I SA/Lu 462/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Sędziowie WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca),, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012r. na rozprawie sprawy ze skargi W. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie do czasu rozpoznania sprawy sygn. akt II FPS 3/12 przez Naczelny Sąd Administracyjny. I SA/Lu 462/12 UZASADNIENIE Interpretacją indywidualną z dnia [...] wydaną na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zwanej dalej Op. oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko W. G, przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2011 r. uzupełnionym pismem z dnia 6 lutego 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania "ulgi mieszkaniowej" jest: prawidłowe w części dotyczącej ulgi na zakup lokalu mieszkalnego, nieprawidłowe w części dotyczącej ulgi na spłatę kredytu. W udzielonej interpretacji organ uznał, że do części przychodu uzyskanego przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przeznaczonego następnie przed upływem dwóch lat na zakup innego lokalu mieszkalnego, ma zastosowanie zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. – dalej pdof), w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006 r., uznając tym samym jej stanowisko zawarte we wniosku za prawidłowe. Nie podzielił natomiast stanowiska Wnioskodawczyni dotyczącego zastosowania ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e pdof, w stosunku do części uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przychodu, przeznaczonego następnie przed upływem przewidzianego prawem dwuletniego okresu, na spłatę kredytu refinansowego zaciągniętego w celu spłaty zaciągniętego wcześniej kredytu na zakup trzech lokali mieszkalnych. Wskazał, że przy stosowaniu ulgi o jakiej mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) pdof, dotyczącej spłaty kredytu, obowiązują takie same wymogi jak przy uldze dotyczącej nabycia mieszkania. W związku z tym, warunkiem koniecznym jest przeznaczenie kredytu na spłatę lokalu mieszkalnego. Kredyt został zaciągnięty na zakup mieszkań na wynajem i mieszkania te nie służą zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni. W związku z tym, spłata kredytu, w części dotyczącej lokali na wynajem, nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) pdof. Na powyższą interpretację W. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania oraz zastępstwa procesowego. Zaskarżonej interpretacji przepisów prawa podatkowego zarzuciła, że została wydana z naruszeniem przepisów postępowanie, tj.: 1) art. 14o § 1 w zw. z art. 14d Op., poprzez wydanie interpretacji pomimo tego, że została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska skarżącej w pełnym zakresie, tzw. "milcząca interpretacja" i jednocześnie nie nastąpiło żadne zdarzenie przedłużające trzymiesięczny termin przewidziany na wydanie interpretacji indywidualnej; 2) art. 169 § 1 i 2 w zw. z art. 14h i art. 14b § 3 oraz 14f § 1 i 2 Op. poprzez wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków, tj. uzupełnienia brakującej opłaty oraz uzupełnienia stanu faktycznego, podczas gdy brak było przesłanek do wystąpienia z tymi żądaniami wobec skarżącej; oraz prawa materialnego, tj.: 3) art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) pdof w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na przyjęciu, że nie jest objęta zwolnieniem podatkowym kwota pochodząca ze sprzedaży lokalu mieszkalnego i wydatkowana przed upływem lat dwóch od daty jego sprzedaży na spłatę kredytu udzielonego na zakup lokali mieszkalnych, które są wykorzystywane przez podatnika do wynajmu oraz na własne cele mieszkaniowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji i odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Z przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) wynika, iż sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W orzecznictwie i literaturze podkreśla się, iż zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o ten przepis następuje z urzędu, a jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym). Podkreśla się, że przepis ten daje podstawę do zawieszenia postępowania z powodu skierowania, w wyniku innej sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym, pytania prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2. Warszawa 2006, str. 281 – 282). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej. Przy czym, w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 221/08 LEX nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302 -303). Odnosząc powyższe do sprawy niniejszej wskazać należy, że istotne znaczenie dla kontroli prawidłowości zaskarżonej interpretacji ma rozstrzygnięcie kwestii, czy przeznaczenie przez skarżącą części przychodu ze sprzedaży jednego z mieszkań na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup lokali mieszkalnych w W. będzie objęte zwolnieniem przewidzianym w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e pdof. Jednocześnie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FSK 2041/10 orzeczeniem z dnia 9 maja 2012 r. postanowił na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "czy spłata kredytu wraz z odsetkami (tzw. kredytu refinansowego), przeznaczonego na spłatę kredytu zaciągniętego na cele wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), środkami stanowiącymi przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c), mieści się w celach objętych zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w latach 2004 – 2006?". Uwzględniając powyższe, Sąd wyraża pogląd, że udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytanie prawne dotyczące kwestii budzącej poważne wątpliwości ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. Zaistniała w rozpatrywanej sprawie sytuacja wyczerpuje zatem przesłankę zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wskazaną w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do czasu udzielenia odpowiedzi na przedstawione składowi siedmiu sędziów pytanie prawne. Z tych względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.