III SA/Łd 96/16

WyrokWSA w Łodzi2016-04-27

Skład orzekający: Janusz Nowacki, Irena Krzemieniewska, Małgorzata Łuczyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie przysługuje na postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w świetle obowiązującego brzmienia art. 101 § 3 K.p.a. po nowelizacji z 2011 roku?
Ratio decidendi
Zażalenie nie przysługuje na postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 101 § 3 K.p.a., zażalenie służy jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest objęte środkiem zaskarżenia w postaci zażalenia, co nie wyklucza jego kontroli w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie.
Stan faktyczny
Prokurator złożył wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie zdolności do kierowania pojazdami przez T.O. Starosta wszczął postępowanie w sprawie skierowania T.O. na badania lekarskie. T.O. złożył wniosek o zawieszenie postępowania, który został postanowieniem Starosty odmówiony. T.O. złożył zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność tego zażalenia. T.O. złożył skargę do WSA na postanowienie SKO.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 27 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 roku sprawy ze skargi T.O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie oddala skargę. W dniu 24 lipca 2015r. do Starosty [...] wpłynął wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. T. o wszczęcie wobec T. O. postępowania w przedmiocie ustalenia zdolności do kierowania pojazdami mechanicznymi. W dniu 10 września 2015r. Starosta [...] wszczął z urzędu wobec T. O. postępowanie w sprawie skierowania na badania lekarskie. W dniu 8 października 2015r. do organu I instancji wpłynął wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Postanowieniem z dnia [...]. Starosta [...] na podstawie art. 98 § 1, art. 123 i art. 124 K.p.a. odmówił zawieszenia postępowania. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 listopada 2015r. W dniu 18 listopada 2015r. (data wpływu pisma do organu) na powyższe postanowienie T. O. złożył zażalenie zarzucając organowi I instancji błędną wykładnię przepisów Kodeksu karnego i Kodeksu postępowania administracyjnego oraz sfałszowanie podstawy prawnej wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. T. z dnia 15 lipca 2015r. Postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. działając w oparciu o treść art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a., stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści art. 142 K.p.a., postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. W myśl art. 101 § 3 K.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Zdaniem organu, które znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych z treści cyt. powyżej przepisów wynika, że zażalenie nie służy na każde postanowienie, lecz tylko wówczas gdy kodeks tak stanowi. Zażalenie przysługuje na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo na postanowienie w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Nie przysługuje natomiast na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania i na postanowienie o podjęciu postępowania. W niniejszej sprawie zachodzi przypadek przedmiotowej niedopuszczalności zażalenia, albowiem zażalenie na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w świetle cyt. powyżej przepisów nie przysługuje. Przepis art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozostawia organowi odwoławczemu możliwości wyboru rozstrzygnięcia. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucił "rażące naruszenie prawa i dóbr osobistych, obrazę art. 7 K.p.a. w zw. z art. 5 Kodeksu cywilnego i w zw. z art. 75 K.p.a. oraz art. 5 Kodeksu cywilnego (...)". Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zbadanie przedmiotowej sprawy w całości, zgodnie z art. 142 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r. poz. 270.) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 w zw. z art. 141 § 1 i art. 144 K.p.a. Zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści art. 144 K.p.a., w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego. Wskazać należy, że przepis art. 101 § 3 K.p.a. do dnia 10 kwietnia 2011r. stanowił, iż na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Wobec takiego brzmienia przepisu przyjmowano, że zażalenie przysługuje na wszystkie rodzaje postanowień w przedmiocie zawieszenia, tj.: postanowienie o zawieszeniu postępowania, postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Zmiana ustawy Kodeks postępowania administracyjnego wprowadzona ustawą z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r. (a więc obowiązująca w dacie wydania kwestionowanego postanowienia) zmodyfikowała treść art. 101 § 3 k.p.a. Przepis ten obecnie stanowi, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. W jednolitym orzecznictwie wypracowanym na tle aktualnego brzmienia art. 101 § 3 K.p.a. podkreśla się, że istotą nowelizacji art. 101 § 3 K.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Zgodnie z zasadą szybkości postępowania - wynikającą z art. 12 k.p.a. - organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Co do zasady więc postępowanie administracyjne powinno być zakończone w terminach określonych w art. 35 k.p.a. Uzasadnione jest zatem wyłączenie możliwości odrębnego zaskarżania postanowień, które nie tamują biegu postępowania administracyjnego. Strona niezadowolona ze wskazanych rozstrzygnięć nie zostaje pozbawiona jednak możliwości ich kontroli, gdyż - na podstawie art. 142 K.p.a. - może je kwestionować w odwołaniu od decyzji i ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 12 lutego 2014r. sygn. akt II OSK 2507/12 – Lex nr 1497937 i 18 lipca 2014r. sygn. akt II OSK 340/13 – Lex nr 1486961). Cytowany powyżej art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. wyróżnia zatem dwa rodzaje przyczyn niedopuszczalności zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia może bowiem wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Dokonując oceny przesłanki podmiotowej badaniu podlega złożenie zażalenia przez legitymowany podmiot - stronę postępowania w sprawie. W ujęciu przedmiotowym niedopuszczalnym jest zażalenie na postanowienie, co do którego ustawodawca nie przewidział uprawienia do jego zaskarżenia. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 6 listopada 2015r. Starosta [...] odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie skierowania skarżącego na badania lekarskie. Zaskarżone postanowienie w świetle obowiązującego brzmienia art. 101 § 3 oraz art. 141 § 1 K.p.a., bezspornie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, co jednak nie wyklucza w przyszłości jego ewentualnej kontroli przy rozpoznawaniu przez organ odwoławczy odwołania od decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawę skierowania na badania lekarskie. W sytuacji więc, gdy ustawodawca nie przewidział prawnej możliwości jego zaskarżenia, a mimo to skarżący wniósł od postanowienia organu I instancji zażalenie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. było zobligowane do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Przepis art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozostawia organowi odwoławczemu możliwości wyboru rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. e.o.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło