I SA/Lu 608/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 rok postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] M. P. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na szczególny interes podatnika. Uzasadniając swój wniosek strona wskazała, iż "interes finansowy skarżącej, w wyniku doręczenia decyzji ostatecznej określającej jej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005 w kwocie [...] zł został wyraźnie naruszony, gdyż żądana zaległość absolutnie nie ma uzasadnienia w świetle przedstawionych argumentów". Ponadto wskazano, iż podatnik nie osiąga obecnie wynagrodzenia z prowadzonej działalności gospodarczej, "wykupywane są obecnie leasingi na posiadane samochody", zatem jego sytuacja materialna wyczerpuje pojęcie "ważnego interesu podatnika". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Przesłanki określone w cytowanym wyżej przepisie wymagają konkretyzacji, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w samym wniosku. Okoliczności przemawiające za wydaniem rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania decyzji lub czynności spoczywają na wnioskodawcy i powinny zostać one poparte stosownymi dokumentami, z których wynikałby np. stan majątkowy danego podmiotu. Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż samo zacytowanie przepisu, a nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09 – opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Argumentacja zawarta we wniosku jest niewystarczająca i gołosłowna by można było go uwzględnić i stwierdzić zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim należy podkreślić, iż samo przeświadczenie strony o wadliwości decyzji i słuszności zarzutów skargi nie mieści się w katalogu przesłanek mogących doprowadzić do wstrzymania wykonania decyzji i jest bez znaczenia dla rozstrzygania w tym przedmiocie. Fakt, że podatnik nie osiąga obecnie wynagrodzenia z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie oznacza, iż nie posiada innych źródeł utrzymania (umowa zlecenia, umowa o dzieło itp.), lecz przede wszystkim nie jest to przesłanka wstrzymania wykonania decyzji. Nie można wykluczyć sytuacji, iż skarżąca posiada zgromadzony majątek, którego częściowe spieniężenie pozwoli na uiszczenie wymagalnego zobowiązania podatkowego bez wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast brak dochodów i jakiegokolwiek majątku może być podstawą uznania, iż brak wstrzymania wykonania decyzji nie niesie za sobą jakiegokolwiek zagrożenia. Wreszcie niezrozumiałe są twierdzenia strony jakoby miały istnieć ewidentne przesłanki natury społecznej. Należy podkreślić, iż przesłanki w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym są dwie: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, a żadna z nich w ocenie sądu nie została wykazana. Ponadto fakt, jak to ujął pełnomocnik, "wykupywania leasingów na posiadane samochody" także nie decyduje o tym, iż skutkiem tego będzie powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik skarżącego wskazując na "ważny interes podatnika" nie sprecyzował na czym on miałby polegać. Nie uzasadnił wniosku w nawiązaniu do przesłanek zawartych w ustawie regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe , sąd orzekł jak na wstępie.