I SA/Lu 420/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. POSTANOWIENIE U. G. (dalej jako skarżąca) pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 26 lutego 2013 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zwracając się jednocześnie o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2013 r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 26 września 2013 r. wydał analogiczne rozstrzygnięcie, tj. odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Od ww. postanowienia, skarżąca złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt I FZ 490/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie Sądu. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 5 marca 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono w dniu 24 marca 2014 r. W wyznaczonym terminie, wpis nie został uiszczony. Skarżąca natomiast w dniu 31 marca 2014 r. złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej nieopłacenia. Zgodnie z treścią art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W świetle postanowień art. 230 § 1–2 pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty jest m.in. skarga. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...). Zgodnie zaś z treścią § 3 przedmiotowego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został już raz rozpoznany. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wydane w tym przedmiocie 26 września 2013 r. było wprawdzie kwestionowane przez stronę, jednak wniesione zażalenie ostatecznie nie okazało się skuteczne. Rozstrzygnięcie kwestii zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych uzyskało zatem przymiot prawomocności, a w konsekwencji – nabyło moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. Sąd zwraca uwagę, że w takiej sytuacji również złożony przez stronę kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje jedynie utratę mocy pierwszego postanowienia, nie wpływa jednak na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego (zob. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2009 r., I FZ 60/09, LEX nr 565712). Podobnie należy zwrócić uwagę na wyrażany w orzecznictwie NSA słuszny pogląd, zgodnie z którym inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09). W analizowanej sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca odebrała w dniu 24 marca 2014 r., zatem termin do jego wykonania rozpoczął swój bieg z dniem 25 marca 2014 r., a zakończył w dniu 31 marca 2014 r. Mimo upływu tego terminu wpis do dnia dzisiejszego nie został uiszczony, a zatem złożona skarga zawiera wadę fiskalną uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu. Nieusunięcie w zakreślonym terminie powyższego braku, skutkuje odrzuceniem skargi, co jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.