I SA/Lu 323/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 19 maja 2009 r. G. J. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...]. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż wykonanie wymienionej decyzji spowoduje znaczące pogorszenie jej sytuacji materialnej. Nie posiada ona w chwili obecnej kwoty pieniężnej, która pokryłaby określone przez organ zobowiązanie podatkowe. Z kolei zajęcie wynagrodzenia za pracę spowoduje zagrożenie dla bytu jej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż samo zacytowanie przepisu (czego nie zrobiła skarżąca), a nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09 – opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Skarżąca w swoim wniosku podała, iż skierowanie ewentualnej egzekucji do jej wynagrodzenia za pracę spowoduje zagrożenie bytu jej rodziny w żaden sposób nie uprawdopodobniając zachodzącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenie skarżącej o zagrożeniu jakie może spowodować próba wyegzekwowania należności bez rzetelnego wykazania swojej sytuacji majątkowej i wysokości uzyskiwanego wynagrodzenia jest gołosłowne i ogólnikowe. W tych okolicznościach, wobec braku przesłanek wskazanych w art. 61 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Mając na uwadze powyższe , sąd orzekł jak na wstępie.