I SA/Lu 52/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi w sprawie ze skargi J. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący wnioskiem z dnia 8 lutego 2017 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 marca 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zarządzenie to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. Skarżący po ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, w terminie otwartym do jego uiszczenia, wystąpił wnioskiem z dnia 18 lipca 2017 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi dokonane w terminie określonym w powtórnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania uprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania. Sąd po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i pozostawienia go bez rozpoznania ma bowiem obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego (powtórnego) wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnego wpisu, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany (por. postanowienie NSA z 21.3.2012 r., II GZ 95/12 oraz postanowienie NSA z 18.6.2014 r., II FZ 764/14 – oba publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym ponowna ocena tego, czy zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi stała się zbędna. Odstępując od wezwania skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie druku PPF referendarz sądowy kierował się tym, że wniosek skarżącego, z przyczyn wyżej wymienionych, nie może być poddany merytorycznej ocenie. Wypełniony druk PPF stanowi zaś środek dowodowy istotny przy merytorycznej ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zatem brak wypełnionego druku PPF pozostaje bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia, co czyni zasadnym odstąpienie od wezwania skarżącego do wypełnienia druku PPF. Wobec powyższego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie postanowienia.