I SA/Lu 606/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 rok postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] I. P. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na szczególny interes podatnika. Uzasadniając swój wniosek strona wskazała, iż "interes finansowy skarżącego , w wyniku doręczenia decyzji ostatecznej określającej jej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005 w kwocie [...] zł został wyraźnie naruszony, gdyż żądana zaległość absolutnie nie ma uzasadnienia w świetle przedstawionych argumentów". Ponadto wskazano, iż podatnik nie osiąga obecnie wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę zatem jego sytuacja materialna wyczerpuje pojęcie "ważnego interesu podatnika". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Przesłanki określone w cytowanym wyżej przepisie wymagają konkretyzacji, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w samym wniosku. Okoliczności przemawiające za wydaniem rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania decyzji lub czynności spoczywają na wnioskodawcy i powinny zostać one poparte stosownymi dokumentami, z których wynikałby np. stan majątkowy danego podmiotu. Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż samo zacytowanie przepisu, a nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09 – opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Argumentacja zawarta we wniosku jest niewystarczająca i gołosłowna by można było go uwzględnić i stwierdzić zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim należy podkreślić, iż samo przeświadczenie strony o wadliwości decyzji i słuszności zarzutów skargi nie mieści się w katalogu przesłanek mogących doprowadzić do wstrzymania wykonania decyzji i jest bez znaczenia dla rozstrzygania w tym przedmiocie. Fakt, że podatnik nie osiąga obecnie wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę także nie jest zasadnym argumentem. Po pierwsze może on posiadać inne źródła utrzymania (umowa zlecenia, umowa o dzieło itp.), po drugie nie wynika z tej okoliczności by był pozbawiony środków do życia. A jeśli nie uzyskuje żadnych dochodów i nie posiada żadnych oszczędności to brak jest podstaw do uznawania, iż brak wstrzymania wykonania decyzji niesie za sobą jakiekolwiek zagrożenia. Wreszcie niezrozumiałe są twierdzenia strony jakoby miały istnieć ewidentne przesłanki natury społecznej. Należy podkreślić, iż przesłanki w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym są dwie: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, a żadna z nich nie została wykazana. Pełnomocnik skarżącego wskazując na "ważny interes podatnika" nie sprecyzował na czym on miałby polegać. Nie uzasadnił wniosku w nawiązaniu do przesłanek zawartych w ustawie regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe , sąd orzekł jak na wstępie.