I SA/Lu 24/09

Dnia 12 lutego 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 czerwca 2007 roku, sygn.akt I SA/Lu 432/07 ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące I – III 2005r. postanawia - odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Uzasadnienie. Pismem z dnia 11 stycznia 2009 roku /data pisma/, skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, J. B. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 20 czerwca 2007 roku, sygn.akt I SA/Lu 432/07, podając w uzasadnieniu żądania, iż "niekonstytucyjny zapis art.88 ust.1 pkt 3 uniemożliwił odliczenie podatku VAT naliczonego, związanego z zakupem paliwa silnikowego, ponieważ mój samochód ciężarowy-specjalny nie spełniał warunku według wzoru [...]. Na wezwanie do sprecyzowania skargi o wznowienie postępowania przez wskazanie, czy podstawą wznowienia jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego /jeśli tak – w jakiej sprawie; należy podać sygnaturę akt sprawy, w której zapadło orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego/, czy też inna okoliczność /należy wskazać, o jaką okoliczność chodzi/ oraz do uprawdopodobnienia zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania /por.: wezwanie, k-7 akt sprawy/, w piśmie z dnia 2 lutego 2009 roku /k-10/ J. B. wyjaśnił, że w grudniu 2008 roku usłyszał w radiu informację, iż Europejski Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie, że zapis art.88 ust.1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług jest niezgodny z Konstytucją, co daje podstawę do dokonania korekt deklaracji VAT-7 oraz wznowienia postępowań sądowych. Dodał, że nie zna sygnatury akt orzeczenia, o którym mowa, nie wie również, kiedy weszło ono w życie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Jak wynika z treści pisma J. B. z dnia 2 lutego 2009 roku, żąda on wznowienia postępowania na tej podstawie, że organ, który określił jako "Europejski Trybunał Konstytucyjny", wydał orzeczenie odnoszące się do art.88 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług /Dz.U. Nr 54, poz.535 ze zm./, zwanej dalej "ustawą o VAT". W związku z tym w pierwszej kolejności wskazać należy, że chociaż strona żądająca wznowienia postępowania winna precyzyjnie określić podstawę wznowienia, to jednak w sprawie niniejszej nie może budzić wątpliwości, że strona wywodzi swoje żądanie z wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w Luksemburgu /ETS/ w dniu 22 grudnia 2008 roku wyroku w sprawie C-414/07. W orzeczeniu tym, znacznie nagłośnionym przez polskie media, ETS odniósł się do zgodności z prawem wspólnotowym regulacji prawnej zawartej, między innymi, w art.88 ust.1 pkt 3 ustawy o VAT. Wprawdzie wymieniony przepis był również przedmiotem wypowiedzi Trybunału Konstytucyjnego, jednak miało to miejsce ponad 2 lata temu, a nadto Trybunał nie stwierdził, aby przepis ten /w kontrolowanym brzmieniu/ był niezgodny z Konstytucją /por.: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 września 2006r., sygn.akt K 7/05; Dz.U. Nr 170 z 2006r., poz.1223/. Wobec powyższego zauważyć należy, że art.270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", stanowi, iż w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, co oznacza, że przepisy zawarte w dziale VII ppsa wyczerpująco regulują przesłanki wznowienia postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Stosownie zaś do tych przepisów można żądać wznowienia postępowania: - z powodu nieważności /art.271 pkt 1 i 2 ppsa/; - w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie /art.272 § 1 ppsa/; - na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub że orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa /art.273 § 1 pkt 1 i 2 ppsa/, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu /art.273 § 2 ppsa/ lub w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy /art.273 § 3 ppsa/. Jak z powyższego wynika, wydanie orzeczenia przez ETS nie stanowi podstawy wznowienia postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, a zatem skarga wniesiona przez J. B., jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art.280 § 1 ppsa. Na marginesie powyższego i jedynie w celu wyjaśnienia stronie jej sytuacji prawnej wskazać należy, że wydanie orzeczenia przez ETS może stanowić przesłankę wznowienia postępowania podatkowego stosownie do art.240 § 1 pkt 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm./, z tym że wznowienie takie może nastąpić tylko na żądanie strony, które winno być wniesione w terminie miesiąca od dnia publikacji sentencji orzeczenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.