III SAB/Łd 44/13

Dnia 11 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant specjalista Aneta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2014 roku sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wniosku o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 3 stycznia 2013r. (data wpływu wniosku do organu) M. M. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego. Decyzją z dnia [...]., nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009r. o obywatelstwie polskim (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 161) odmówił M. M. potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego. Od powyższej decyzji M. M. złożył odwołanie. Decyzją z dnia [...]., nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych w oparciu o treść art. 138 § 2 K.p.a. w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy o obywatelstwie polskim, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewodzie [...]. Pismem z dnia z dnia 5 sierpnia 2013r. Wojewoda [...] na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wezwał wnioskodawcę do usunięcia, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, braku formalnego w postaci wskazania danych określonych w art. 56 ust. 1 ustawy o obywatelstwie polskim, wskazując, że stosownie do ww. przepisu, wniosek o potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego winien zawierać dane osoby, której potwierdzenie dotyczy i jej wstępnych do drugiego stopnia oraz informacje o istotnych okolicznościach niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy. Organ podkreślił także, że nieusunięcie powyższego braku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W piśmie z dnia 13 sierpnia 2013r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku, wnioskodawca wyjaśnił m.in., że nie zna pełnych danych osobowych matki i dziadków ze strony zarówno ojca, jak i matki. Wskazał, że nie posiada wiedzy dotyczącej innych danych, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, nie posiada również innych dokumentów potwierdzających dane podane we wniosku, ponieważ dokumenty nie zostały zachowane. Pismem z dnia 23 sierpnia 2013r. Wojewoda [...] zawiadomił wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego bez rozpoznania z powodu nieusunięcia w terminie braku formalnego wniosku. W dniu 19 sierpnia 2013r. do Ministra Spraw Wewnętrznych wpłynęła skarga M. M. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...]. Pismem z dnia 1 września 2013r. M. M. złożył do Ministra Spraw Wewnętrznych zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. na bezczynność Wojewody [...] zarzucając, że organ pierwszej instancji bezpodstawnie pozostawił wniosek bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych stwierdził bezzasadność zażalenia na bezczynność Wojewody [...]. W dniu 7 listopada 2013r. M. M.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody [...]. Na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)-dalej –p.p.s.a. zarzucił Wojewodzie [...] naruszenie art. 12 w zw. z art. 35 K.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego z powodu bezpodstawnego pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wniósł o zobowiązanie Wojewody [...] do wydania niezwłocznie decyzji w sprawie objętej skargą na bezczynność organu oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 grudnia 2013r., sygn. akt IV SA/Wa 2168/13 oddalił skargę M. M. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...]. Wyrok jest nieprawomocny. Od powyższego wyroku pełnomocnik M. M. wniósł skargę kasacyjną. Sprawa została zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt II OSK 721/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Regulacja art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oznacza zatem, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi cyt. przepis istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Innymi słowy rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie wtedy tylko upoważniać będzie do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt II GZ 27/12, LEX nr 1136610). Celowość zawieszenia postępowania na podstawie przepisu art. 125 § 1 p.p.s.a. pozostawiona została ocenie sądu. Podkreśla się przy tym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że uznanie to nie może być dowolne. Stąd też obowiązkiem sądu jest rozważenie, a w konsekwencji i wyjaśnienie przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania w sprawie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wniosku skarżącego o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego, który wpłynął do organu w dniu 3 stycznia 2013r. Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, że decyzją z dnia [...]., nr [...] Wojewoda [...] po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku M. M., tj. wniosku który wpłynął do organu w dniu 3 stycznia 2013r. odmówił potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego. Skarżący w dopuszczalnym terminie wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Decyzją z dnia [...]. Minister Spraw Wewnętrznych uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewodzie [...]. Pismem z dnia z dnia 5 sierpnia 2013r. Wojewoda [...] stosując się do zaleceń Ministra wynikających z decyzji z dnia [...]., działając na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wezwał wnioskodawcę do usunięcia, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, braku formalnego wniosku, zaś pismem z dnia 23 sierpnia 2013r. Wojewoda [...]zawiadomił wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego bez rozpoznania z powodu nieusunięcia w terminie braku formalnego wniosku. W międzyczasie na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...]., skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2013r., sygn. akt IV SA/Wa 2168/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. M. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...]. Wyrok jest nieprawomocny. Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która została zarejestrowana pod sygn. akt II OSK 721/14. Reasumując należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżącego w związku z pozostawieniem bez rozpoznania przez Wojewodę [...] jego wniosku o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego. Elementem dokonywanej w przedmiotowej sprawie kontroli działalności (zaniechania) organu administracji będzie więc m.in. prawidłowość zastosowania przez Wojewodę [...] art. 64 § 2 K.p.a. Jak wyżej wywiedziono, Wojewoda [...] najpierw - po rozpatrzeniu wniosku skarżącego - wydał decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty (odmówił potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego), a następnie - stosując się do wskazań zawartych w decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] r. - wezwał do uzupełniania braków formalnych wniosku o potwierdzenie posiadania obywatelstwa i wobec jego nieuzupełnienia pozostawił wniosek Pismem z dnia 23 sierpnia 2013r. Wojewoda [...]zawiadomił wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego bez rozpoznania z powodu nieusunięcia w terminie braku formalnego wniosku. Prawomocne rozstrzygnięcie co do legalności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...]., którą organ odwoławczy uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...]., wskazując na konieczność zastosowania procedury przewidzianej przez art. 64 K.p.a., determinuje zatem rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie ze skargi na bezczynność Wojewody [...]. Ocena prawna charakteru wymogów wniosku o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego wynikających z art. 56 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2012 r, poz. 161 ze zm.) będzie wpływać na orzeczenie Sądu rozstrzygającego w przedmiocie bezczynności. Jak powyżej wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2168/13 oddalił skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] r., podzielając stanowisko organu odwoławczego w kwestii charakteru braków wniosku skarżącego. Od wskazanego wyroku wniesiono skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w związku z czym pozostaje on nieprawomocny. Postępowanie należy więc zawiesić do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] r. Nie można bowiem dopuścić do sytuacji, że np. w sprawie ze skargi na bezczynność Sąd uzna, że wniosek był dotknięty brakami formalnymi i Wojewoda prawidłowo pozostawił go bez rozpoznania, zaś w sprawach ze skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych, Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę kasacyjną przesądziłby, że rozstrzygnięcie Ministra było nieprawidłowe, gdyż wniosek nie zawierał braków formalnych i nie było podstaw do uchylania z tego powodu decyzji organu pierwszej instancji. Nie byłoby celowym gdyby w sprawie ze skargi na bezczynność Sąd uznał, że wniosek nie był dotknięty brakami formalnymi, zaś Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną przesądziłby, że rozstrzygnięcie Ministra było prawidłowe, gdyż wniosek zawierał braki formalne. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. e.o.