I SA/Lu 574/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej za miesiące: kwiecień – październik 2005 r. postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B. J., w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]., Nr [...], wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie uzasadniła tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (m.in. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Co więcej, samo zacytowanie przepisu (czego nie zrobiła skarżąca), a nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09 – opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Skarżąca w skardze zawarła jedynie, iż wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji w żaden sposób nie uprawdopodobniając zachodzącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tych okolicznościach, wobec braku przesłanek wskazanych w art. 61 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Sam fakt, że skarżąca nie zgadza się z decyzją i uważa ją za wydaną z naruszeniem przepisów prawa, nie przesądza jeszcze o zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Mając na uwadze powyższe , sąd orzekł jak na wstępie.