa negatywnie na sytuację prawną osoby skarżącej. Innymi słowy zaskarżony akt musi godzić w indywidualną sferę prawną takiego podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych takich jak zniesienie, ograniczenie lub uniemożliwienie realizacji posiadanych uprawnień bądź też nałożenie na podmiot konkretnych obowiązków (wyrok NSA z dnia 1 października 2013r. w spr. I OSK 1209/13). Podkreślić należy, że przymiot strony w postępowaniu, o którym mowa w art.101 ust.1 u.s.g. kształtowany jest na innych zasadach aniżeli w postępowaniu administracyjnym regulowanym w Kodeksie postępowania administracyjnego. W postępowaniu prowadzonym na podstawie K.p.a. stroną może być każdy czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie. Natomiast w postępowaniu toczącym się na podstawie art.101 ust.1 u.s.g. stroną może być tylko taki podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą. Należy zaznaczyć, iż skarga z art.101 ust.1 ustawy z 8 marca 1990r. nie jest skargą powszechną (actio popularis), służącą każdemu kto zarzuca uchwale (zarządzeniu) naruszenie porządku prawnego. Intencją tego przepisu nie jest uczynienie z sądu organu odwoławczego, z którego będzie mogła korzystać każda osoba jeżeli uzna, że uchwała jest sprzeczna z prawem. Konieczną przesłanką wniesienia takiej skargi jest wykazanie, że uchwała narusza interes prawny lub uprawnienie osoby skarżącej (wyrok NSA z 4 czerwca 2005r. w spr. OSK 1563/04 – Lex nr 171196, wyrok WSA w Warszawie z 1 czerwca 2005r. w spr. II SA/Wa 2375/04). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy Kowiesy w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej im. ppor. pilota Mariana Bełca w Jeruzalu. W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że rodzice ucznia uczęszczającego do szkoły, która ma zostać zlikwidowana posiada interes prawny w zaskarżeniu uchwały dotyczącej likwidacji tej szkoły. Naruszenie interesu prawnego rodzica ucznia przez taką uchwałę wynika z pozbawienia ucznia możliwości kontynuacji nauki w tej szkole oraz z tego, że kontynuacja nauki będzie znacznie utrudniona lub będzie wiązała się z nadmierną uciążliwością związaną np. z odległością szkoły do miejsca zamieszkania. Należy zaznaczyć, że rodzice posiadają prawo do opieki i troski nad wykształceniem ich dzieci wynikające m.in. z art.70 ust.3 Konstytucji RP. Stosowane uprawnienie jest dodatkowo wzmacniane przysługującym rodzicom prawem refleksowym od samego prawa ich dziecka do nauki (art.70 ust.1 Konstytucji RP), które uczęszcza do szkoły objętej procesem przekształceń bądź likwidacji. Innymi słowy rodzic dziecka uczęszczającego do likwidowanej szkoły jest legitymowany do zaskarżenia uchwały organu gminy likwidującej tę szkołę. Pogląd taki wyraził NSA w postanowieniach z 14 czerwca 2021r. w spr. III OSK 4417/21 i z 14 czerwca 2021r. w spr. III OSK 4808/21, WSA w Lublinie w wyroku z 26 stycznia 2021r. w spr. III SA/Lu 337/20, WSA we Wrocławiu w wyroku z 30 grudnia 2016r. w spr., IV SA/Wr 289/16, WSA w Kielcach w wyroku z 19 października 2021r. w spr. II SA/Ke 546/21 i WSA w Łodzi w wyroku z 30 sierpnia 2021r. w spr. III SA/Łd 501/12. W niniejszej sprawie, jak wynika z zebranego materiału dowodowego, syn skarżącego J. Z. w latach 2016/2017 – 2018/2019 uczęszczał do Zespołu Wychowania Przedszkolnego w Jeruzalu (k.122). Zespół ten jest prowadzony przez Stowarzyszenie Rozwoju Gminy Kowiesy, którego członkami są osoby fizyczne i jest to przedszkole niepubliczne. J. Z. nie był nigdy uczniem Szkoły Podstawowej w Jeruzalu. W dniu 21 marca 2019r. skarżący dokonał jedynie zgłoszenia syna do szkoły w Jeruzalu (k.74) lecz później zmienił w tym zakresie zdanie i w dniu 12 kwietnia 2019r. zgłosił syna do Szkoły Podstawowej w Kowiesach (k.116). Od roku szkolnego 2019/2020 do chwili obecnej J. Z. jest uczniem szkoły w Kowiesach i nigdy nie podjął nauki w szkole w Jeruzalu. Należy zaznaczyć, że w latach szkolnych 2019/2020 i 2020/2021 w szkole w Jeruzalu w ogóle nie rozpoczęto nauczania w klasie I gdyż brak było zgłoszeń dzieci do tej klasy. W szkole w Jeruzalu w roku szkolnym 2019/2020 było tylko 59 uczniów w klasach VII i VIII zaś w roku szkolnym 2020/2021 było tylko 35 uczniów w dwóch oddziałach klasy VIII. W sytuacji gdy J. Z. nie był nigdy uczniem Szkoły Podstawowej w Jeruzalu to skarżący nie posiada legitymacji do zaskarżenia uchwały organu gminy o likwidacji tej szkoły. Aby uznać, że zaskarżona uchwała naruszyła interes prawny lub uprawnienie P. Z. konieczne jest wykazanie, że wymieniona uchwała negatywnie wpływa na sytuację prawną skarżącego. Uchwała musi zatem pozbawić skarżącego pewnych gwarantowanych mu uprawnień lub uniemożliwić ich realizację. Musi zatem istnieć związek przyczynowy pomiędzy zaskarżonym aktem a indywidualną sytuacją prawną osoby skarżącej. W rozpoznawanej sprawie nie istnieje taki związek przyczynowy pomiędzy uchwałą z 26 sierpnia 2021r. a sytuacją prawną P. Z.. Skarżący istnienie takiego związku nie wykazał. Podkreślić należy, iż P. Z. był wzywany do wykazania, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący podniósł, że posiada legitymację do wniesienia skargi gdyż jego syn był uczniem likwidowanej Szkoły Podstawowej w Jeruzalu o czym świadczy karta zgłoszenia syna Jana do klasy pierwszej tej szkoły z dnia 21 marca 2019r. Twierdzenie skarżącego w tym zakresie nie jest zgodne z prawdą. J. Z. nigdy nie był bowiem uczniem Szkoły Podstawowej w Jeruzalu. Od dnia 1 września 2019r. do chwili obecnej jest natomiast uczniem Szkoły Podstawowej w Kowiesach. Faktem jest, że w dniu 21 marca 2019r.l skarżący dokonał zgłoszenia syna do szkoły w Jeruzalu lecz jak wynika w pisma rodziców do Wójta Gminy Kowiesy z dnia 10 kwietnia 2019r., rodzice dzieci uczęszczających do Zespołu Wychowania Przedszkolnego w Jeruzalu ( w tym także P. Z.) postanowili o podjęciu nauki przez ich dzieci w klasie pierwszej w szkole w Kowiesach (k.114). W związku z czym w dniu 12 kwietnia 2019r. skarżący zgłosił syna do klasy pierwszej w szkole w Kowiesach i jego syn nigdy nie podjął nauki w szkole w Jeruzalu. Niezgodne z prawdą jest zatem twierdzenie skarżącego, że jego syn był uczniem szkoły w Jeruzalu a zaskarżona uchwała uniemożliwiła mu dalszą naukę w tej szkole. Dodać jedynie należy, iż zgłoszenie J. Z. do I klasy Szkoły Podstawowej w Jeruzalu ( zmienione później na Szkołę Podstawową w Kowiesach) miało miejsce w dniu 21 marca 2019r. zaś zaskarżoną uchwałę wydano w dniu 26 sierpnia 2021r. czyli prawie dwa i pół roku później. Nie ma zatem żadnego związku czasowego pomiędzy zgłoszeniem z 21 marca 2019r. a datą uchwały o likwidacji szkoły w Jeruzalu. Należy zaznaczyć, że interes prawny strony skarżącej w rozumieniu art.101 ust.1 u.s.g. musi wynikać z normy prawa materialnego o czym była mowa we wcześniejszej części rozważań. Na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania istnienia takiego interesu lub uprawnienia (wynikających z prawa materialnego) jak również tego, że interes ten bądź uprawnienie zostały naruszone poprzez zapis zaskarżonej uchwały. Strona skarżąca musi zatem wykazać istnienie związku polegającego na tym, że uchwała narusza (pozbawia, ogranicza, uniemożliwia) jego interes prawny lub uprawnienie. P. Z. takiego związku nie wykazał. Nie wskazał on przepisu prawa materialnego z którego wywodzi swój interes prawny lub uprawnienie jak również tego, że zaskarżona uchwała narusza ten interes lub uprawnienie. Podkreślić należy, że skarga, o której mowa w art.101 ust.1 u.s.g. nie jest skargą powszechną, którą może złożyć każdy kto uważa, że uchwała narusza porządek prawny. Sąd administracyjny nie jest sądem odwoławczym, który jest zobowiązany rozpoznać skargę każdej osoby zarzucającej uchwale naruszenie przepisów prawa. Legitymację do wniesienia skargi przysługuje tylko takiej osobie, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez uchwałę. P. Z. takiego naruszenia nie wykazał co uzasadniało odrzucenie jego skargi. W sytuacji nie stwierdzenia naruszenia interesu prawnego strony skarżącej przez uchwałę, sąd nie ma możliwości badania zaskarżonego aktu z urzędu, choćby jego wadliwość była oczywista. Z uwagi na to, że P. Z. nie wykazał aby zaskarżona uchwała naruszyła jego interes prawny lub uprawnienie, na podstawie art.58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., sąd odrzucił skargę. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd zwrócił skarżącemu kwotę 300 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. a.l.