III SAB/Łd 77/17

Dnia 5 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Protokolant specjalista Aneta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2017 roku sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy postanawia: 1. otworzyć zamkniętą rozprawę; 2. zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. III SAB/Łd 77/17 UZASADNIENIE Pismem z dnia 26 września 2017 r. J. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, działając na podstawie art. 52 § 3 i art. 53 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie złożonego przez nią odwołania z dnia [...] o doręczonej jej w dniu 26 maja 2017 r. propozycji pracy z dnia [...] W ocenie strony skarżącej przedłożona jej propozycja pracy, wbrew stanowisku organu, jest decyzją administracyjną, od której skarżącej przysługuje prawo wniesienia odwołania do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Z uwag i na powyższe strona skarżąca wniosła o uznanie przez sąd, iż doręczona skarżącej propozycja stanowi w istocie decyzję o zwolnieniu skarżącej ze służby i nakazanie przekazania wniesionego odwołania, do rozpatrzenia organowi wyższej instancji, bądź też zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. do rozpatrzenia wniesionego odwołania, w sytuacji, gdy sąd uzna ten organ za właściwy ku temu. Uzasadniając wniesioną skargę J. K. wskazała, iż z dniem 1 września 1995 r. rozpoczęła pełnić służbę w Służbie Celnej. Do lutego 2017 r. pełniła służbę w Izbie Celnej w Ł. II Urząd Celny w Ł.na stanowisku eksperta Służby Celnej, w stopniu komisarza celnego. Dalej skarżąca wskazała iż w wyniku wprowadzenia ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, czynnością z dnia [...] przedstawiono jej propozycję pracy w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł., Drugiej Delegaturze [...] Urzędu Celno – Skarbowego w Ł., Drugi Samodzielny Referat Postępowania Celnego, na stanowisku starszego eksperta skarbowego. Skarżąca pomimo kwestionowania legalności złożonej jej propozycji pracy, w dniu 8 czerwca 2017 r. zaakceptowała przedstawione jej warunki, gdyż zmusiła ją do tego jej aktualna sytuacja życiowa i osobista. Odmowa przyjęcia złożonej propozycji skutkowałaby bowiem, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem rozwiązaniem z nią stosunku pracy, z upływem 3 miesięcznego okresu, liczonego od miesiąca, w którym złożyłaby świadczenie o odmowie przyjęcia propozycji pracy. Składając jednak oświadczenie o przyjęciu tych warunków zastrzegła, że będzie podejmować wszelkie kroki mające na celu pozostanie przy prawnie przysługującym statusie funkcjonariusza lub też jego odzyskanie. Strona wskazała także, iż kwestionując przedłożoną jej propozycję pracy ( stanowiąca w istocie zwolnienie ze służby) wniosła odwołanie, jednakże otrzymała od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. informacje, z której wynika, że przedłożona jej propozycja pracy nie jest decyzją administracyjną, a co za tym idzie nie przysługuje od niej odwołanie w trybie przepisów k.p.a. W związku z powyższym skarżąca w dniu 12 lipca 2017 r. złożyła do Szefa KAS zażalenie w trybie art. 37 §1 k.p.a., a następnie po otrzymaniu odpowiedzi na zażalenie, przedmiotową skargę. Dalej pełnomocnik skarżącej wskazał, iż złożona skarżącej propozycja pracy ingeruje bezpośrednio w jej prawa, gdyż wpływa na nabyty przez nią, w drodze decyzji administracyjnej, status funkcjonariusza. Ponadto, co istotne zarówno przyjęcie przedstawionej propozycji pracy, jak i jej odmowa skutkują pozbawieniem posiadanego przez skarżącą statusu funkcjonariusza. Pełnomocnik skarżącej odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych wywiódł, iż ingerencja w stosunek materialnoprawny funkcjonariusza wymaga formy decyzji administracyjnej, co oznacza, że zarówno akt mianowania do służby, jak i akt zwalniający ze służby należy do kategorii decyzji administracyjnej. Tym samym odmowa przekazania odwołania skarżącej z dnia 7 czerwca 2017 r. do Szefa KAS, jak również odmowa uznania się za organ właściwy do rozpatrzenia wniesionego odwołania stanowi przejaw bezczynności organu, skutkujący wniesieniem przedmiotowej skargi. W odpowiedzi na wniesioną skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wnosił o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, iż przedłożona skarżącej propozycja pracy nie jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie ustala bowiem, nie stwierdza, jak i nie potwierdza żadnych uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa. Stanowi ona jedynie propozycję określająca nowe warunki zatrudnienia, który przyjęcie lub odmowa przyjęcia zależna była tylko od woli skarżącej. Przedmiotowej propozycji pracy nie można także uznać za decyzję administracyjną, gdyż nie rozstrzyga ona żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, nie rozstrzyga niczego w sposób władczy, jak i nie nakłada na skarżąca żadnego prawnego nakazu postępowania. W związku z powyższym skoro kontrola przedstawionej skarżącej propozycji pracy nie podlega kognicji sądów administracyjnych, to tym samym za niedopuszczalną uznać należy wniesioną w niniejszej sprawie skargę na bezczynność organu. Natomiast odnośnie wniosku o oddalenie skargi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. powołując przepisy art. 165 ust. 3, ust. 7 art. 170 ustawy wprowadzającej ustawę KAS stwierdził, iż statuują one autonomiczne prawo pracodawcy – kierownika jednostki organizacyjnej, w zakresie rodzaju propozycji (to jest zatrudnienia na podstawie umowy o pracę albo pełnienia służby) jak jest składna pracownikom i funkcjonariuszom tej jednostki. Złożona skarżącej propozycja pracy miała swoją podstawę prawną w treści art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, a co za tym idzie brak jest podstaw do uznania jej za bezprawną i nieważną. Ponadto co istotne złożona skarżącej propozycja pracy została przez nią przyjęta. Organ wskazał ponadto, iż w udzielonej skarżącej w dniu 25 lipca 2017 r. odpowiedzi na wniesione zażalenie wyjaśnił, że prowadzone postępowanie w sprawie złożonej stronie propozycji pracy nie jest prowadzone w oparciu o przepisy k.p.a., a tym nie może być przedmiotem zaskarżenia na podstawie art. 37 §1 k.p.a. Przyjęty przez organ w sprawie tryb postępowania dotyczący złożenia skarżącej propozycji pracy, wynika z ustawy wprowadzającej KAS, której przepisy nie przewidują w tym przedmiocie żadnego środka zaskarżenia, takiego jak zażalenie, odwołanie, czy też wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym skarżąc była informowana. Tym samym twierdzenie strony, co do pozostawania organu w bezczynności uznać należy za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. 2017r. poz. 1369)- dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r., I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., I OZ 382/08), z tym że zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., I FZ 221/08). Sądowi z urzędu wiadomo, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniami z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17 odrzucił skargi, których przedmiotem była kontrola zgodności z prawem złożonych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. propozycji pracy, innym funkcjonariuszom Służby Celnej Ł. (obecnie Izby Administracji Skarbowej w Ł.). Od powyższych orzeczeń skarżący wnieśli skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które do dnia dzisiejszego nie zostały rozpoznana. Z uwagi na fakt, iż wyżej wskazane rozstrzygnięcia zapadły w zbliżonym stanie faktycznym, jak i prawnym, a ponadto z uwagi na istotną rozbieżność orzecznictwa sądowoadministracyjnego w powyższym zakresie, zasadnym w ocenie Sądu, w szczególności z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej, jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, do czasu rozpoznania wniesionych skarg kasacyjnych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ponadto co istotne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 782/17 odrzucił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] wydaną w przedmiocie złożenia propozycji pracy. Powodem odrzucenia skargi było stwierdzone przez Sąd niewyczerpanie przez skarżącą przysługujących jej środków zaskarżenia w toku instancyjnego postępowania administracyjnego Powyższa okoliczność również uzasadnia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, do czasu prawomocnego ukończenia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 782/17. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. a.l.