II SA/Lu 1195/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. B. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta z dnia [...]r., nr [...] oraz orzekająca co do istoty sprawy poprzez nakazanie skarżącemu, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) rozbiórkę budynku zlokalizowanego w południowo-zachodniej części działki nr ewid. [...], położonej przy ul. [...]. W skardze, obok zarzutów kwestionujących zaskarżoną decyzję, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania przez organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze. zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", a w razie nieuwzględnienia tego wniosku przez organ – o wstrzymanie jej wykonania przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraziłoby go na niepowetowaną szkodę i niemożliwe do odwrócenia skutki. W piśmie z dnia [...] r. uczestnik niniejszego postepowania S. Sz. wniósł o oddalenie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że decyzja ta w pełni realizuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2016 r., zaś powyższy wniosek zmierza wyłącznie do przedłużenia postępowania. W ocenie uczestnika postępowania skarżący ponadto nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło mu niepowetowaną szkodą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że pomimo, iż przedmiotowy wniosek w pierwszej kolejności został skierowany do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z akt sprawy nie wynika, by został on przez ten organ załatwiony, zatem aktualnym stało się jego rozpoznanie przez Sąd. Stosownie do przepisu art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Oczywistym jest bowiem, że wykonanie nałożonego na skarżącego tą decyzją obowiązku rozbiórki budynku spowoduje trwałą zmianę, po której przywrócenie stanu pierwotnego wymagałoby dużych nakładów, nawet jeśli nie finansowych, to nakładów siły. Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, iż rozbiórka ze swej istoty wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 28 kwietnia 2005r.,sygn. akt II OZ 276/05, LEX nr 302257; z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 396/10, LEX nr 663627, czy też z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 752/10, LEX nr 673884). Należy podkreślić, że za oddaleniem wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł przemawiać argument podniesiony przez uczestnika postepowania S. Sz., wskazujący na prawidłowość tego rozstrzygnięcia w świetle oceny prawnej wyrażonej w wyroku NSA z dnia 15 marca 2016 r. sygn. akt II OSK 1621/16. Kwestia legalności zaskarżonej decyzji, może być bowiem przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznawania skargi, zaś nie może być brana pod uwagę na etapie rozstrzygania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Niezasadny jest również argument uczestnika wskazujący, jakoby przedmiotowy wniosek zmierzał wyłącznie do przedłużenia postępowania. Należy bowiem zauważyć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącemu jedynie tymczasową ochronę jego praw, gdyż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie i tak utraci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia