I SA/Lu 456/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz (spr.), Sędziowie WSA Halina Chitrosz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant st. sekr. sąd. Marta Ścibor, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. - oddala skargę Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] maja 2005 r. , Nr [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. w wysokości 19.697,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że podstawą wydania decyzji pierwszoinstancyjnej było ustalenie w toku postępowania kontrolnego, że Spółka zaniżyła przychody z tytułu niezaewidencjonowania w przychodach 2003 r. odszkodowań wypłaconych Spółce przez towarzystwa ubezpieczeniowe w łącznej kwocie 95.497,62 zł oraz zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę 35.854,56 zł z tytułu odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, których zakup został w części sfinansowany ze środków w ramach pomocy bezzwrotnej PHARE. W odwołaniu od tej decyzji wniesiono o jej uchylenie z uwagi na naruszenie art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust.1 pkt 48 ustawy z dnia 15 lutego 199 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 54 ze zm.) przez niewłaściwe zastosowanie i uznanie za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od całej wartości zakupionych ciągników i pominięcie istoty zwolnień określonych w art. 17 ust. 1 pkt 21 i 23 tej ustawy . W uzasadnieniu odwołania Spółka wyjaśnia, iż dokonując zakupu ciągników wypełniła warunki umożliwiające uzyskanie dotacji PHARE i dotację tę zaksięgowała jako przychód, a następnie zastosowała zwolnienie na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy podatkowej. Tym samym brak jest podstaw do uznania, ze została ona odliczona od opodatkowania, gdyż dochód z tytułu dotacji jest przedmiotowo zwolniony z opodatkowania. Nie jest też zwrotem wydatku na zakupu środka trwałego, tylko formą pomocy międzynarodowej dla przedsiębiorcy. Podniesiono, że zmniejszenie przez organ podatkowy odpisów amortyzacyjnych jest sprzeczne z wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów z dnia 8 grudnia 2001 r. , wydanych na podstawie art. 14 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Spółki korekta kosztów uzyskania przychodów stanowi opodatkowanie dochodów zwolnionych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy podatkowej. Rozpatrując odwołanie Dyrektor Izby Skarbowej odniósł się do stanu faktycznego sprawy, stwierdzając, iż bezspornym jest dokonany przez Spółkę zakup 3 ciągników siodłowych SCANIA, zgodnie z umową kupna – sprzedaży z dnia 30 maja 2003 r. Zakup ten został sfinansowany z dwóch źródeł, tj. w części kredytem bankowym w wysokości 470.000,00 zł udzielonym przez Bank PKO SA, w drugiej części dotacją ze środków PHARE 2000, udzieloną przez Fundację Rozwoju – Agencję Rozwoju Regionalnego. Zgodnie z umową dotacji Nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. Fundacja Rozwoju dokonała przelewów środków dotacji na rachunek Spółki w dniu 12 września 2003 r. w kwocie 163.255,01 zł oraz w dniu 16 października 2003 r. w kwocie 56.262,69 zł. Dotację Spółka wykazała jako dochód wolny od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy podatkowej. Zakupione ciągniki siodłowe w maju 2003 r. wprowadzone zostały do ewidencji środków stałych, a od czerwca 2003 r. Spółka rozpoczęła ich amortyzację od wartości początkowej odpowiadającej wartości netto tych środków. Rozpatrując stronę kosztową organ odwoławczy wskazał na treść art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Natomiast art. 16 ust. 1 pkt 48 powyższej ustawy podatkowej wyłącza z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane według zasad określonych w art. 16a - 16 m od wartości, która odpowiada wydatkom (...) zwróconym w jakiejkolwiek formie. Zdaniem organu podatkowego dotację ze środków pomocowych uznać należy za zwrot wydatków na nabycie środków trwałych. W związku z tym część odpisów amortyzacyjnych proporcjonalnie odpowiadająca zwróconym w formie dotacji wydatkom nie stanowi kosztów uzyskania przychodów. Ponadto organ wyjaśnił, iż w decyzji pierwszoinstancyjnej nie zakwestionowano wartości początkowej środków trwałych, a jedynie wysokość odpisów amortyzacyjnych uznanych jako koszt uzyskania przychodów. Nie zgodził się także z zarzutem naruszenia stanowiska Ministerstwa Finansów, wyjaśniając, iż w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca opodatkowanie otrzymanej dotacji lecz nie uznanie za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej wartości środków trwałych, która została sfinansowana dotacją. Ponadto wskazał, że art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy podatkowej działa niezależnie od art. 16 ust. 1 pkt 48 tej ustawy, który ma zastosowanie każdorazowo, gdy wydatek poniesiony na nabycie lub wytworzenie środka trwałego we własnym zakresie został odliczony od podstawy opodatkowania lub zwrócony podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca Spółka wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w części nie uznania za koszty uzyskania przychodów amortyzacji środków trwałych, wywodząc jak w odwołaniu. Zdaniem skarżącej dotacja ze środków unijnych nie jest odliczana od opodatkowania, ani też nie jest zwrotem wydatku na zakup środka trwałego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosi o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Poza sporem jest, że Spółka w dniu 6 maja 2003 r. zawarła z Fundacją Rozwoju umowę, nazwaną umową "dotacji" , której przedmiotem jest dotacja z programu PHARE udzielona na realizację projektu: "unowocześnienie techniczne firmy [...]" (art. 1 umowy). Jak wynika z raportu finansowego ww. dotacja miała charakter dotacji inwestycyjnej – przekazane zgodnie z umową środki finansowe przeznaczone zostały na dofinansowanie zakupu ciągników siodłowych. Zakup ten współfinansowany był z kredytu bankowego (art. 7 umowy). Ww. ciągniki zakupione zostały przez Spółkę 30 maja 2003 r., zaś środki dotacji wynikające z umowy zostały przelane na rachunek Spółki 12 września i 16 października 2003 r. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) otrzymany przez podatnika dochód pochodzący z programu pomocowego PHARE objęty jest zwolnieniem od podatku dochodowego. Dochodem, zgodnie z ustawową definicją zawartą art.7 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) jest (z zastrzeżeniem art. 10 i 11 – nie mających zastosowania w sprawie) nadwyżką sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, przy czym konsekwencją zwolnienia określonych kategorii przychodów od podatku jest brak możliwości uwzględnienia kosztów uzyskania tych przychodów przy ustalaniu dochodu do opodatkowania z tytułu osiągania przez podatników innych przychodów (art. 7 ust. 3 pkt 1 i pkt 3). Spółka nie neguje, iż skorzystała ze zwolnienia wskazanego w tym przepisie odnośnie całej przekazanej kwoty środków pomocowych, co nie było także kwestionowane przez organy podatkowe. Zauważyć też należy, iż twierdzenie Spółki dotyczące możliwości "zamiennego" stosowania zwolnienia z opodatkowania dochodu wskazanego w art. 17 ust. 1 pkt 21 i art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy podatkowej nie znajduje uzasadnienia w treści art. 17 ust. 1 pkt 23 , odnoszącego się do dochodów z międzypaństwowych instytucji finansowych lub rządów państw obcych. Kwestia ta nie ma istotnego znaczenia w sprawie, bowiem przedmiotem sporu jest wysokość odpisów amortyzacyjnych od zakupionych środków trwałych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Zasadnie organy podatkowe wskazały, iż kosztem uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej, są koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy podatkowej stanowiącym materianoprawną podstawę rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia środków trwałych dokonywanych według zasad określonych w art. 16a – 16 m, od wartości, która odpowiada wydatkom na nabycie lub wytworzenie tych środków we własnym zakresie, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Prawidłowo zatem i bez naruszenia prawa materialnego organy podatkowe, nie negując wartości początkowej środków trwałych, nie uznały za koszt uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych w tej części, w jakiej zakup środka trwałego nie został poniesiony przez Spółkę lecz zwrócony w formie przekazanych Spółce środków finansowych – odliczonych , jako zwolnione od podstawy opodatkowania. Wbrew twierdzeniom skargi, powyższe rozstrzygnięcie nie stanowi też "dwukrotnego opodatkowania" uzyskanego przez Spółkę dochodu ze środków pomocowych, bowiem jak wskazano wyżej, dochód z tego tytułu nie został u skarżącej Spółki opodatkowany. Mając na uwadze powyższe i wobec braku innych zarzutów skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.