I SA/Lu 628/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 26 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Uzasadniając swój wniosek skarżący wyjaśnił, iż wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci konieczności zaprzestania prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej i zwolnienia zatrudnianych pracowników w związku z utratą płynności finansowej, jaka będzie wynikiem zapłaty podatku nałożonego zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle przytoczonej wyżej regulacji warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie możliwości zaistnienia choćby jednej z wymienionych przesłanek. Należy podkreślić, iż uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168). Okoliczności przemawiające za wydaniem pozytywnego rozstrzygnięcia powinny zostać poparte stosownymi dokumentami, z których wynikałby np. stan majątkowy danego podmiotu. Sąd podziela także prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, iż samo zacytowanie przepisu, a nawet ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I OZ 271/09 oraz postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II OZ 267/09 – opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Argumentacja zawarta we wniosku jest niewystarczająca by można było go uwzględnić i stwierdzić zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Twierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej nie zostało niczym poparte. Mimo, iż wartość przedmiotu zaskarżenia jest znaczna (159.181 zł), a dodatkowo w tut. sądzie T. B. występuje jako skarżący w sprawie o sygn. I SA/Lu 627/10, w której wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 106.111 zł, to nie można automatycznie wywodzić z wysokości tych kwot, iż ewentualna egzekucja spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Brak informacji o majątku skarżącego (zasobach pieniężnych, ruchomościach czy nieruchomościach) nie pozwala na przyjęcie, iż przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji zostały spełnione. To po stronie wnioskodawcy leży ciężar wykazania, że w jego sytuacji brak pozytywnego rozstrzygnięcia może przyczynić się do powstania znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem strona nie przekonała sądu do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak na wstępie.