I SA/Lu 132/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. F. na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] postanawia: - odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 stycznia 2020 r. R. F. wniósł do tutejszego Sądu skargę na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną przez Urząd Gminy w [...] Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 marca 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, sprecyzowanie zaskarżonego aktu – oznaczenie numeru i organu, który wydał zaskarżony akt oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego w skarżeniu kwestionowanego rozstrzygnięcia organu. Zarządzenie zawierało pouczenie, że nieusunięcie ww. braków w terminie 7 dni od daty ich doręczenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca zarządzenia została doręczona skarżącemu w dniu 13 marca 2020 r. Skarżący pismem z dnia 18 marca 2020 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu, podał, że zaskarżonym aktem jest uchwała nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...]. a skarga została złożona z uwagi na naruszenie prawa wynikającego z ww. uchwały i art. 51 § 1, art. 55 § 2 oraz 62 § 1 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności ma obowiązek zbadać dopuszczalność jej wniesienia, w tym dochowania przez stronę skarżącą wymogów wniesienia skargi, określonych w przepisach szczególnych. Wobec jednoznacznego stanowiska skarżącego przedstawionego w piśmie z dnia 28 marca 2020 r. w rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy naruszenia prawa wynikającego z uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] zatem jej zaskarżenie do sądu administracyjnego powinno nastąpić w trybie określonym w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W rozpoznawanej sprawie istotna jest data podjęcia zaskarżonej uchwały. Od tego zależy w jakim brzmieniu mogą być stosowane przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawy o samorządzie gminnym. W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Ustawą ta zmieniono brzmienie przepisów art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", a także art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, 1579 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 730), regulujących tryb wnoszenia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę lub zarządzenie, podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ww. ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017 r. (której zapisy weszły w życie z dniem 1 czerwca 2017 r. – art. 18 ustawy) przepisy art. 52 i art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak i art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, oraz przepisy ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej. Zatem wniesienie skargi na czynności i akty organów administracji publicznej dokonane przed dniem wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, wymaga zastosowania przepisów art. 52 i art. 53 P.p.s.a. oraz art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed dniem 1 czerwca 2017 r. (por. wyrok NSA z 28 sierpnia 2018 r. o sygn. akt II OSK 1624/18). Jak wyżej wskazano w rozpoznawanej sprawie zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w [...] nr [...] została uchwalona w dniu 11 lutego 2015 r., zatem przed dniem 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z kolei stosownie do art. 101 ust. 3 tej ustawy w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. II OPS 2/07 tymi przepisem był art. 53 § 2 P.p.s.a. (w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.), zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Powyższe oznacza, że koniecznym warunkiem formalnym do złożenia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy jest wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa a z dniem dokonania tego wezwania rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni do wniesienia skargi do sądu. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to dla dokonania tej czynności nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2018 r. o sygn. akt II OZ 1177/18). Odnosząc powyższe do skargi wniesionej przez R. F. zauważyć należy, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Analiza treści skargi, pism załączonych do skargi i dokumentów przesłanych przez organ prowadzi do wniosku, że przed wniesieniem skargi skarżący nie domagał się zmiany uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] tylko wypłaty wynagrodzenia za wykonywane przez niego czynności inkasenta. Stąd też wobec niewyczerpania trybu, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jego skarga nie może być dalej procedowana. Na marginesie zauważyć należy, że ani prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani ustawy samorządowe nie określają, w jakim terminie może być złożone wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Tak więc wezwanie takie może być złożone w każdym czasie (por. Woś Tadeusz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI ). Oznacza to, że po spełnieniu warunku określonego w przepisach art. 52 i art. 53 P.p.s.a. oraz art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed dniem 1 czerwca 2017 r. skarżący będzie mógł zaskarżyć uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia 11 lutego 2015 r. do sądu administracyjnego. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2002 poz. 127), odrzucił skargę