III SA/Łd 977/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii B postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. k.p. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii B. W skardze pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie strony skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia M. J. znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wykonuje bowiem pracę przedstawiciela handlowego, w której samochód jest jego narzędziem pracy. W chwili obecnej pracodawca skarżącego przekierował go do wykonywania innych obowiązków. Jednakże to przekierowanie nastąpiło na krótki okres czasu. Po jego upływie, wskutek wykonania zaskarżonej decyzji skarżący może utracić jedyne źródło utrzymania dla niego i jego rodziny. Pełnomocnik skarżącego wskazał, iż argumentacja organu co do zasadności nadania rygoru natychmiastowej wykonalności pozornie wydaje się zasadna. Sprawa dotyczy bowiem cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi z uwagi na rzekome istnienie przeciwwskazań natury medycznej. Niemniej jednak organ administracji w żaden sposób nie odniósł się do dowodów przedstawionych przez skarżącego , a dotyczących jego zdrowia. Skarżący jest kierowcą od 12 lat i w tym okresie nie spowodował żadnego wypadku samochodowego, nie brał udziału w takim zdarzeniu, jak również nigdy nie otrzymał mandatu za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Przeprowadzone przez niego badania psychiatryczne i elektroencefalogiczne nie potwierdziły u niego schorzenia, które stanowiło przesłankę cofnięcia posiadanych przez niego uprawnień do kierowania pojazdami. W ocenie pełnomocnika skarżącego brak jakiegokolwiek merytorycznego odniesienia się do przestawionych przez skarżącego dokumentów, nie odniesienia się do realiów niniejszej sprawy, jak również do negatywnych konsekwencji w postaci utraty pracy, a co za tym idzie utraty jedynego źródła utrzymania, czyni wniosek zasadnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012r. poz. 270) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3) Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdził, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). Przewidziana prawem możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie oznacza jednak, że sąd jest zobligowany uwzględnić wniosek strony skarżącej w każdym przypadku. Nawet spełnienie ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu nie prowadzi do wydania automatycznie pozytywnego rozstrzygnięcia dla wnioskującego, bowiem decyzję w tej kwestii ustawodawca pozostawił uznaniu sądu. W niniejszej sprawie wskazując na zasadność wniosku pełnomocnik skarżącego powołał się na możliwość utraty pracy przez skarżącego, czego następstwem będzie pozbawienie skarżącego oraz jego rodziny jedynego źródła utrzymania. Wskazał ponadto na pominięcie przez organ administracji złożonych przez skarżącego dowodów (badań psychiatrycznych i elektroencefalogicznych przeprowadzonych przez stronę), które przeczą dokonanym przez organ ustaleniom faktycznym, co do występowania po stronie skarżącego przeciwwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi. Odnosząc się do przedstawionej argumentacji Sąd uznał, iż skarżący nie podał przekonujących przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzi niewątpliwie do utrudnień, związanych z możliwością wykonywania przez skarżącego pracy w charakterze przedstawiciela handlowego, jednak nie czyni, zdaniem Sądu, niemożliwym jej wykonywania. Z uzasadnienia wniosku wynika również, że pracodawca skarżącego na krótki okres czasu przekierował wnioskodawcę do wykonywania innych obowiązków. Jednakże pełnomocnik skarżącego nie wskazał okresu na jaki to przekierowanie nastąpiło. Ponadto w aktach sprawy znajduje się oświadczenie skarżącego z dnia 17 czerwca 2013 r. , którego treść wskazuje, iż w tym dniu skarżący zwrócił prawo jazdy "zgodnie z decyzją z dnia 17 maja 2013 r." (k. 18 akt administracyjnych). Z treści powyższego wynika, że pomimo, iż skarżący od dnia 17 czerwca 2013 r. nie dysponuje dokumentem uprawniającym go do kierowania pojazdami silnikowymi, nadal jest zatrudniony w charakterze przedstawiciela handlowego. Tym samym podniesiona przez pełnomocnika skarżącego okoliczność możliwości utraty pracy z powodu cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym sprawy i nie uzasadnia przyjęcia, iż spowoduje to narażenie na znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że z charakteru udzielenia ochrony tymczasowej wynika, że jest ona środkiem tylko doraźnym, tzn. do czasu rozpoznania sprawy przez sąd. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż termin rozprawy w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii B, został wyznaczony na dzień 22 października 2013 r. Wobec tego, skarżący musiałby wykazać, że wykonanie decyzji narazi go na trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę w tym stosunkowo krótkim czasie, czego w ocenie Sądu nie uczynił. Natomiast co do argumentu pełnomocnika skarżącego w zakresie pominięcia złożonych przez stronę dowodów w postaci badań lekarskich, które przeczą ustaleniom faktycznym dokonanym przez organ administracji, wskazać należy, iż kwestia ta będzie przedmiotem oceny w toku merytorycznego rozpoznania skargi. Na gruncie niniejszej sprawy nie można też pomijać kwestii przedmiotu zaskarżonej decyzji. Zgodzić należy się ze stanowiskiem, że wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami powinno być, z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi (por. postanowienia NSA z 19 lutego 2013 r., I OZ 70/13, postanowienie NSA z 1 lipca 2011 r., I OZ 456/11, postanowienie WSA w Gliwicach z 12 maja 2011 r., IV SA/Gl 371/11, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tego rodzaju okoliczności skarżący nie wskazał w treści skargi. Dokonawszy analizy akt sprawy, Sąd nie dopatrzył się również z urzędu argumentów przekonujących o istnieniu przesłanek określonych w art. 61 p.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na ocenę tę nie może mieć wpływu podniesiony przez pełnomocnika skarżącego 12 letni okres bezkolizyjnego, zgodnego z przepisami ruchu drogowego kierowania pojazdem przez stronę Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. k.p. | |