III SO/Łd 10/06

PostanowienieWSA w Łodzi2006-08-31

Skład orzekający: Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawcy, który złożył skargę na bezczynność organu w przedmiocie choroby zawodowej, należy się prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, mimo że korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Wnioskodawcy, który złożył skargę na bezczynność organu w przedmiocie choroby zawodowej, należy się prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawach dotyczących chorób zawodowych nie wyklucza przyznania prawa pomocy w zakresie zastępstwa prawnego.
Stan faktyczny
A. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność organu w przedmiocie choroby zawodowej. Wnioskodawca wskazał na niskie dochody z emerytury, wysokie wydatki na leki i leczenie swoje oraz żony, a także brak majątku poza mieszkaniem. Mimo dwóch uchylających decyzje wyroków sądów, organ nadal nie wydał decyzji.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. 2. Umorzono postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 31 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: 1/ przyznać wnioskodawcy – A. K. prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata; 2/ umorzyć postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. A. K. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji w przedmiocie choroby zawodowej. Przy czym do chwili złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wpłynęła do Sądu skarga w powyższym przedmiocie. A. K. we wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną K. K.. Podniósł przy tym, iż oboje z małżonką uzyskują dochód z tytułu emerytury w łącznej wysokości 1566 zł brutto. Nie posiadają żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow. 63 m2. W uzasadnieniu wniosku A. K. wyjaśnił dodatkowo, iż od 10 lat choruje na zaburzenia układu oddechowego i w związku z tymi schorzeniami miesięcznie na zakup lekarstw przeznacza kwotę ok. 250 zł. Jego małżonka zaś od 6 lat cierpi na schorzenia tarczycy i układu krążenia. Na leczenie (leki i prywatne wizyty lekarskie) wydatkuje miesięcznie kwotę ok. 300 zł. Powyższe wydatki powodują, iż nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Jednocześnie wnioskodawca oświadczył, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. We wniosku A. K. wskazał także, iż pomimo dwóch wyroków Sądu (sygn. akt 3 II SA/Łd 394/02 i sygn. akt III SA/Łd 1/05) uchylających decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł., i znacznego upływu czasu od ostatniego wyroku z dnia 22 marca 2005 r. nie otrzymał do dziś żadnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. c powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z kolei jak wynika z art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż A. K. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną K.K. Łączny dochód rodziny zamyka się w kwocie 1566 zł brutto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią zaś wydatki związane z leczeniem małżonków. Oboje bowiem cierpią na szereg schorzeń. W związku z tym miesięcznie na ten cel przeznaczają kwotę ok. 550 zł. Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow. 63 m2. Ponadto wnioskodawca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, iż wniosek A. K. zasługuje na uwzględnienie, choć jedynie w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż sytuacja materialna wnioskodawcy powoduje, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W pozostałym zakresie postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych należało zaś umorzyć jako bezprzedmiotowe. Z mocy bowiem art. 239 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. K. korzysta z ustawowego zwolnienia od tychże kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. c ustawy i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło