I SA/Lu 327/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) WSA Krystyna Czajecka-Szpringer Protokolant specjalista Marta Wawrzecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2021 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz J. S. kwotę [...]([...]) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (organ) utrzymał w mocy postanowienie organu z [...] r. odmawiające J. S. (podatnik) wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług (VAT), a konkretnie: - opodatkowania VAT czynności świadczonych przez podatnika jako prawnika koordynatora, - obowiązku wystawienia faktur przez podatnika jako prawnika koordynatora, - opodatkowania VAT czynności świadczonych przez podatnika jako prawnika wykonawcę, - obowiązku wystawienia faktur przez podatnika jako prawnika wykonawcę, - prawa do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony na podstawie faktur otrzymanych od prawnika wykonawcy, - opodatkowania VAT czynności świadczonych przez spółkę, którą podatnik zamierza utworzyć; - prawa planowanej spółki do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktur otrzymanych od prawnika koordynatora oraz prawnika wykonawcy, - opodatkowania VAT czynności dzierżawy przedmiotów wykorzystywanych do realizacji umów typu 1 oraz typu 2. W uzasadnieniu tej treści rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że podatnik we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nawiązał do: ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (Dz.U.2021.945), rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego (Dz.U.2018.2492 ze zm.), ustawy Kodeks cywilny (Dz.U.2020.1740 ze zm. - K.c.), ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U.2021.685 ze zm. - ustawa o VAT). W kontekście tych regulacji prawnych podatnik opisał, że świadczy usługi prawnicze jako przedsiębiorca. Jest podatnikiem VAT. Umowa typu 1 ma obejmować wykonywanie przez podatnika na rzecz fundacji czynności prawnika koordynatora (zleceniobiorcy), a prawnikiem wykonawcą będzie inny prawnik, który wspólnie z podatnikiem zobowiąże się do wykonywania w imieniu fundacji pomocy na rzecz osób uprawnionych (nieodpłatnej pomocy prawnej, doradztwa podatkowego, nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, nieodpłatnej mediacji, edukacji prawnej). Prawnik koordynator i prawnik wykonawca będą zleceniobiorcami, a fundacja będzie zleceniodawcą. Umowa typu 1 zostanie zawarta pod warunkiem rozwiązującym, bowiem zostanie ona rozwiązana w przypadku nieuzyskania przez fundację dotacji na realizację zadania publicznego - prowadzenia punktów NPP/NPO. Prawnik koordynator oraz prawnik wykonawca nie mają zamiaru zawarcia w tym celu umowy spółki cywilnej (art. 860 i nast. K.c.). Będą odpowiedzialni wobec fundacji za wykonanie umowy typu 1 oraz za rozliczenie wynagrodzenia zapłaconego przez fundację na podstawie odrębnych ustaleń pomiędzy zleceniobiorcami. Lokal oraz wyposażenie niezbędne do wykonania umowy typu 1 zapewni powiat/gmina ewentualnie fundacja. Dobrowolne użycie przez zleceniobiorców własnych rzeczy na cele wykonania umowy typu 1 (oprogramowania lub innych przedmiotów) oraz zawarcie w związku z tym umowy dzierżawy z fundacją będzie mogło mieć miejsce zwłaszcza w czasie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo stanu nadzwyczajnego, jeżeli prawnik koordynator lub/i prawnik wykonawca będą udzielać pomocy na rzecz osób uprawnionych za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość oraz poza lokalem punktu. Zleceniobiorcy nie będą odpowiedzialni wobec osób trzecich za wykonanie umowy typu 1. Prawnik koordynator nie będzie zobowiązany do osobistego wykonywania umowy typu 1 pod warunkiem ustanowienia zastępcy spełniającego ustawowe warunki. Fundacja zapłaci prawnikowi koordynatorowi oraz prawnikowi wykonawcy wynagrodzenie w wysokości odpowiadającej 100% dotacji przyznanej fundacji. W przypadku umowy typu 2 podatnik wystąpi w roli prawnika wykonawcy, a prawnikiem koordynatorem będzie inny prawnik. Razem będą zobowiązani wobec fundacji jako zleceniobiorcy. Prawnik wykonawca zawrze umowę/umowy typu 2 odnośnie do maksymalnie dwóch punktów NPP/NPO. Umowa typu 2 zostanie zawarta pod warunkiem rozwiązującym w tym znaczeniu, że zostanie ona rozwiązana w przypadku nieuzyskania przez fundację dotacji na realizację zadania publicznego w postaci prowadzenia punktów NPP/NPO. Prawnik wykonawca oraz prawnik koordynator nie mają zamiaru zawarcia w tym celu umowy spółki cywilnej (art. 860 i nast. K.c.). Dobrowolne użycie przez prawnika wykonawcę lub prawnika koordynatora własnych rzeczy na podstawie umowy dzierżawy z fundacją będzie mogło mieć miejsce zwłaszcza w czasie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo stanu nadzwyczajnego, jeżeli prawnik koordynator lub/i prawnik wykonawca będą udzielać pomocy na rzecz osób uprawnionych za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość oraz poza lokalem punktu. Prawnik wykonawca oraz prawnik koordynator nie będą odpowiedzialni wobec osób trzecich za wykonanie umowy typu 2. Prawnik wykonawca nie będzie zobowiązany do osobistego wykonywania umowy typu 2 pod warunkiem ustanowienia zastępcy o ustawowych kwalifikacjach i - poza szczególnymi sytuacjami – za zgodą prawnika koordynatora. Podatnik nie zajmuje się profesjonalnym oddawaniem rzeczy do używania. Planuje utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której mają dotyczyć wszystkie przedstawione przyszłe okoliczności odnoszące się do fundacji. W związku z opisanymi zamierzeniami podatnik powziął wątpliwości prawne co do tego czy: - w przypadku nieziszczenia się warunku rozwiązującego umowę typu 1, czynności podatnika jako prawnika koordynatora będą podlegały opodatkowaniu VAT; - podatnik będzie miał obowiązek wystawiać faktury dokumentujące czynności świadczone przez niego jako prawnika koordynatora w wykonaniu umowy typu 1, w jakim terminie należy je wystawić, kogo należy w nich wymienić jako nabywcę usług: powiat, fundację czy osobę uprawnioną do uzyskania pomocy; - w przypadku nieziszczenia się warunku rozwiązującego umowę typu 2 czynności wykonane przez podatnika jako prawnika wykonawcę będą opodatkowane VAT; - podatnik będzie miał obowiązek wystawiać faktury dokumentujące czynności świadczone przez niego jako prawnika wykonawcę w wykonaniu umowy typu 2, w jakim terminie należy je wystawić, kogo należy w nich ująć jako nabywcę usług: powiat, fundację, prawnika koordynatora czy osobę uprawnioną do uzyskania pomocy; - podatnik jako prawnik koordynator będzie miał prawo do odliczenia VAT naliczonego przez prawnika wykonawcę z tytułu czynności opodatkowanych; - czynności spółki, którą podatnik planuje utworzyć, podejmowane w wykonaniu umowy z powiatem będą podlegały opodatkowaniu VAT; - w przypadku odpowiedzi twierdzących na powyższe zagadnienia spółka, która będzie świadczyć czynności opodatkowane w wykonaniu umowy z powiatem, będzie miała prawo do odliczenia VAT naliczonego przez prawnika koordynatora oraz przez prawnika wykonawcę z tytułu czynności opodatkowanych; - usługi świadczone przez podatnika w postaci bezpłatnej dzierżawy przedmiotów przeznaczonych na realizację zadania publicznego powierzonego fundacji przez powiat będą podlegały opodatkowaniu VAT. Zdaniem podatnika, czynności prawnika koordynatora i prawnika wykonawcy nie będą podlegały opodatkowaniu VAT i nie wymagają wystawiania faktur. Oznacza to brak prawa do odliczenia VAT naliczonego. Natomiast planowana spółka będzie realizowała zadanie publiczne według reguł nierynkowych. Będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez prawnika koordynatora oraz przez prawnika wykonawcę z tytułu pozostałych czynności (pozostawania w gotowości do wykonywania pomocy na rzecz osób uprawnionych). Dzierżawa przedmiotów przeznaczonych na realizację zadania publicznego powierzonego fundacji przez powiat nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT. Organ w pierwszej kolejności obszernie opisał na czym - co do zasady - polega instytucja interpretacji indywidualnej. Przechodząc konkretnie do wniosku podatnika, organ stanął na stanowisku, w myśl którego głównym celem podatnika jest uzyskanie porady prawnej dotyczącej zamierzeń gospodarczych. Wydanie interpretacji indywidualnej w przedstawionych okolicznościach najpierw wymagałoby od organu oceny pod kątem poprawności działań podatnika, prawa cywilnego. Organ wydający interpretację indywidualną nie może prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla postępowania kontrolnego, podatkowego. W przekonaniu organu, sam sposób sformułowania wniosku (pytań) przez podatnika spowodował, że organ musiałby wypowiedzieć się o skutkach świadczonych usług na gruncie VAT w zależności od wybranego przez podatnika wariantu (opcji) postępowania, dodatkowo ocenić stosunki obligacyjne. Organ tłumaczył, że interpretacja indywidualna "nie może bowiem być wydana w oparciu o opis zdarzenia przyszłego, który budzi wątpliwości, bo intencje wnioskodawcy nie są do końca czytelne. Nie może ona polegać na dywagowaniu na temat opisu sprawy i zawierać wariantowych ujęć problemów. Stąd też, stawiając pytania we wniosku o interpretację indywidualną, wnioskodawca nie może przedstawić kilku wariantów danego zdarzenia, lecz powinien ograniczyć się do opisania konkretnego zdarzenia przyszłego". Według organu, "okoliczności sprawy nie zostały przedstawione w sposób, który je właściwie konkretyzuje, nie odnoszą się bowiem do konkretnej sytuacji lecz dotyczą sytuacji hipotetycznej i niepewnej". Dlatego w konsekwencji organ przyjął, że żądanie podatnika wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydawanej w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2021.1540 ze zm. - O.p.) i zastosował art. 165a § 1 w związku z art. 14h, 14b § 2a tej ustawy. Podatnik złożył skargę na powyższe postanowienie organu. Po uzupełnieniu skargi, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z postanowieniem organu z [...] r oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Podatnik zarzucił naruszenie: - art. 14b § 1 O.p. zasadniczo z tego powodu, że wniosek zobowiązywał organ do wydania interpretacji indywidualnej, a podatnik nie oczekiwał od organu porady prawnej, lecz wykładni przepisów ustawy o VAT w odniesieniu do planowanych i konkretnie opisanych czynności; - art. 14b § 2 O.p., bowiem podatnik wyczerpująco, precyzyjnie i jednoznacznie przedstawił we wniosku przyszłe okoliczności oraz wynikające z nich wątpliwości prawne; - art. 14k § 1, art. 14n § 1 pkt 1 O.p. przez przyjęcie, że podatnik oraz planowana spółka nie będą mogli zastosować się do wydanej interpretacji indywidualnej; - art. 14h, art. 165a § 1 O.p. ze względu na bezpodstawną odmowę wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej. Podatnik nie rozwinął powyższych zarzutów. Organ, odpowiadając na skargę oraz w piśmie z 10 września 2021 r., wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Konsekwentnie akcentował, że z pespektywy art. 14b § 1 - § 3 O.p. zdarzenie przyszłe musi mieć zindywidualizowany i jednoznaczny charakter. Nie może być opisane w sposób warunkowy, a dodatkowo dający podatnikowi wybór spośród kilku możliwości (opcji). Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje: Skarga podatnika zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu z 25 maja 2021 r. istotnie naruszają prawo. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że stosownie do art. 14b O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) (§ 1). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (§ 2). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (§ 3). Dla ścisłości wymaga odnotowania, że u podstaw kontrolowanego rozstrzygnięcia organ nie powoływał się na ograniczenia w zakresie udzielania interpretacji przepisów prawa podatkowego ustanowione w art. 14b § 2a O.p. Jednocześnie w myśl art. 3 O.p. ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) ustawach podatkowych - rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich; 2) przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. W ocenie sądu, w świetle treści wniosku podatnika o wydanie interpretacji indywidualnej oraz przytoczonego stanu prawnego organ błędnie wykluczył zastosowanie art. 14b § 1 O.p. na rzecz zastosowania art. 165a § 1, § 2 w związku z art. 14h tej ustawy. Zastrzeżenia organu dotyczące sposobu opisania przez podatnika planowanych zamierzeń oraz sformułowania w ich kontekście wątpliwości prawnych są nieuzasadnione. Podatnik w analizowanym wniosku jednoznacznie opisał na czym ma polegać jego przyszła działalność, jaki będzie jej przedmiot, na jakich warunkach będzie prowadzona. Organ, twierdząc inaczej, nie wykazał w czym konkretnie upatruje niejednoznaczności czy warunkowości. Przedstawienie przyszłych okoliczności z istoty rzeczy ma walor hipotetyczny, nosi znamiona założenia z tego zasadniczego powodu, że podatnik z różnych przyczyn może przecież odstąpić od swoich wcześniejszych planów. Zdarzenie przyszłe - jedno czy więcej - należy postrzegać jako istnienie potencjału, prawdopodobieństwa, jako analizowany przez podatnika projekt. Jednak zagadnienie czy podatnik swoje zamierzenia zrealizuje, czy też nie i z jakich powodów w żaden sposób nie przekłada się na przesłanki dopuszczalności wydania interpretacji indywidualnej. Z lektury omawianego wniosku wynika jasno, że podatnik oczekuje od organu wyjaśnienia, jakie będą skutki na gruncie ustawy o VAT poszczególnych czynności realizowanych w roli prawnika koordynatora, prawnika wykonawcy w relacji z fundacją, jaka będzie sytuacja podatkowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w miejsce fundacji. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że podatnik niewątpliwie pyta o problemy regulowane przez ustawę o VAT, a więc przez przepisy prawa podatkowego, na tle kilku przyszłych sytuacji, kilku wariantów planowanego zamierzenia. W ten sposób podatnik chce uzyskać od organu wiedzę dotyczącą strony podmiotowej i przedmiotowej opodatkowania VAT w razie zrealizowania każdej z nich. Zatem, wbrew stanowisku organu, w przypadku tego konkretnego wniosku podatnika o wydanie interpretacji indywidualnej nie mamy do czynienia z warunkowością czy brakiem jednoznaczności, ale z wielością zdarzeń przyszłych, wymagających od organu analizy z perspektywy ustawy o VAT. Argumenty organu konsekwentnie powtarzane w kolejnych postanowieniach można odczytać jako przekonanie, że wniosek o wydanie interpretacji indywidulanej powinien obejmować jedno zagadnienie prawne dotyczące jednej czynności, skoro wielokrotnie podkreślał konieczność indywidualnego i jednoznacznego przedstawienia we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Tymczasem w art. 14b § 1- § 3 O.p. ustawodawca takich ograniczeń nie wprowadził. Tak więc podatnik na potrzeby uzyskania interpretacji indywidualnej jest uprawniony przedstawić wiele zdarzeń przyszłych i w różnych wariantach, a w dalszej kolejności sformułować wiele pytań dotyczących zasad opodatkowania w odniesieniu do każdego z nich. Wówczas organ ma za zadanie wytłumaczyć podatnikowi każdą wątpliwość prawną objętą wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Konieczność poniesienia ze strony organu znacznego nakładu pracy na wydanie interpretacji indywidualnej nie jest ustawową przeszkodą do jej wydania i nie uprawnia organu do odejścia od stosowania art. 14b § 1 O.p. Zdaniem sądu, całkowicie dowolne jest stanowisko organu, który przekonywał, że uwzględnienie wniosku podatnika wykracza poza przedmiotowe granice postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, bo podatnik domaga się od organu porady prawnej. Trzeba zauważyć, że porada zasadniczo polega po pierwsze na wyjaśnieniu określonej kwestii, a po drugie na zaproponowaniu rozwiązania najwłaściwszego z punktu widzenia jej adresata. Natomiast podatnik, składając omawiany wniosek, chciał poznać wyłącznie skutki określonych postaci aktywności na gruncie ustawy o VAT. W żadnym razie nie zwrócił się do organu o jakiejkolwiek sugestie co do przyszłych wyborów, które miałyby być dla niego najkorzystniejsze. Te wybory podatnik pozostawił dla siebie. Niewątpliwie może stać się tak, że określone skutki podatkowe wpłyną na zakres czy formę przyszłej aktywności podatnika. Rzecz jednak w tym, że na tym właśnie polega istota, rola instytucji interpretacji indywidulanej w obrocie prawnym, która zobowiązuje organ interpretacyjny do podzielenia się z podatnikiem wiedzą z zakresu prawa podatkowego i wyrażenia stanowiska prawnego nim podatnik podejmie określone działania i popełni przy tym błąd co do prawa podatkowego, a w rezultacie znajdzie się w sporze podatkowym. Sąd stoi na stanowisku, zgodnie z którym prawidłowo odczytywane cele, jakie ma realizować interpretacja indywidualna w obrocie prawnym, wymagają od organu interpretacyjnego przede wszystkim wyjaśniania podatnikom wątpliwości prawnych, aby ich aktywność, zwłaszcza przyszła, w jak najmniejszym stopniu pozostawała w kolizji z prawem podatkowym. Właśnie dlatego ustawodawca przyjął, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej może objąć między innymi zdarzenie przyszłe. W takim przypadku interpretacja indywidualna daje podatnikowi wiedzę o skutkach podatkowych dopiero planowanych czynności i tym samym pozwala mu wybrać sposób postępowania w obrocie gospodarczym, jaki uzna za najwłaściwszy także z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego. Dotychczasowe stanowisko organu prowadzi do przeciwnych wniosków i w zasadzie pozbawia instytucję interpretacji indywidualnej realnego znaczenia dla podatników, skoro zmierza do wykluczenia z jej zakresu zdarzeń przyszłych i różnych ich wariantów, które zawsze pozostają w sferze pewnych hipotez i założeń podatników. Nieprawidłowo również organ powołał się na potrzebę prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Jeśli dostrzegł istotne luki czy niespójności we wniosku podatnika o wydanie interpretacji indywidualnej, to dla takich sytuacji ustawodawca przewidział tryb z art. 169 § 1 - § 2, § 4 w związku z art. 14h O.p. Sąd jest zdania, że nie można też zgodzić się z argumentem organu, w którym wykluczył dopuszczalność wydania interpretacji indywidualnej z powodu konieczności analizy instytucji z zakresu prawa cywilnego, niepodatkowego, w szczególności umowy zlecenia. Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela stanowisko prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyjaśnił, że nie można obowiązku udzielania przez organ podatkowy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego zawężać wyłącznie do ustaw zawierających w tytule pojęcie prawa podatkowego, ponieważ nie tylko w tych ustawach uregulowano elementy, od których zależy opodatkowanie i jego wysokość. Prawo podatkowe w kontekście wymogów dotyczących wydawania jego indywidualnych interpretacji, należy określić jako ogół przepisów regulujących zasady powstawania, ustalania oraz wygasania zobowiązań podatkowych oraz obowiązki podatników, płatników i inkasentów poszczególnych podatków oraz traktujących także o obowiązujących procedurach, które powinny być przestrzegane przez organy podatkowe oraz strony w trakcie postępowania podatkowego i wykonywania innych czynności zmierzających do ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego i skutecznego poboru podatku. Pod pojęciem prawa podatkowego należy więc rozumieć wszelkie normy prawne, które regulują elementy konstrukcyjne, tj. podmiotowe i przedmiotowe podatku, zatem także normy prawne nie znajdujące się w ustawach podatkowych. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył przy tym, że mimo, iż instytucja indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego odnosi się głównie do regulacji z zakresu prawa daninowego, jakim jest prawo podatkowe, to nie można jednak tracić z pola widzenia, że prawo podatkowe określa konsekwencje prawnopodatkowe w związku ze zdarzeniami regulowanymi przez inne dziedziny prawa. Nie funkcjonuje ono w oderwaniu od innych gałęzi prawa, zwłaszcza tych, które normują stosunki społeczne zaistniałe pomiędzy podmiotami cywilnymi, głównie zaś pomiędzy podmiotami gospodarczymi. Prawo podatkowe jest zatem ściśle związane z obrotem prawnym, w tym gospodarczym, bez zaistnienia którego, nie powstałyby stosunki podatkowoprawne (por. szerzej sprawa sygn. II FSK 2524/12 - strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl). Podczas interpretacji przepisów prawa podatkowego nie można zatem nie uwzględnić regulacji prawnych, które normują stosunki z zakresu obrotu gospodarczego. Przeciwne stanowisko istotnie narusza przepisy regulujące wydawanie interpretacji indywidualnych (por. szerzej sprawy sygn.: I FSK 1871/07, II FSK 2981/11 - strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym jeśli opodatkowanie VAT - czy to od strony podmiotowej, czy przedmiotowej - jest pochodną określonych stosunków prawnych regulowanych przez przepisy należące do innych gałęzi prawa, wówczas organ interpretacyjny nie może uchylić się od dokonania analizy i wykładni tych przepisów w powiązaniu z adekwatnymi przepisami ustawy podatkowej. Warto przy tym raz jeszcze zaznaczyć, że wprowadzenie w życie przepisów dotyczących interpretacji indywidualnych miało na celu przede wszystkim zminimalizowanie ryzyka związanego z obciążeniem podatkowym podatników, kiedy nie wiedzą jak określona aktywność zostanie oceniona przez organ podatkowy. Tymczasem interpretacje indywidualne nie miałyby realnego znaczenia dla podatników, gdyby wykładnia przepisów prawa podatkowego miałaby być oderwana od całego systemu prawa, którego integralną częścią jest prawo podatkowe. Co równie istotne, art. 165a O.p. nie należy interpretować w sposób prowadzący do eliminowania z porządku prawnego art. 14b § 1 O.p. i pozbawiający podatników ochrony prawnej, jaką dają interpretacje indywidualne. Przedstawione rozważania prowadzą do konstatacji, że organ dokonał błędnej wykładni art. 14b § 1 w związku z art. 14h i w następstwie nieadekwatnie zastosował art. 165a O.p. W dalszym postępowaniu organ uwzględni stanowisko prawne sądu i rzetelnie przeanalizuje wniosek podatnika z punktu widzenia ustawowych reguł wydawania interpretacji indywidualnej. Z powodów omówionych wyżej zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu z [...] r. podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w powiązaniu z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm. - P.p.s.a.). Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200, art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265). Obejmują one wpis od skargi ([...] zł) i wynagrodzenie pełnomocnika ([...] zł).