I SA/Lu 69/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na czynność Wójta Gminy w przedmiocie przyznania, wypłaty i ustalenia wysokości dotacji za grudzień 2021 r. p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę. II. Zwrócić E. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 200 (dwieście ) złotych wpłaconą tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 15 grudnia 2021 r. skarżąca E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Wójta Gminy w przedmiocie przyznania, wypłaty i ustalenia wysokości dotacji za grudzień 2021 r. W skardze zarzucono naruszenie art. 12 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2020 poz. 17), dalej: "u.f.z.o.", poprzez nieprzekazanie dotacji w prawidłowej wysokości, uwzględniającej rzeczywisty plan wydatków ponoszonych na utrzymanie przedszkola gminnego w gminie najbliższej. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż znane jest jej stanowisko sądów administracyjnych, iż czynność przyznania i ustalenia wysokości wypłaty dotacji nie jest "czynnością administracyjną" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "P.p.s.a." i nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Strona ma jednak na uwadze "niejednoznaczność stanowiska judykatury w jaki sposób należy kwestionować wysokość wypłaconej dotacji". Dlatego skarży czynność do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie – z ostrożności procesowej – o jej oddalenie, jako bezpodstawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 P.p.s.a. W myśl regulacji zawartej w tym artykule, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r. poz. 2096 oraz z 2019r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, z czego a contrario wnioskować należy, że sprawy dotyczące aktów lub czynności w nim niewymienionych, nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. Zatem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skargi na tego rodzaju akty lub czynności podlegają odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie skargą objęta została czynność "przyznania, wypłaty i ustalenia wysokości dotacji" za grudzień 2021 r. dla osoby prowadzącej niepubliczne przedszkole. Z uzasadnienia skargi wynika natomiast, że zdaniem skarżącej Wójt w sposób nieprawidłowy ustalił skarżącej wysokość dotacji na skutek błędnego zaniżenia stawki dotacji, która ustalana jest w oparciu o plan dochodów i wydatków najbliższej gminy. W związku z tym skarżąca oczekuje wypłaty dotacji we wskazanej konkretnie kwocie, podając właściwy, wg skarżącej, sposób jej wyliczenia. Nie ma zaś sporu o to, czy datacja skarżącej, jako organowi prowadzącemu przedszkole należy się, ani wg jakich kryteriów powinna być obliczana. Istota sporu sprowadza się do wysokości wypłaconej dotacji, którą skarżąca podważa. Oczekuje bowiem wypłacenia dotacji za grudzień 2021 r. "w prawidłowej wysokości". Wskazać zatem należy, że czynności wypłaty dotacji, jako mającej jedynie charakter rachunkowo-księgowy, a nie władczy, nie da się przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności, o jakich mowa w art. 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 25 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 304/14). W ocenie Sądu, zaskarżona czynność nie kwalifikuje się zatem, jako czynność przewidziana w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na którą służy skarga do sądu administracyjnego Z ugruntowanego orzecznictwa sądowego wynika, że za akty lub czynności o których mowa w 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. uznaje się te, które: 1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; 4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną. W orzecznictwie sądowym podkreśla się również, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. odpowiadają formule nie tyle stosowania prawa, co jego wykonywania, a więc formule wykonawczej, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się ponadto, że w art. 47 ustawy z dnia z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (aktualnie Dz.U z 2012 r. poz. 1930 ze zm.), dalej: "u.f.z.o.", ustawodawca wprost określił, jakie czynności organu dotującego stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Zaskarżona w sprawie niniejszej czynność nie wchodzi zatem w zakres któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 47 u.f.z.o. Czynność polegająca na wypłacie określonej kwoty dotacji jest czynnością, o której mowa w art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Przepis art. 34 ust. 1 u.f.z.o. nie został zaś wymieniony w art. 47 tej ustawy. Podzielając przeważające stanowisko prezentowanie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd przyjmuje, że czynność polegająca na samej wypłacie środków pieniężnych z tytułu dotacji nie należy do kognicji sądów administracyjnych (por. np. postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2019r., sygn. akt I GSK 453/19, a także z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt I GSK 629/20). Dodatkowo zauważyć trzeba, że zgodnie z treścią art. 146 § 1 P.p.s.a., uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, sąd uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności, stosując odpowiednio przepis art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Jak zaś stanowi § 2. art. 146 powołanej ustawy, sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa. Zauważyć w związku z tym należy, że w rozpoznawanej sprawie uprawnienie skarżącej do otrzymywania dotacji z tytułu prowadzenia niepublicznego przedszkola co do zasady ani mechanizm jej obliczania nie są kwestionowane. Przedstawiona argumentacja uzasadnia pogląd o niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w sprawie. Właściwą drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji w określonej wysokości, będącego w istocie roszczeniem o zapłatę oznaczonej kwoty, jest droga postępowania cywilnego, przed sądem powszechnym. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt p.p.s.a.