III SA/Łd 96/16
WyrokWSA w Łodzi2016-04-27
Skład orzekający: Janusz Nowacki, Irena Krzemieniewska, Małgorzata Łuczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie przysługuje na postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w świetle obowiązującego brzmienia art. 101 § 3 K.p.a. po nowelizacji z 2011 roku?Ratio decidendi
Zażalenie nie przysługuje na postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 101 § 3 K.p.a., zażalenie służy jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest objęte środkiem zaskarżenia w postaci zażalenia, co nie wyklucza jego kontroli w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie.Stan faktyczny
Prokurator złożył wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie zdolności do kierowania pojazdami przez T.O. Starosta wszczął postępowanie w sprawie skierowania T.O. na badania lekarskie. T.O. złożył wniosek o zawieszenie postępowania, który został postanowieniem Starosty odmówiony. T.O. złożył zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność tego zażalenia. T.O. złożył skargę do WSA na postanowienie SKO.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 27 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 roku sprawy ze skargi T.O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie oddala skargę.
W dniu 24 lipca 2015r. do Starosty [...] wpłynął wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. T. o wszczęcie wobec T. O. postępowania w przedmiocie ustalenia zdolności do kierowania pojazdami mechanicznymi.
W dniu 10 września 2015r. Starosta [...] wszczął z urzędu wobec T. O. postępowanie w sprawie skierowania na badania lekarskie.
W dniu 8 października 2015r. do organu I instancji wpłynął wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.
Postanowieniem z dnia [...]. Starosta [...] na podstawie art. 98 § 1, art. 123 i art. 124 K.p.a. odmówił zawieszenia postępowania. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 listopada 2015r.
W dniu 18 listopada 2015r. (data wpływu pisma do organu) na powyższe postanowienie T. O. złożył zażalenie zarzucając organowi I instancji błędną wykładnię przepisów Kodeksu karnego i Kodeksu postępowania administracyjnego oraz sfałszowanie podstawy prawnej wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. T. z dnia 15 lipca 2015r.
Postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. działając w oparciu o treść art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a., stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści art. 142 K.p.a., postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. W myśl art. 101 § 3 K.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie.
Zdaniem organu, które znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych z treści cyt. powyżej przepisów wynika, że zażalenie nie służy na każde postanowienie, lecz tylko wówczas gdy kodeks tak stanowi. Zażalenie przysługuje na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo na postanowienie w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Nie przysługuje natomiast na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania i na postanowienie o podjęciu postępowania. W niniejszej sprawie zachodzi przypadek przedmiotowej niedopuszczalności zażalenia, albowiem zażalenie na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w świetle cyt. powyżej przepisów nie przysługuje. Przepis art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozostawia organowi odwoławczemu możliwości wyboru rozstrzygnięcia.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucił "rażące naruszenie prawa i dóbr osobistych, obrazę art. 7 K.p.a. w zw. z art. 5 Kodeksu cywilnego i w zw. z art. 75 K.p.a. oraz art. 5 Kodeksu cywilnego (...)". Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zbadanie przedmiotowej sprawy w całości, zgodnie z art. 142 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r. poz. 270.) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przeprowadzona przez Sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jego wyeliminowania z obrotu prawnego.
Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 w zw. z art. 141 § 1 i art. 144 K.p.a.
Zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści art. 144 K.p.a., w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego.
Wskazać należy, że przepis art. 101 § 3 K.p.a. do dnia 10 kwietnia 2011r. stanowił, iż na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Wobec takiego brzmienia przepisu przyjmowano, że zażalenie przysługuje na wszystkie rodzaje postanowień w przedmiocie zawieszenia, tj.: postanowienie o zawieszeniu postępowania, postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Zmiana ustawy Kodeks postępowania administracyjnego wprowadzona ustawą z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r. (a więc obowiązująca w dacie wydania kwestionowanego postanowienia) zmodyfikowała treść art. 101 § 3 k.p.a. Przepis ten obecnie stanowi, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie.
W jednolitym orzecznictwie wypracowanym na tle aktualnego brzmienia art. 101 § 3 K.p.a. podkreśla się, że istotą nowelizacji art. 101 § 3 K.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Zgodnie z zasadą szybkości postępowania - wynikającą z art. 12 k.p.a. - organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Co do zasady więc postępowanie administracyjne powinno być zakończone w terminach określonych w art. 35 k.p.a. Uzasadnione jest zatem wyłączenie możliwości odrębnego zaskarżania postanowień, które nie tamują biegu postępowania administracyjnego. Strona niezadowolona ze wskazanych rozstrzygnięć nie zostaje pozbawiona jednak możliwości ich kontroli, gdyż - na podstawie art. 142 K.p.a. - może je kwestionować w odwołaniu od decyzji i ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 12 lutego 2014r. sygn. akt II OSK 2507/12 – Lex nr 1497937 i 18 lipca 2014r. sygn. akt II OSK 340/13 – Lex nr 1486961).
Cytowany powyżej art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. wyróżnia zatem dwa rodzaje przyczyn niedopuszczalności zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia może bowiem wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Dokonując oceny przesłanki podmiotowej badaniu podlega złożenie zażalenia przez legitymowany podmiot - stronę postępowania w sprawie. W ujęciu przedmiotowym niedopuszczalnym jest zażalenie na postanowienie, co do którego ustawodawca nie przewidział uprawienia do jego zaskarżenia.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 6 listopada 2015r. Starosta [...] odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie skierowania skarżącego na badania lekarskie. Zaskarżone postanowienie w świetle obowiązującego brzmienia art. 101 § 3 oraz art. 141 § 1 K.p.a., bezspornie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, co jednak nie wyklucza w przyszłości jego ewentualnej kontroli przy rozpoznawaniu przez organ odwoławczy odwołania od decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawę skierowania na badania lekarskie. W sytuacji więc, gdy ustawodawca nie przewidział prawnej możliwości jego zaskarżenia, a mimo to skarżący wniósł od postanowienia organu I instancji zażalenie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. było zobligowane do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Przepis art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozostawia organowi odwoławczemu możliwości wyboru rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
e.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło