I SAB/Lu 2/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. J. H. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie załatwienia wniosku z dnia [...] złożonego do Ministra Finansów w przedmiocie zwolnienia z tajemnicy skarbowej dokumentacji dotyczącej dokonanych czynności brakowania akt archiwalnych za lata 1987-1988, 1990-1995 oraz 2000 r. i niewydania zaświadczenia za ww. okres dla celów rentowo- emerytalnych. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Przedstawiając stan sprawy, co wynika z dołączonych akt administracyjnych, organ wskazał, że w dniu [...] wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej - przekazana przez Ministra Finansów przy piśmie z dnia [...] skarga J. H. (nazwana przez skarżącego wnioskiem) z dnia [...] dotycząca działania Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. do rozpatrzenia zgodnie z właściwością . Pismem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. o przesłanie akt przedmiotowej sprawy oraz ustosunkowanie się do zarzutów zawartych w skardze. W dniu [...] wpłynęło do Dyrektora Izby Skarbowej pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] zawierające stosowne wyjaśnienia. Dyrektor Izby Skarbowej, po przeprowadzeniu stosownego postępowania wyjaśniającego, pismem z dnia [...], działając na postawie art. 237 § 3 w związku z art. 229 pkt 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej: "kpa") uznał skargę z dnia [...] za bezzasadną. Skarżący został zawiadomiony o sposobie jej rozpatrzenia w dniu [...]. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że jak wskazuje przebieg postępowania utrwalony w aktach wniosek skarżącego objęty skargą do sądu, wbrew jej wywodom, został rozpoznany przez organ podatkowy w trybie skargowym uregulowanym w dziale VIII kpa. Skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia skargi tak jak tego wymaga art. 237 § 3 kpa pismem z dnia 5 kwietnia 2012 r. (potwierdzenie odbioru k. 12 akt administracyjnych). Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych (zob. np. orzeczenia w sprawach II SA/Bk 141/11, LEX nr 1085731, II OSK 1578/10, LEX 737711, czy II SA/Op 395/09, LEX nr 660386) ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych, gdyż podejmowane w trybie art. 237 § 3 kpa zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego. Ponadto zauważyć należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis" Warszawa 2005 r., str. 86). Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, a więc w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Wniesienie skargi na bezczynność jest tym samym uzasadnione nie tylko przypadkiem niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także przypadkiem odmowy wydania aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a (decyzja, postanowienie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, interpretacje podatkowe), pomimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku. Procedura skargowa unormowana w art. 227 kpa ma natomiast cechy jednoinstancyjnego postępowania skargowego, bardzo uproszczonego, kończącego się czynnością materialno-techniczną: zawiadomieniem skarżącego o załatwieniu skargi. Skoro zaś skarga na bezczynność może dotyczyć jedynie spraw, w których organ jest władny oraz zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to skargę J. H. jako niemieszczącą się w tym katalogu należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.