II SA/Lu 1195/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku uczestnika postępowania S. Sz. o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lutego 2017 r., II SA/Lu 1195/16 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek. B. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta z dnia [...]r., nr [...] oraz orzekającą co do istoty sprawy poprzez nakazanie skarżącemu, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) rozbiórkę budynku zlokalizowanego w południowo-zachodniej części działki nr ewid. [...], położonej przy ul. [...]. W skardze, obok zarzutów kwestionujących zaskarżoną decyzję, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania przez organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze. zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", a w razie nieuwzględnienia tego wniosku przez organ – o wstrzymanie jej wykonania przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraziłoby go na niepowetowaną szkodę i niemożliwe do odwrócenia skutki. W piśmie z dnia [...] r. uczestnik postępowania – S. Sz. wniósł o oddalenie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że decyzja ta w pełni realizuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2016 r., zaś powyższy wniosek zmierza wyłącznie do przedłużenia postępowania. W ocenie uczestnika postępowania skarżący ponadto nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło mu niepowetowaną szkodą. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2017 r., II SA/Lu 1195/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą bowiem okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Oczywistym jest bowiem, że wykonanie nałożonego na skarżącego tą decyzją obowiązku rozbiórki budynku spowoduje trwałą zmianę, po której przywrócenie stanu pierwotnego wymagałoby dużych nakładów, nawet jeśli nie finansowych, to nakładów siły. Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, iż rozbiórka ze swej istoty wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 28 kwietnia 2005r.,sygn. akt II OZ 276/05, LEX nr 302257; z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 396/10, LEX nr 663627, czy też z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 752/10, LEX nr 673884). Zdaniem Sądu, za oddaleniem wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł przemawiać argument podniesiony przez uczestnika postępowania S. Sz., wskazujący na prawidłowość tego rozstrzygnięcia w świetle oceny prawnej wyrażonej w wydanym w niniejszej sprawie wyroku NSA z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 1621/16. Kwestia legalności zaskarżonej decyzji, może być bowiem przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznawania skargi, zaś nie może być brana pod uwagę na etapie rozstrzygania wniosku W dniu [...] r. uczestnik postępowania – S. Sz. złożył – na podstawie art. 61 § 4 P.p.s.a. wniosek o uchylenie powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lutego 2017 r. Uzasadniając wniosek podniósł, że w związku z prawdopodobnym wniesieniem przez skarżącego skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, postępowanie w niniejszej sprawie znacznie się wydłuży, a wstrzymanie rozbiórki na ten okres pozbawi uczestnika realizacji jego prawa własności do spornej nieruchomości. Wskazał, że sprawa toczy się bardzo długo, co stanowi naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie przewidzianego w art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek uczestnika S. Sz. jest dopuszczalny, co wynika z art. 61 § 4 P.p.s.a., zgodnie z którym postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Rozpatrując merytorycznie wniosek stwierdzić natomiast należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W świetle przytoczonego przepisu, przesłanką umożliwiającą uchylenie bądź zmianę prawomocnego postanowienia sądu w sprawie wstrzymania aktu lub czynności jest wyłącznie zmiana okoliczności, a więc – w zależności od sprawy - pojawienie się bądź odpadnięcie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, (...) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). S. Sz. nie wykazał, by uległy zmianie okoliczności będące przyczyną wstrzymania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 1 lutego 2017 r. wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd ten wskazywał, że dokonanie nakazanej tą decyzją rozbiórki budynku spowodowałoby trwałą zmianę, po której przywrócenie stanu pierwotnego wymagałoby dużych nakładów, nawet jeśli nie finansowych, to nakładów siły. Sąd wskazał również, że rozbiórka obiektu budowlanego ze swej istoty wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczność ta nie uległa zmianie, wykonanie rozbiórki spornego budynku w dalszym ciągu wiązałoby się ze znacznymi nakładami finansowymi i siły i spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. W istocie uzasadnienie wniosku o uchylenie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, sprowadza się do zarzutu zbyt długiego postępowania w sprawie, co powoduje ograniczenie wykonywania przez uczestnika jego prawa własności do spornej nieruchomości. Zarzut ten nie wyczerpuje przesłanki wymienionej w art. 61 § 4 P.p.s.a., dlatego wniosek nie może być uwzględniony. Z tych względów, Sąd orzekł, jak w sentencji.