I SA/Lu 104/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka - Szpringer po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej - w zakresie zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej na postanowienie zawarte w pkt II wyroku WSA w Lublinie z dnia 16 maja 2008 r., sygn. I SA/Lu 104/08 p o s t a n a w i a : - uchylić punkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, nakazujący ściągnąć od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi, od uiszczenia którego skarżący został zwolniony. Wyrokiem z dnia 16 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] oraz postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] oraz, w punkcie II, nakazał ściągnąć od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi, od uiszczenia którego skarżący został zwolniony. W dniu 18 lipca 2008 r. do Sądu wpłynęło zażalenie organu podatkowego, datowane na dzień 16 lipca 2008 r., w zakresie postanowienia WSA zawartego w przytoczonym wyżej pkt II wyroku. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, Dyrektor Izby Skarbowej zarzucał naruszenie przepisów postępowania, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 223 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Zdaniem organu podatkowego Sąd w swoim rozstrzygnięciu nie uwzględnił faktu, że w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym – poprzez zwolnienie go w całości od wpisu sądowego od wniesionej skargi, w związku z tym nie można przyjąć że to na organie spoczywał obowiązek zwrotu nie poniesionych przez skarżącego kosztów. W uzasadnieniu zażalenia organ powołał się na postanowienia NSA w sprawach o sygn. akt II FZ 77/08 oraz II FZ 107/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Przepis art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Mając powyższe na względzie oraz podzielając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone między innymi w postanowieniu z dnia 14 marca 2008 r., sygn. II FZ 77/08, w którym wyraził on pogląd, że skoro skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, to nie ma podstaw do przyjęcia, iż na organie spoczywa obowiązek zwrotu nie poniesionych przez stronę kosztów – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał zażalenie Dyrektora Izby Skarbowej jako oczywiście uzasadnione. Z tych względów, na podstawie art. 195 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.