II SA/Lu 111/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 23 stycznia 2025 r., znak: SKO.41/4116/SD/2024 w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej za uszkodzenie i zniszczenie drzew postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z 23 stycznia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, wydaną po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni mieszkaniowej "[...]" w L., utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Lubelskiego z 10 października 2024 r. w przedmiocie wymierzenia Spółdzielni administracyjnej kary pieniężnej za uszkodzenie i zniszczenie drzew. W dniu 7 marca 2025 r. do sądu wpłynęły przekazane przez Kolegium: skarga Spółdzielni (zarejestrowana pod sygn. II SA/Lu 110/25) oraz pismo J. Z. z 14 lutego 2025 r., zakwalifikowane przez Kolegium jako skarga do sądu administracyjnego. Z uwagi na sformułowania zawarte w piśmie J. Z. z 14 lutego 2025 r. Sąd przyjął, że stanowi ono skargę na tą samą decyzję z 23 stycznia 2025 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi J. Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga J. Z. podlega odrzuceniu ze względu na to, że jest niedopuszczalna, gdyż skarżący w oczywisty sposób nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, wymierzającą Spółdzielni administracyjnej kary pieniężnej za uszkodzenie i zniszczenie drzew. Bezspornie J. Z. nie był stroną tego postępowania. W toku postępowania złożył pismo procesowe z 13 listopada 2024 r., w którym wyraził swoje stanowisko w sprawie (k. 12 akt adm. Kolegium). Z treści pisma wynika, że jest członkiem Spółdzielni mieszkaniowej, która jest stroną w sprawie. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym może wnieść skargę na decyzję administracyjną wydaną w tym postępowaniu, w szczególności jeśli błędnie nie została przez organy uznana za stronę postępowania. Jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skargi jest jednak wykazanie przez skarżącego legitymacji skargowej, czyli tego, że jest uprawnionym do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymowanym do wniesienia skargi jest zatem ten, kto ma interes prawny w kwestionowaniu zgodności z prawem decyzji będącej przedmiotem skargi. Interes prawny ma ta osoba, na której prawa lub obowiązki oddziałuje zaskarżona decyzja. Innymi słowy, aby mieć legitymację skargową, trzeba wykazać, że treść decyzji wpływa na prawa i obowiązki osoby, która wnosi skargę. W rozpoznawanej sprawie nie istnieje taki związek między zaskarżoną decyzją, nakładającą karę na Spółdzielnię, a sytuacją prawną J. Z.. Nie istnieje żaden mechanizm prawny przenoszący skutki obowiązku nałożonego na Spółdzielnię mieszkaniową na członka tej spółdzielni, jakim jest skarżący. Można oczywiście dopatrzyć się pewnych związków, wyrażających się np. w tym, że na skutek konieczności wykonania obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją, Spółdzielnia poniesie stratę finansową, która odbije się negatywnie na realizacji inwestycji przez Spółdzielnię, dotyczących budynków mieszkalnych, którymi zarządza. Związek tego rodzaju ma charakter wyłącznie fatyczny (członek spółdzielni będzie mieszkał w budynku, w którym nie zrealizowano pewnych korzystnych dla mieszkańców inwestycji z powodu braku środków), nie ma tu jednak żadnej relacji prawnej. Dla skarżącego nie wynikają nawet pośrednio żadne obowiązki, ani uprawnienia wynikające z nałożenia na Spółdzielnię administracyjnej kary pieniężnej. Skarga wniesiona przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia jest niedopuszczalna. Oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi, przesłanka ta powinna zatem zostać zbadana przez sąd już na wstępnym etapie, przed przejściem do oceny merytorycznej sprawy (por. postanowienia NSA z 3 czerwca 2018 r., II OSK 1355/18; z 10 lipca 2019 r., I OSK 1222/19). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.