I SA/Lu 594/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA E. Gdulewicz, Sędziowie WSA H. Chitrosz, NSA A. Kwiatek (spr.), Protokolant asyst. S. Strzelec, po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za m-c VI 2001 r. - oddala skargę. Sygn. skt I SAlLu 594/03 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania Spółki z o.o. "[...]" w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2003 r. określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2001 r. oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe za ten miesiąc. Ze zgromadzonych akt sprawy wynika, że w dniach od 10 kwietnia do 5 maja 2003 r. Urząd Kontroli Skarbowej przeprowadził kontrolę skarbową w "[...]" Sp. z o.o. w zakresie podatku VAT za rok 2001. Wyniki przeprowadzonej kontroli wykazały nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2001r., polegające na bezpodstawnym - w ocenie organów kontrolnych - ujęciu w ewidencji zakupów VAT faktury dokumentującej usługę demontażu niesprawnej klimatyzacji i wentylacji. W konsekwencji dokonanej kontroli Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie podatku VAT za miesiąc czerwiec 2001 r. Postępowanie podatkowe zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2003 r. określającej wysokość zobowiązania w podatku VAT w kwocie 11.077 zł i ustalającej wysokość dodatkowego zobowiązania podatkowego na kwotę 436 zł. W uzasadnieniu Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wskazał, że w dniu [...] stycznia 1998 r. Spółka zawarła z firmą "P" umowę najmu budynków oraz ruchomości znajdujących się na ich terenie. Z umowy najmu wynika, że wszelkie koszty związane z eksploatacją przedmiotu najmu ponosi najemca. Bezspornym faktem w sprawie jest też to, że niesprawność systemu wentylacji nie powstała w wyniku eksploatacji hali przez skarżącą Spółkę, stan taki istniał już w chwili zakupu nieruchomości przez firmę "P". Skarżąca spółka zwróciła się w dniu [...] kwietnia 2001 r. do właściciela budynku, wnioskując o demontaż niesprawnej instalacji, jednak wynajmująca firma nie przychyliła się do wniosku, zezwalając jedynie na demontaż dokonany na koszt najemcy. "[...]" Sp. z o.o. poniosła wydatek likwidacji wentylacji, uzasadniając dokonaną poprawą estetyki wynajmowanych pomieszczeń. Koszt usunięcia instalacji wnoszący 8.070,30 zł w tym VAT: 1.455,30 zł) skarżąca udokumentowała fakturą VAT, którą ujęła w rejestrze zakupów VAT i zmniejszyła kwotę podatku należnego o 1.455,30 zł. W ocenie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej Spółka naruszyła przepis art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. 1993 Nr 11, poz. 50 ze zm.) , którego treść stanowi, że "obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogą być zaliczone do kosztów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym..." w związku z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. 2000 Nr 64, poz.54 ze zm.) , który stanowi, iż "kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ...", a za taki koszt nie można uznać wydatku na demontaż instalacji wentylacyjnej stanowiącej środek trwały wynajmującego. Dyrektor Urzędu podniósł również, że likwidacja wentylacji wykracza poza granice, które można uznać za działanie związane z eksploatacją przedmiotu najmu, a tylko koszty związane z eksploatacją obciążały Spółkę jako najemcę. W związku z powyższym organ I instancji określił wysokość zobowiązania podatkowego Spółki "[...]" w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2001 r. na kwotę 11.077,00 zł i ustalił wartość dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 436,00 zł. Nie zgadzając się z taką decyzją Spółka złożyła przez ustanowionego pełnomocnika odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, w którym wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania. Skarżąca Spółka podniosła, że demontaż niesprawnej klimatyzacji nie był ingerencją w obcy środek trwały i nie miał wpływu na wartość ewidencyjną hali, gdyż była ona odrębnym środkiem trwałym, wynajmującego, zaś poniesiony wydatek zmniejszył znacznie koszty funkcjonowania i podniósł dochodowość Spółki. Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując sprawę w wyniku wniesionego odwołania, nie podzielił argumentów i wniosków w nim zawartych. Podtrzymując argumentację organu I instancji wskazał, iż zgodnie z umową najmu skarżąca Spółka nie była zobowiązana do poniesienia kosztu demontażu niesprawnej instalacji, nie można wiec było uznać, że przedmiotowy koszt miał związek z osiągniętymi przez Spółkę przychodami. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję I instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka podniosła, że poniesiony koszt demontażu miał bezpośredni i wymierny związek z przychodami Spółki, bowiem zmniejszył zużycie energii elektrycznej i pozwolił na uzyskanie dodatkowej powierzchni magazynowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że poniesiony koszt musi mieć bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, o czym stanowi przeisart.15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a ciężar udowodnienia tego związku spoczywa na podatniku. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej – argument o zmniejszeniu kosztów zużycia energii, był nieuzasadniony, skoro instalacja była niesprawna i nie była przez Spółkę eksploatowana. Podkreślił też, że zgodnie z zawartą umową najmu to wynajmujący powinien ponieść tego rodzaju koszt, a nie skarżąca Spółka, która nie była właścicielem środka trwałego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podlegają, po dniu 1 stycznia 2004r. , rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r, Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, którym rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskana przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Dla uznania danego kosztu za poniesiony w celu osiągnięcia przychodów podatnik wykazać wiec musi związek pomiędzy poniesionym kosztem a osiągniętym przychodem. Skarżąca Spółka nie udowodniła tego związku pomiędzy własnym przychodem a poniesieniem kosztu demontażu instalacji wentylacyjnej. Z bezspornych ustaleń faktycznych wynika, że do poniesienia tego kosztu nie była zobowiązana, a więc nie mógł on mieć wpływu na osiągnięte przychody. W tym kontekście argumenty, że demontaż niesprawnej instalacji poprawił estetykę pomieszczeń czy też bezpieczeństwo pracy poprzez usunięcie zbędnych urządzeń nie mogły mieć wpływu na ocenę, iż był to wydatek obciążający wynajmującego i dotyczący jego środka trwałego. Demontaż niesprawnej instalacji nie mógł też doprowadzić do zmniejszenia kosztów zużywanej energii elektrycznej, bowiem nigdy nie była ona używana przez skarżącą. Dla kwalifikacji poniesionego przez Spółkę wydatku na demontaż niesprawnej instalacji bez znaczenia pozostawała okoliczność, że istniała konieczność zamontowania sprawnego urządzenia, a istotna była jedynie okoliczność czy Spółka zobowiązana była wydatek ten ponieść. Bezspornym w sprawie pozostawał fakt, że § 3 umowy najmu, zawartej pomiędzy skarżącą Spółką a firmą "P" stanowił, że Spółka ponosi jedynie koszty związane z eksploatacją przedmiotu najmu. Kosztu demontażu instalacji nie można uznać za koszt eksploatacji do poniesienia którego zobowiązana była Spółka. W sprawie nie było sporu, co do faktu, że niesprawność przedmiotowej instalacji nie powstałą w wyniku eksploatacji przez skarżącą lub z przyczyn przez nią zawinionych, lecz istniała już w momencie zawierania umowy. Słusznie zatem skarżąca uznał brak swojego zobowiązania, występując do wynajmującej firmy o dokonanie demontażu. Z tych względów zasadna była ocena organów podatkowych, że poniesionych nakładów nie można uznać za koszt uzyskania przychodu w świetle art. 15 ust .1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w związku z tym i na podstawie art. .25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, podatek naliczony związany z nabyciem usług demontażu wentylacji nie mógł obniżać podatku należnego. W tej sytuacji, skoro Sąd nie stwierdza, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa, skarga podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.