II SA/Lu 112/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki P. z siedzibą w M. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu o uzupełnienia braków zażalenia z dnia 19 marca 2018 r. p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków zażalenia z dnia 19 marca 2018 r. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", odrzucił skargę Spółki P. z siedzibą w M. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Strona skarżąca bowiem nie wykonała wezwania sądu z dnia 31 stycznia 2018 r. i nie złożyła skargi podpisanej przez osoby uprawnione do reprezentowania spółki zgodnie z wpisem w rejestrze przedsiębiorców KRS. Następnie skarżąca złożyła w dniu 22 marca 2018 r. (data wpływu do Sądu) zażalenie na powyższe postanowienie. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą, do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez złożenie 1 egzemplarza odpisu przedmiotowego zażalenia oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwania została skutecznie doręczona M. S. (wspólnikowi skarżącej spółki) w dniu 3 kwietnia 2018 r. W dniu 9 kwietnia 2018 r. skarżąca uiściła wpis sądowy w ustalonej kwocie, jednak nie złożyła odpisu zażalenia, do którego była wzywana. Sąd postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. odrzucił zażalenie i zwrócił skarżącej uiszczony wpis. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca złożyła zażalenie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia, podnosząc, że nie uzupełniła braków zażalenia ponieważ nie była prawidłowo wezwana przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu może więc nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: (1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, (2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, (3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 409; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08, postanowienie NSA z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt II GZ 516/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zw. dalej CBOSA). W okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, że o braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. świadczy wskazana przez skarżącą argumentacja. Wezwanie do usunięcia braków zażalenia z dnia 19 marca 2018 r. odebrała osobiście wspólniczka Spółki M. S. w dniu 3 kwietnia 2018r., o czym świadczy jej podpis, widniejący na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki (k.44 akt sądowych). Bezspornym jest, że w zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała odpisu zażalenia. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest możliwe z uwagi na wydarzenia o charakterze wyjątkowym, niedające się przewidzieć i uniemożliwiające skarżącemu działanie w sprawie. Skarżąca argumentowała, że z otrzymanej korespondencji nie wynikało, aby otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w związku z tym wezwanie było nieprawidłowe. W ocenie Sądu, nie można przyjąć twierdzeń skarżącej za wiarygodne i uznać, iż okoliczność powołana przez skarżącą uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Wskazać bowiem należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dowód właściwego doręczenia przesyłki, a także zawartości kierowanej do skarżącej korespondencji, a z niego jasno wynika, że przedmiotowa przesyłka zawierała: "wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia" oraz "wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia". W niniejszej sprawie prawidłowo udokumentowano czynność doręczenia przesyłki adresatowi tj. skarżącej w dniu 3 kwietnia 2018r. W konsekwencji gołosłowne twierdzenia skarżącej nie mogą podważyć dowodu w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru. W tej sytuacji, należy podkreślić, że uwzględnienie wniosku nie jest możliwe, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zatem mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. art. 86 i 87 p.p.s.a. odmówił skarżącej przewrócenia terminu do uzupełnienia braków zażalenia. Ubocznie należy wskazać, że zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Należy podkreślić, że kolejne pisma skarżącej (już po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi) kierowane do Sądu co prawda zawierają podpisy osób uprawnionych do reprezentacji Spółki, jednak jak wynika z powołanych wyżej przepisów podpisy te powinny być własnoręczne, a nie mechanicznie odtworzone, co również stanowi brak formalny pisma uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu.