I SA/Lu 600/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca) Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer WSA Małgorzata Fita Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. oddala skargę. Sygn. akt I SA/Lu [...] Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej (organ) odmówił K. sp. z o.o. sp.k. w L. (podatnik, Spółka, strona skarżąca) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. (organ I instancji) z dnia [...] zmieniającej rozliczenie w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia [...] została nadana za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na adres siedziby Spółki. Jak wynika z pieczęci i adnotacji zawartych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wyżej wymienionej decyzji skierowana do podatnika korespondencja została odebrana w dniu 1 lutego 2016 r. Odbiór pisma w imieniu Spółki, potwierdził jej pracownik. W tych okolicznościach, zgodnie z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) ostatnim skutecznym dniem do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji był dzień 15 lutego 2016 r. Spółka złożyła odwołanie. Następnie w dniu 17 marca 2016 r. do organu wpłynął wniosek Spółki z dnia 14 marca 2016 r. (data wniosku i data nadania w placówce pocztowej) o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia [...] wraz z z tym środkiem zaskarżenia. Uzasadniając żądanie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Spółka argumentowała, że do momentu otrzymania w dniu 8 marca 2016 r. pisma organu I instancji zawierającego stanowisko w sprawie złożonego już odwołaniu nie była świadoma uchybienia terminowi do wniesienia tego środka zaskarżenia. Jednocześnie podatnik wskazał, że wbrew stanowisku tego organu, odwołanie złożył w terminie, to jest w dniu 15 lutego 2016 r., przekazując je do doręczenia operatorowi pocztowemu - Poczcie Polskiej. Przekazanie do doręczenia polegało na oddaniu przesyłki upoważnionemu pracownikowi poczty do doręczenia, zgodnie z postanowieniami łączącej strony umowy, przy czym pracownik Poczty Polskiej nie miał żadnych zastrzeżeń, co do wydanych przesyłek. Jednak z nieznanych podatnikowi przyczyn, przesyłka została zarejestrowana dopiero w dniu następnym, to jest 16 lutego 2015 r. Jako dowód świadczący o przekazaniu operatorowi pocztowemu przesyłki pocztowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji organu I instancji Spółka przedłożyła oświadczenie Prezesa jej Zarządu oraz oświadczenia P. S. (księgowej), która kompletowała odwołanie od decyzji organu I instancji i przekazała przesyłkę pracownikowi Poczty Polskiej w dniu 15 lutego 2016 r. oraz J. S. (świadka wysyłania przesyłek zaadresowanych do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. właśnie w dniu 15 lutego 2016 r. W tym stanie rzeczy, w ocenie Spółki, dochowała ona należytej staranności przy zachowaniu terminu do wniesienia odwołania, a jedynie z przyczyn od niej niezależnych, których nie mogła przywidzieć przesyłka została zarejestrowana w następnym dniu po przekazaniu jej pracownikowi poczty. W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego wniosku Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Organ odwołał się do regulacji art. art. 162 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej i uzasadniał, że po pierwsze nie budzi wątpliwości organu dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu wraz z dokonaniem czynności. Stąd pozostaje do rozpatrzenia przesłanka zawarta w § 1 art. 162 Ordynacji, to jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną, że uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez jej winy. Organ podkreślił, że wprawdzie uprawdopodobnienie wymaga wykazania danej okoliczności w stopniu mniejszym niż udowodnienie, to jednak ciężar takiego uprawdopodobnienia nadal spoczywa na stronie, która powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie organu, wskazane przez Spółkę we wniosku powody braku jej zawinienia w niedochowaniu terminu procesowego, nie stanowią wystarczającej przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Za takowe nie można uznać bowiem wyjaśnień Spółki, jakoby przedmiotowe odwołanie z dnia 15 lutego 2016 r. zostało nadane w polskiej placówce pocztowej w tym samym dniu, zaś okoliczność nadania przesyłki (zarejestrowania nadania) zawierającej ten środek zaskarżenia w dniu 16 lutego 2016 r. była niezależna od podatnika. Organ wyjaśnił, że zgodnie z § 3 Regulaminu świadczenia powszechnych usług pocztowych, z którym Spółka (jako Nadawca) zobowiązana była się zapoznać przy podpisaniu umowy (zgodnie z brzmieniem § 1 ust. 2 umowy) pocztową książkę nadawczą lub formularz nakładu nadawcy uznaje się za dokumenty nadawcze (zgodnie z § 2 pkt 2), zaś na Nadawcy ciąży zgodnie z postanowieniami § 6 tego Regulaminu obowiązek sporządzenia w dwóch egzemplarzach zestawienia przesyłek przekazanych do przewozu w ramach usługi "Poczta Firmowa" według wzoru stanowiącego załącznik do Regulaminu. Podkreślił, że strona skarżąca faktycznie nie przedstawiła w toku prowadzonego postępowania (poza trzema pisemnymi oświadczeniami osób powiązanych ze Spółką) żadnego dowodu potwierdzającego fakt nadania przesyłki w terminie 14 dni od daty doręczenia jej decyzji organu I instancji, jak chociażby pocztowej książki nadawczej, czy zestawienia przesyłek przekazanych do przewozu w ramach usługi Poczta Firmowa z dnia 15 lutego 2016 r. Organ prowadząc postępowanie wystąpił zatem do operatora pocztowego świadczącego usługi pocztowe na rzecz podatnika o wyjaśnienie daty nadania przez Spółkę przesyłki pocztowej zawierającej odwołanie od decyzji organu I instancji i o przekazanie dowodów potwierdzających okoliczność nadania przez nadawcę poleconej przesyłki listowej zawierającej odwołanie wraz z załącznikami. W odpowiedzi uzyskał informację, że przesyłka stanowiąca przedmiot zapytania została nadana w dniu 16 lutego 2016 r. Potwierdzeniem powyższej okoliczności jest przekazana przez operatora pocztowego uwierzytelniona kserokopia książki nadawczej z dnia 16 lutego 2016 r. (przekazana przez nadawcę wraz z przesyłką w dniu 16 lutego 2016 r.). Z zapisów pocztowej książki nadawczej jasno wynika, że przedstawiciel operatora pocztowego potwierdził odbiór spornej poleconej przesyłki listowej w dniu 16 lutego 2016 r. (książka nadawcza z tego dnia opatrzona jest pieczęcią Poczty Polskiej SA P. Operacji Logistycznych Region Dystrybucji w Ł. Wydział Ekspedycyjno - Rozdzielczy Punkt Pocztowy [...] oraz stemplem datownika z uwidocznioną datą – 16 lutego 2016 r.). Z przedstawionych okoliczności faktycznych, w ocenie organu, w sposób bezsporny wynika zatem, że Spółka miała wpływ na czynności związane z realizacją usługi pocztowej poprzez nadanie korespondencji zawierającej odwołanie od decyzji organu I instancji i przekazanie jej przedstawicielowi operatora pocztowego celem doręczenia adresatowi po upływie terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ podkreślił przy tym, że w rozpatrywanym stanie faktycznym nadanie przesyłki zawierającej odwołanie podatnika w piętnastym dniu od daty doręczenia decyzji wymiarowej, to jest w dniu 16 lutego 2016 r. nie wynika więc z błędu, czy nienależytego wykonania umowy zawartej z Pocztą [...] SA (w ramach usługi Poczta Firmowa), a z błędu wnioskodawcy w wyekspediowaniu przesyłki z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Tym samym nie zostało spełnione kryterium braku winy, które wiąże się z koniecznością dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jednocześnie organ podniósł, że postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R.. W skardze podatnik zarzucił naruszenie art. 121 § 1, art. 122 i art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej polegające zasadniczo na odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy podatnik uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, a w uzasadnianiu zarzutów podtrzymał w pełni argumentację z wniosku o przywrócenie terminu. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu podkreślał, że w sprawie wystąpiły wątpliwości odnośnie realizacji swoich obowiązków przez Pocztę [...], które nie zostały przez organ zbadane. Spółka zarzuciła, że zawarte w postanowieniu o odmowie przywrócenia terminu stwierdzenie, że o winie Spółki świadczy wskazana w książce nadawczej data 16 lutego 2016 r., którą mieli wpisać pracownicy Spółki jest gołosłowne i nieudowodnione. Jakkolwiek bez wnikliwej analizy całego stanu faktycznego, z dokumentu w postaci książki nadawczej można wyciągnąć taki wniosek jak przedstawił organ, to już przy uwzględnieniu pełnego stanu faktycznego wniosku takiego wyciągnąć się nie da, zwłaszcza w konfrontacji z wyjaśnieniami Poczty Polskiej co do problemów technicznych i oświadczeniami załączonymi do wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca dodała, że pracownik Poczty Polskiej, wraz z przesyłkami przeznaczonymi do nadania zabiera również książkę nadawczą, w której po nadaniu Poczta Polska wpisuje datę oraz przystawia stempel. Z tego względu Spółka ma dwie książki nadawcze, które naprzemiennie są zabierane przez pracowników Poczty Polskiej i zarzuciła, że organ dokonując takiej a nie innej oceny daty wpisanej w książce nadawczej, nie zbadał nawet kto datę tę wpisuje, przyjmując a priori, że dokonują tego pracownicy Spółki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, a zarzuty skargi są chybione. Zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Z powyższego wynika, iż instytucja przywrócenia terminu jest uzależniona od spełnienia przez wnioskodawcę łącznie trzech przesłanek: 1. uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku jej winy, 2. złożenia wniosku o przywrócenie terminu, 3. dochowania terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (w terminie 7 dni od ustania przyczyny powodującej uchybienie terminowi). Co do spełnienia przez stronę skarżącą przesłanek z pkt 2 i 3 nie ma sporu. Spór natomiast dotyczy spełnienia przesłanki z pkt 1 , to jest uprawdopodobnienia braku winy w dochowaniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia [...] zmieniającej Spółce rozliczenie w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. Jak wynika ze stanowiska judykatury oraz doktryny przesłankę tę należy oceniać w kontekście kryterium należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych przez podatnika, od którego należy wymagać dbałości o swoje interesy, a z uwagi na fakt, że art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej nie uzależnia uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być zatem oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, a przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyroki NSA z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt I FSK 2000/09, LEX nr 785329 i z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1041/14, LEX nr 2082771 i wyroki WSA: w Łodzi z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 1274/15, LEX nr 2012488, w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Go 509/15, LEX nr 1987486, w Opolu z dnia 25 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Op 462/15, LEX nr 2056661, w Krakowie z dnia 19 stycznia 2016 r., I SA/Kr 1549/15, LEX nr 1995615). Zgodzić się również należy z organem, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda, na którą się powołuje, była od niej niezależna i uniemożliwiła jej działanie nawet przy dołożeniu największego wysiłku możliwego w danych okolicznościach. Przenosząc powyższe uwagi na grunt sprawy niniejszej wskazać należy, że z § 1 ust. 1 Regulaminu świadczenia usługi Poczta Firmowa wynika, iż usługa pod nazwą Poczta Firmowa jest usługą przewozu przesyłek wraz z dokumentami nadawczymi, z miejsca wskazanego przez klienta do siedziby realizującego w celu ich nadania. Z powyższego wynika, że przekazanie przesyłki przedstawicielowi Poczty nie jest równoznaczne z jej nadaniem. Nadanie nadal następuje w placówce pocztowej. W związku z tym skarżący twierdzący, że przekazał przesyłki dzień wcześniej niż nastąpiło ich nadanie prawidłowo złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Nie twierdził natomiast, że zachował termin do jego złożenia. Nie ma bowiem wątpliwości, że nadanie przesyłki nastąpiło w dniu 16 lutego 2016 r., czyli po terminie. Wniosek o przywrócenie terminu do czynności oparty jest na twierdzeniu, że przekazanie przesyłki w celu jej nadania miało miejsce dzień wcześniej. Jednakże takiej okoliczności skarżący nie uprawdopodobnił. Przeczą twierdzeniu skarżącego okoliczności prawidłowo ustalone przez organ. Z przedłożonej przez Spółkę kserokopii umowy zwartej przez stronę skarżącą (Nadawcę) z Pocztą [...] S.A. o świadczenie usług pocztowych oraz załączników do niej (tom. XCVII, k. 108-118 akt podatkowych) wynika, że strony szczegółowo ustaliły warunki świadczenia usług pocztowych w szczególności poprzez wskazanie, że: - Nadawca zleca, a Poczta realizuje usługę Poczta Firmowa, polegającą na odbiorze z miejsca wskazanego przez Nadawcę uporządkowanych przesyłek oraz stosownej dokumentacji potwierdzającej ich ilość i rodzaj (...) a następnie nadaniu tych przesyłek w placówce pocztowej (załącznik nr 3 do Umowy), - przesyłki będą odbierane z miejsca wskazanego przez Nadawcę mieszczącego się w Ł. przy ul. [...] z wskazaną konkretną osobą do kontaktu z Nadawcą z ramienia usługodawcy, - odbiór przesyłek będzie miał miejsce przez pięć dni w tygodniu (od poniedziałku do piątku), - Nadawca zobowiązany jest do przygotowania przesyłek do odbioru na godzinę 15:00, - odbiór przesyłek będzie miał miejsce pomiędzy godz. 15:00, a godz. 16:00, przy czym zastrzeżono, że całkowita masa przesyłki przy jednorazowym odbiorze nie przekroczy 20 kg (w przypadku przekroczenia zadeklarowanej masy 20 kg usługobiorca zobowiązany jest poinformować operatora pocztowego z co najmniej jednodniowym wyprzedzeniem), - przesyłki będą nadawane w dniu ich odbioru w PP Ł. [...], - w przypadku zastrzeżeń dotyczących odebranych przesyłek, o których mowa w § 3 Regulaminu świadczenia usługi Poczta Firmowa Realizujący wyjaśnia je z Nadawcą telefonicznie. Przy braku możliwości ich usunięcia w dniu odbioru, nadanie odebranych przesyłek nastąpi w następnym dniu roboczym. Zgodnie z brzmieniem § 1 ust. 2 umowy Nadawca zapoznał się z przepisami wskazanymi w ust. 1 § 1 umowy, a więc m.in. z Regulaminem świadczenia usługi Poczta Firmowa wprowadzonym Uchwałą nr [...] Zarządu Poczty Polskiej S.A. z dnia 21 czerwca 2011r., z którego z kolei wynika (§ 6 pkt 2 i 4 i w zw. z § 2 pkt 11 ), że na kliencie (Nadawcy) spoczywa obowiązek w celu prawidłowej realizacji usługi sporządzenia w trzech egzemplarzach zastawienia przesyłek przekazanych do przewozu według ustalonego wzoru. Ponadto z § 3 ust. 6 pkt 1 zawartej pomiędzy stronami umowy (tom. XCVII, k.116 akt podatkowych) wprost wynika (co w rozpoznawanej sprawie jest szczególnie istotne), że Nadawca obowiązany jest także do sporządzenia w dwóch egzemplarzach, z których jeden przeznaczony jest dla pocztowej placówki nadawczej, pocztowej książki nadawczej – dla przesyłek rejestrowanych. Sporządzanie pocztowej książki nadawczej należy rozumieć jako jej wypełnianie, a więc wskazywanie danych, które przewiduje formularz książki nadawczej dla Nadawcy. Jaka zasadnie zauważył organ, zestawienia ani książki nadawczej Spółka nie przedłożyła. Przy czym należy zauważyć, że z umowy zawartej między skarżącym i Pocztą [...] wynika, że zestawienie wymagane było dla przesyłek nierejestrowanych, natomiast pocztowa książka nadawcza – dla przesyłek rejestrowanych. W związku z powyższym można było wymagać od skarżącego jedynie przedstawienia odpisu swojego egzemplarza pocztowej książki nadawczej. W sytuacji kiedy skarżący tego nie uczynił, to organ prawidłowo, celem ustalenia właściwej daty naddania przesyłki zawierającej odwołanie od decyzji organu I instancji, wystąpił do Poczty Polskiej S.A. o wyjaśnienie powstałych wątpliwości w tym przedmiocie oraz o udostępnienie dowodów potwierdzających datę nadania spornej przesyłki. W odpowiedzi, uzyskał uwierzytelnioną kserokopię posiadanego przez pocztę egzemplarza książki nadawczej, z której wynika, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało nadane w dniu 16 lutego 2016 r., a nie jak twierdzi Spółka w dniu 15 lutego 2016 r. (tom. XCVII, k.131 akt podatkowych). Co więcej wpisana w górnej części książki nadawczej data 16 lutego 2016 r., koresponduje z datą stempla pocztowego potwierdzającego nadanie przesyłki w tym dniu. Nieuzasadnione przy tym są zarzuty skargi, że organ pochopnie przyjął, a wręcz błędnie założył, że książkę nadawczą, a więc i sporną datę wpisali pracownicy Spółki, skoro w świetle przytoczonych powyżej regulacji umownych był to właśnie obowiązek Nadawcy, a nie Poczty. Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wbrew treści umowy pocztowa książka nadawcza nie była wypełniona przez Nadawcę, lecz przez przedstawiciela Poczty odbierającego przesyłki lub przez pracowników placówki pocztowej. Należy zatem przyjąć, że data nadania przesyłki potwierdzona przez placówkę pocztową datownikiem jest zgodna z datą odbioru przesyłki przez przedstawiciela Poczty Polskiej wykonującej umowę Poczta Firmowa, bowiem wynika to z tożsamości daty nadania przesyłki wynikającej z datownika oraz daty wpisanej w pocztowej książce nadawczej przez nadawcę, zgodnie z łączącą strony umową. Ponadto bez znaczenia dla istoty sprawy, wbrew zarzutom skargi, pozostają wyjaśnienia poczty odnośnie problemów technicznych, a to przede wszystkim dlatego, że wyjaśnia te dotyczą zarejestrowanie przesyłki w systemie informatycznym zawierającej odwołanie od decyzji organu podatkowego I instancji dotyczącej zmieniany rozliczenie w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2011 r., a nie za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r., co do tej przesyłki jak wynika z korespondencji poczty takich problemów nie było (zob. pismo t. XVCIII k. 123 i k. 55). Tym samym argumentacja skargi w tym przedmiocie, powielona ze skargi w sprawie sygn. akt I SA/Lu 599/16 jest nieadekwatna od stanu faktycznego sprawy. Ponadto, tak jak już Sąd zauważył w uzasadnieniu wyroku w sprawie sygn. akt I SA/Lu 599/16 skoro, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że odwołanie zostało nadane w dniu 16 lutego 2016 r., a nie w dniu 15 lutego 2016 r., jak twierdzi Spółka, to data zarejestrowania tej przesyłki w systemie informatycznym przez operatora pocztowego pozostaje bez wpływu na ocenę, czy strona uchybiła terminowi do dokonania danej czynności procesowej, a przede wszystkim, czy zrobiła to bez swojej winy. Mając wszystko powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, nie jest zatem dowolne stanowisko organu, że w okolicznościach analizowanej sprawy mamy do czynienia z niedochowaniem należytej staranności przez Spółkę przy prowadzeniu swoich spraw, a nie z przeszkodą nadzwyczajną, nagłą, której strona nie tylko nie mogła przewidzieć, ale i nie mogła jej przezwyciężyć przy dołożeniu największego w danych warunkach wysiłku. Chybione są przy tym zarzuty skargi, co do naruszenia przepisów postępowania. W ocenie Sądu, organ działał na podstawie przepisów prawa, z poszanowaniem zasady zaufania do organów podatkowych, w granicach swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego niezbędnego do jej rozstrzygnięcia. Kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego organ ocenił wszystkie zgromadzone w sprawie dowody zarówno te zaoferowane przez stronę, jak i zgromadzone z urzędu, wyprowadzając z nich właściwe wnioski. Podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, co znalazło odzwierciedlenie w przedłożonych aktach postępowania podatkowego. Stanowisko swoje w sposób wystarczający uzasadnił z odwołaniem do mających zastosowanie przepisów prawa, stanowiska doktryny i orzecznictwa. W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).