I SA/Lu 626/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2006 r. oraz za październik 2007 r. postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 3 sierpnia 2010 r. pełnomocnik B. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Uzasadniając swój wniosek wyjaśnił, iż aktualna sytuacja gospodarcza na rynku oraz sytuacja majątkowa skarżącego jest na tyle trudna, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby ciężkimi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia płynności finansowej prowadzonej działalności gospodarczej. Sytuacja na rynku paliw jest nieustabilizowana i pogłębiona przez kryzys gospodarczy, co z kolei powoduje, że kwota należności wynikając z decyzji stanowi dla skarżącego znaczące obciążenie i najprawdopodobniej skutkować będzie koniecznością redukcji zatrudnienia oraz zmniejszeniem zakresu prowadzonej działalności. W przypadku uchylenia decyzji WSA, co jest w ocenie skarżącego prawdopodobne usunięcie skutków wszczętej i prowadzonej egzekucji będzie dla skarżącego poważnym problemem, a powrót do uprzedniej kondycji finansowej będzie niemożliwy. Końcowo pełnomocnik podkreślił, iż skarżący swoim postępowaniem nie dał powodów do przyjęcia, że ewentualne wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwi jej wyegzekwowania w przyszłości, a zatem zaspokojenie budżetu państwa nie będzie w żaden sposób zagrożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle przytoczonej wyżej regulacji warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie możliwości zaistnienia choćby jednej z wymienionych przesłanek. Należy podkreślić, iż uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Przesłanki określone w cytowanym wyżej przepisie wymagają konkretyzacji, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w samym wniosku. Okoliczności przemawiające za wydaniem pozytywnego rozstrzygnięcia powinny zostać poparte stosownymi dokumentami, z których wynikałby np. stan majątkowy danego podmiotu. Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż samo zacytowanie przepisu, a nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09 – opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Argumentacja zawarta we wniosku jest niewystarczająca by można było go uwzględnić i stwierdzić zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzenie, że "sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna" jest gołosłowne i bez poparcia go stosowną dokumentacją nie może stanowić samoistnej podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Strona nie wykazała, czy przykładowo próba wyegzekwowania należności będzie wiązała się z koniecznością spieniężenia (z uwagi na brak środków pieniężnych na koncie) majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, a taka sytuacja mogłaby zostać uznana za skutek egzekucji trudny do odwrócenia. Pełnomocnik nie wyjaśnił także logicznie, jaki związek może mieć nieustabilizowana sytuacja na rynku paliw z koniecznością redukcji zatrudnienia czy zmniejszeniem prowadzonej działalności. Nie wynika także z wniosku na czym miałoby polegać zmniejszenie prowadzonej działalności. Na marginesie należy wskazać, iż nie jest prawdą, że obecna sytuacja na rynku paliw jest niestabilna. Faktem powszechnie znanym osobom zainteresowanym tematyką rynku paliw jest to, iż od kilku tygodni ceny paliw poruszają się w sposób nieznaczny. Końcowo należy zaznaczyć, iż przeświadczenie o słuszności zarzutów skargi i konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji nie mieści się w katalogu przesłanek mogących doprowadzić do wstrzymania wykonania decyzji. Podobnie okoliczność, iż skarżący nie dał powodów do przyjęcia, iż uniemożliwi ewentualną przyszłą egzekucję, nie mieści się w katalogu przesłanek pozwalających za wstrzymanie wykonania decyzji. Jest to bowiem okoliczność mogąca mieć znaczenie w toku postępowania zabezpieczającego (art. 33 § 1 ordynacji podatkowej). Mając na uwadze powyższe , sąd orzekł jak na wstępie.