I SA/Lu 1020/13

WyrokWSA w Lublinie2014-02-21

Skład orzekający: Krystyna Czajecka-Szpringer, Danuta Małysz, Irena Szarewicz-Iwaniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy jest uprawniony do kwestionowania lub korygowania danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu wymiaru podatku rolnego, czy też jest związany tymi danymi?
Ratio decidendi
Organy podatkowe są związane danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu wymiaru podatku rolnego. Nie są uprawnione do samodzielnego dokonywania ustaleń co do wielkości gruntu czy kwestii dotyczących prawa własności, ani do kwestionowania czy korygowania zapisów ewidencji. Właściwym organem do dokonywania zmian w tym zakresie jest Starosta.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy ustalającą wymiar podatku rolnego na 2013 r. dla R. K. w kwocie 6 zł. Podatnik zakwestionował wymiar podatku, twierdząc, że jego udział we współposiadaniu nieruchomości został ustalony nieprawidłowo i bez podstawy prawnej, co wpłynęło na wysokość podatku. Organy podatkowe oparły się na danych z ewidencji gruntów, wskazując, że podatnik jest współposiadaczem samoistnym w określonym udziale.
Rozstrzygnięcie
Oddalenie skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca), Sędziowie NSA Danuta Małysz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Asystent sędziego Karolina Orłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 lutego 2014 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku rolnego na 2013 r. I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu S. F., wykonującemu zawód w Kancelarii Radców Prawnych S.F. & M.S. spółka partnerska, wynagrodzenie w kwocie [...] tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania R. K. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] nr [...] ustalającą wymiar podatku rolnego na 2013 rok w kwocie 6 zł. Z akt sprawy oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Wójt Gminy na podstawie uchwały Rady Gminy [...] l Nr [...] z dnia 16 listopada 2012 r., w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta przyjmowanej jako podstawa do obliczenia podatku rolnego na 2013 r., decyzją z dnia [...] ustalił R. K. oraz pozostałym współposiadaczom samoistnym nieruchomości oznaczonych nr [...] i [...] (S.W. (3/6), J.K.(1/6) R.G.(1/6)) wymiar podatku rolnego na 2013r. w kwocie 6 zł. Przedmiotem opodatkowania objęto użytki rolne o łącznej pow. 0,32 ha fizyczne. Po odliczeniu gruntów zwolnionych do opodatkowania przyjęto grunt IV klasy o pow. 0,03 ha. W odwołaniu podatnik wniósł o uchylenie powyższej decyzji. Zakwestionował wymiar podatku rolnego ustalony stosownie do posiadanego przez niego 1/6 udziału w nieruchomości oznaczonej nr [...] i [...], ewentualnie wniósł o uchylenie decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wskazał, że jest współwłaścicielem działki [...] w udziale 1/3 którą uzyskał od ojca. Od tego czasu nie dokonywał żadnych czynności, w wyniku których uległaby zmianie wielkość posiadanego przez niego udziału. Kontaktował się z Urzędem Gminy w celu skorygowania ujawnionego udziału, jednakże jego działania nie przyniosły rezultatu. W jego ocenie nastąpiła zmiana wysokości udziału bez podstawy prawnej, dlatego błędnie ustalono wymiar podatku rolnego na 2013r. Rozpatrując odwołanie strony Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zastosowanie w sprawie znajdują przepisy ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U.z 2006r. Nr 136, poz.969 ze zm.). Podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 1). Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym: dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4). Organ odwoławczy wskazał, że podstawą dokonania wymiaru podatku rolnego jest ewidencja gruntów i budynków, na podstawie której przyjmuje się liczbę hektarów przeliczeniowych ich klasyfikację oraz udziały. W aktach sprawy znajduje się wypis z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w B. z dnia 26 marca 2013r., z którego wynika, że współwłaścicielami (w wypisie wskazano władanie na zasadzie posiadania samoistnego) działek rolnych nr:[...] o pow. 0,03 ha i nr [...] o pow. 0,29 ha są R.G.(1/6), J. K. (1/6), R.K. (1/6) oraz S.W. (1/2). Łączna powierzchnia wymienionych działek wynosi 0,32 ha. Dane te stanowiły podstawę do wymiaru podatku rolnego, który jako zobowiązanie solidarne został ustalony w jednej decyzji dla wszystkich współwłaścicieli. Zdaniem organu, wskazana w odwołaniu działka nr [...], nie była przedmiotem opodatkowania skarżoną decyzją. Strona kwestionująca dane zawarte w ewidencji winna wyjaśnić to w odrębnym postępowaniu, a ewentualne zmiany dadzą podstawę do zmiany decyzji podatkowej. Nie zgadzając się z powyższą decyzją podatnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której domagał się jej uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na ustalenie wysokości podatku rolnego (w skardze omyłkowo wskazano leśnego). W uzasadnieniu podtrzymał argumentację zawartą w odwołaniu. Nie zgodził się z ustaleniami odnośnie wielkości jego udziału, który został zmieniony bez podstawy prawnej. Oświadczył, że jest właścicielem działki nr [...], której część została zamieniona. Działka nr [...] była własnością jego babki, która przekazała ją swojej córce. Od czasu otrzymania przedmiotowej działki nie były dokonywane przez niego żadne czynności, w wyniku których uległaby zmianie wielkość posiadanego przez niego udziału. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...], ustalającą podatek rolny na 2013r. Kwestią sporną, co wynika z treści skargi, jest to czy w sposób prawidłowy organ podatkowy ustalił R. K. podatek rolny na 2013 r. Zdaniem skarżącego, nie uwzględniono okoliczności posiadania przez niego 1/3 udziału w działce nr [...], nadto jego udział w działce nr [...] będący przedmiotem opodatkowania w sprawie został zamieniony bez podstawy prawnej, a działka nr [...] była własnością jego babki, która przekazała ją swojej córce. Powyższe wpłynęło na wymiar podatku rolnego od udziału w działkach nr [...] i [...] w nieprawidłowej wysokości. Jak ustaliły organy podatkowe na podstawie wypisu z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w B. z dnia 26 marca 2013r. R. K. jest współposiadaczem samoistnym w 1/6 części wraz z R. G. (1/6), J. K. (1/6) oraz S. W. (1/2) dwóch działek nr: [...] o pow. 0,03 ha i nr [...] o pow. 0,29 ha stanowiących grunty orne o łącznej powierzchni 0,32 ha. Uchwałą z dnia 16 listopada 2012 r., Nr [...] Rada Gminy obniżyła średnią cenę skupu żyta przyjmowaną jako podstawa do obliczenia podatku rolnego na 2013 r. Powyższe stanowiło podstawę do wymiaru podatku rolnego w wysokości 6 zł wobec współposiadaczy. Zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Podatnikami podatku rolnego, jak wynika z art. 3 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące 1) właścicielami gruntów; 2) posiadaczami samoistnymi gruntów; 3) użytkownikami wieczystymi gruntów; 4) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe nie mogą zatem dokonywać samodzielnych ustaleń co do wielkości gruntu czy kwestii dotyczących prawa własności gruntu. Od tej reguły, wynikającej z jednoznacznej z treści wskazanego wyżej przepisu, nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów (zob. wyrok NSA dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1243/08, wyrok NSA z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 836/08). Dopóki dane te nie zostaną zmienione, organy podatkowe mają obowiązek wyliczania podatku na ich podstawie i nie są władne do kwestionowania, czy korygowania zapisów ewidencji gruntów i budynków. Organem właściwym do dokonywania zmian w tym zakresie jest Starosta - jako organ prowadzący ewidencję. Stosownie bowiem do art. 22 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie. W świetle powyższego organy podatkowe prawidłowo przyjęły stosownie do danych zawartych w ewidencji gruntów z dnia 26 marca 2013 r., że R. K. jest współposiadaczem samoistnym działek nr: [...] o pow. 0,03 ha i nr [...] o pow. 0,29 ha stanowiących grunty orne o łącznej powierzchni 0,32 ha i jednocześnie podatnikiem podatku rolnego od ww. gruntów w 2013 r. Zatem na dzień wydania decyzji podatkowej, skarżący był posiadaczem samoistnym wskazanych działek. Podniesione w skardze argumenty dotyczące przedmiotowych działek nie odnoszą się w istocie do postępowania podatkowego, lecz danych stanowiących podstawę opodatkowania. Jednak jak wyżej wykazano, w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku podstawą są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast zawarte w skardze zarzuty dotyczące działki nr [...] nie mogą być przez Sąd rozpoznane, bowiem działka o takim numerze w niniejszej sprawie nie stanowi przedmiotu opodatkowania. Wobec powyższego, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę. Wynagrodzenie dla pełnomocnika skarżącej w ramach udzielonej pomocy prawnej Sąd przyznał w oparciu o art. 250 tej samej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło