I SA/Lu 49/13

I SA/Lu 49/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2010 r. w zakresie wniosku strony skarżącej o zawieszenie postępowania sądowego postanawia zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I FSK 484/11. I SA/Lu 49/13 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] zmieniającą rozliczenie w podatku od towarów i usług za październik 2010 r. Organ podatkowy ustalił, że skarżący w kontrolowanym okresie świadczył usługi transportowe. W ocenie organu nieprawidłowo określił moment powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT, jako moment wystawienia faktury (art. 19 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług), a nie jako moment ziszczenia się okoliczności określonych w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit a) tej ustawy, to jest otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30.dnia, licząc od dnia wykonania usług transportu. W skardze A. C. wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na wystąpienie przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I FSK 484/11, z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącym zgodności z prawem Unii Europejskiej polskich przepisów podatkowych, określających moment powstania obowiązku w podatku VAT, w tym art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. –dalej: "P.p.s.a.") – sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Dla wojewódzkiego sądu administracyjnego kwestią wstępną (prejudycjalną) będzie zatem wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi o tym czy zakwestionowany w skardze akt, czynność lub bezczynność są zgodne z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu (czynności, bezczynności) nie doszło do popełnienia takich uchybień formalnych, które mogły mieć wpływ na jego treść (zob. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie I GZ 27/12, publ. SIP LEX nr 1136610 i wyrok NSA z dnia 24 lutego 2012 r. w sprawie II OSK 2380/10, publ. SIP LEX nr 1145591). Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt I FSK 484/11 na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1) czy unormowania wynikające z art. 66 lit. a, b i c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (publ. Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm., dalej Dyrektywa 112) należy interpretować w ten sposób, iż w przypadku wystawienia przez podatnika faktury dokumentującej usługę objętą dyspozycją przewidzianego w tym artykule uprawnienia dla państwa członkowskiego (odstępstwa od art. 63, 64 i 65 Dyrektywy 112), możliwe jest określenie wymagalności podatku (obowiązku podatkowego) w oparciu o art. 66 lit. b Dyrektywy 112 na dzień zapłaty, nie później niż 30 dnia od dnia wykonania usługi? 2) czy unormowania wynikające z art. 66 lit. a i b Dyrektywy 112 należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwiają się one polskim przepisom krajowym przyjętym w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a) i b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej jako ustawa o VAT) stanowiącym, iż moment powstania obowiązku podatkowego (zdarzenie, z nastąpieniem którego podatek staje się wymagalny dla niektórych transakcji) dla usług transportowych i spedycyjnych następuje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wykonania tych usług także wówczas, gdy zostaje wystawiona i doręczona nabywcy faktura najpóźniej w ciągu 7 dni od wykonania usługi przewidująca późniejszy termin płatności, a nabywca usługi uprawniony jest do odliczenia podatku naliczonego za okres, w którym otrzymał fakturę, niezależnie od faktu zapłaty za usługę. Z okoliczności rozpoznawanej sprawy wynika, że odpowiedź na postawione TSUE pytanie prejudycjalne będzie miała wpływ na wynik sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji, której podstawą było zastosowanie art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT i w konsekwencji określenie innej wysokości kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym niż wynikająca ze złożonej przez skarżącego deklaracji podatkowej. Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.