II SA/Lu 1172/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a I. przyznać K. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie. Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą utrzymuje się z jej renty w kwocie [...] złotych brutto oraz swojej renty w kwocie [...] złotych brutto. Przy czym strona skarżąca ma przyznaną rentę do dnia 30 listopada 2013 r. zaś jej żona do dnia 30 listopada 2014 r. Na koszty utrzymania koniecznego strony skarżącej składają się wydatki na czynsz – [...] złotych, energię elektryczną – [...] złotych, gaz – [...] złotych, telefon – [...] złotych, bank – [...] złotych, leki – [...] złotych, zakup węgla i drzewa na opał w zimie – [...] złotych. Referendarz sądowy stwierdził, że: W myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy na wstępie należy podnieść, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych a tym samym jej żądania zwolnienia od nich, jest bezprzedmiotowe. Przesądza to o konieczności umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowania o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z tego powodu wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpatrywać należy, jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Minimalny koszt ustanowienia adwokata dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Strona skarżąca wraz z mężem utrzymują się z kwoty [...] złotych brutto zaś stałe koszty utrzymania koniecznego nie obejmujące kosztów wyżywienia wynoszą [...] złotych. Zatem miesięcznie na wyżywienie strony skarżącej i jej małżonki pozostaje kwota [...] złotych brutto. Pomniejszenie tej kwoty o kwotę minimalnego wynagrodzenia adwokata skutkować będzie tym, że miesięcznie na wyżywienie strony skarżącej i jej małżonki pozostanie kwota 551,60 złotych brutto. W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych kosztów wyżywienia dwóch osób. Dlatego referendarz sądowy przyjął, że poniesienie przez stronę skarżącą minimalnego kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej małżonki. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.