I SA/Lu 134/26

PostanowienieWSA w Lublinie2026-03-30

Skład orzekający: Monika Kazubińska-Kręcisz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pierwszej instancji (burmistrz) jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji (samorządowego kolegium odwoławczego) w sprawie, w której sam wydał decyzję w pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez organ pierwszej instancji (burmistrza) na decyzję organu drugiej instancji jest niedopuszczalna. Organ ten, wydając decyzję w pierwszej instancji, działa jako organ administracji publicznej, a nie jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa. W związku z tym nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Burmistrz Miasta Ś., będący organem pierwszej instancji w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO uchyliło decyzję Burmistrza i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. SKO wniosło o odrzucenie skargi Burmistrza jako niedopuszczalnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono Burmistrzowi Miasta Ś. kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2026 r. znak SKO.41/2157/P/2025 w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić Burmistrzowi Miasta Ś. kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji – Burmistrza Miasta Ś. – przekazując temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skargę na decyzję Kolegium wniósł Burmistrz Miasta Ś.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło się o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, skarga została wniesiona przez burmistrza, który działał w sprawie jako organ podatkowy pierwszej instancji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego (zob. postanowienia NSA: z dnia 8 listopada 2022 r., I OSK 1222/22; z dnia 21 lutego 2018 r., I OSK 87/18; z dnia 19 stycznia 2012 r., II OSK 2585/11). Pogląd ten uzasadniony jest faktem, że organ wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę, na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Skarga, wniesiona przez organ pierwszej instancji jest zatem niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie I postanowienia. Jednocześnie orzeczono o zwrocie całej uiszczonej po terminie kwoty wpisu, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło