I SA/Lu 362/15

Lublin, dnia 9 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranej dotacji w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 9 marca 2015 r. Stowarzyszenie "A" – dalej "strona skarżąca", złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydanej w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranej dotacji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała w pierwszej kolejności, że w ramach statutowej działalności prowadzi Publiczną Szkołę Podstawową i Publiczny Oddziała Przedszkolny w M. Wyjaśniła jednocześnie, że nie prowadzi działalności gospodarczej i nie posiada majątku trwałego. Jedynymi środkami jakimi dysponuje w związku z realizacją powierzonych jej zadań jest kwota przyznanych jej dotacji oraz składki członków Stowarzyszenia, które w 2014 r. stanowiły kwotę 380 zł. W związku z tym, strona skarżąca argumentowała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej placówki, poprzez brak pieniędzy na zapłatę bieżących rachunków za energię elektryczną, opał czy środki czystości, co wpłynie na pogorszenie warunków bytowych uczniów, a także uniemożliwi wypłatę i tak niewielkich wynagrodzeń dla pracowników szkoły. Podsumowując wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie miało negatywny wpływ na proces dydaktyczno-wychowawczy, a także pogorszy i tak już trudną sytuację finansową pracowników placówki i ich rodzin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006). Niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA). Analizując przedstawione we wniosku strony skarżącej argumenty Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Ochrona tymczasowa, jaką wprowadza art. 61 p.p.s.a. ma na celu uniknięcie sytuacji, w której na skutek wykonania zaskarżonego aktu przed rozpatrzeniem skargi dochodzi do takich zmian w rzeczywistości, których odwrócenie, jeśli w ogóle możliwe, będzie wiązało się ze znacznymi nakładami sił i środków. W ocenie Sądu, obowiązek natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji, może mieć poważne konsekwencje dla sytuacji finansowej strony skarżącej, co przełoży się na prowadzoną przez nią działalność. Należy podzielić obawy strony skarżącej, że skoro prowadzi działalność non-profit, zaś wszelkie środki którymi dysponuje, pochodzą bądź z dotacji gminnych rozliczanych w ramach realizowanych zadań bądź ze składek członkowskich, to wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2014 r. II GSK 2744/14 dostępne: CBOIS) Należy również zauważyć, iż strona skarżąca uprawdopodobniła swą sytuację majątkową nie tylko we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ale również w ramach argumentacji zawartej we wniosku o przyznanie prawa pomocy, do którego załączona została dokumentacja dotycząca aktualnej sytuacji finansowej. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji