I SA/Lu 167/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 czerwca 2007 roku, sygn.akt I SA/Lu 432/07 ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące I – III 2005 r. postanawia: - odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 2 kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga J. B.o wznowienie postępowania, datowana na dzień 30 marca 2009 r., w której skarżący wniósł o uchylenie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sygn. akt. I SA/Lu 432/07 z dnia 20 czerwca 2007 r. oraz o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] oraz poprzedzającej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego jako niezgodnej z prawem. Jako podstawę prawną wznowienia strona wskazała "wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2008 r. na zadane pytanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jako wykładni art. 17 ust. 2 i 6 Szóstej Dyrektywy Rady Europy 77/388 EWG z dnia 17 maja 1977 r." , którego wydanie – zdaniem strony – wyczerpuje przesłanki wskazane w art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem strony został zastosowany trzymiesięczny termin, o którym mowa w art. 277 ww. ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Jak wynika z treści skargi o wznowienie postępowania z dnia 30 marca 2009 r. strona wywodzi swoje żądanie z wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w Luksemburgu /ETS/ w dniu 22 grudnia 2008 roku wyroku w sprawie C-414/07, w którym ETS odniósł się do zgodności z prawem wspólnotowym regulacji prawnej zawartej, między innymi, w art.88 ust.1 pkt 3 ustawy o VAT. Wobec powyższego zauważyć należy, że art.270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", stanowi, iż w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, co oznacza, że przepisy zawarte w dziale VII ppsa wyczerpująco regulują przesłanki wznowienia postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Stosownie zaś do tych przepisów można żądać wznowienia postępowania: - z powodu nieważności /art.271 pkt 1 i 2 ppsa/; - w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie /art.272 § 1 ppsa/; - na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub że orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa /art.273 § 1 pkt 1 i 2 ppsa/, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu /art.273 § 2 ppsa/ lub w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy /art.273 § 3 ppsa/. Wydanie orzeczenia przez ETS nie stanowi podstawy wznowienia postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, na co zwrócił już uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w postanowieniu z dnia 12 lutego 2009 r. w sprawie o sygn. I SA/Lu 24/09, odrzucając skargę J. B. o wznowienie postępowania. Skarga wniesiona przez J. B., jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art.280 § 1 ppsa. Niezależnie od powyższego wskazać stronie należy, iż wydanie orzeczenia przez ETS może stanowić przesłankę wznowienia postępowania podatkowego stosownie do art. 240 § 1 pkt 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm./, z tym że wznowienie takie może nastąpić tylko na żądanie strony, które winno być wniesione w terminie miesiąca od dnia publikacji sentencji orzeczenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.