II SA/Lu 127/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Starszy asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lipca 2017 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej R. w B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odprowadzania wód opadowych oddala skargę. Decyzją nr [...] Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] zatwierdzono projekt budowalny i udzielono [...] Sp. z o. o. z siedzibą przy ul. [...] w N. (dalej zwanej również spółką) pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku usługowo-handlowego na działce nr [...], położonej w B. przy ul. [...]. Decyzja ta jest ostateczna i prawomocna. Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r., znak: [...] [...] organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji udzielił spółce pozwolenia na użytkowanie tego budynku w zakresie obejmującym jego rozbudowę. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "R." w B. wystąpiła do L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. o stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku usługowego na działce nr [...]. L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w L. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 61a § 1 w związku z art. 157 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w L. z dnia [...] grudnia 2007 r. Na to postanowienie SM "R." w B. złożyła zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego, który postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Ponadto Spółdzielnia wystąpiła do PINB w L. z wnioskiem o wydanie postanowienia wstrzymującego użytkowanie budynku usługowego na działce nr [...] w części objętej pozwoleniem na użytkowanie. Organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., znak: PINB [...] odmówił wstrzymania użytkowania przedmiotowego budynku usługowego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją organu odwoławczego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] [...] W dniu [...] listopada 2012 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "R." w B. zażądała zbadania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. legalności robót budowalnych, wykonanych przez [...] Sp. z o.o. w budynku usługowo-handlowym, położonym na działce nr [...] (uprzednio nr [...]) przy ul. [...] w B., polegających na skierowaniu wód opadowych do obydwu wejść do piwnic i wykonaniu odpływów naruszających normy techniczne. Podczas oględzin w dniu [...] kwietnia 2016 r. organ pierwszej instancji ustalił, że system odwadniania piwnic w budynku został wykonany na podstawie pozwolenia na budowę w latach 2006-2007, a wody opadowe przy wejściu do piwnic od strony południowej i północnej odprowadzane są do ogólnego systemu kanalizacji burzowej za pośrednictwem pomp. W trakcie oględzin inwestor oświadczył, że pompa zlokalizowana od strony północnej nie jest drożna, a zarządca budynku nie pozwala na jej udrożnienie. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że system odwodnienia został wykonany przed uzyskaniem przez [...] pozwolenia na użytkowanie, którego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. udzielił spółce decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. W związku z powyższym, decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., organ ten umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności robót budowlanych polegających na skierowaniu wód opadowych do obydwu wejść do piwnic i wykonaniu odpływów naruszających normy techniczne w budynku zlokalizowanym na działce nr [...] w B. przy ul. [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...] W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ drugiej instancji podniósł, że w obiegu prawnym pozostaje decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...], znak: [...] 1-185/07, którą organ ten udzielił [...] Sp. z o. o. z siedzibą w N. przy ul. [...] pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku usługowo-handlowego na działce nr [...] położonej w B. przy ul. [...]. Zdaniem organu, kluczową okolicznością w sprawie jest funkcjonowanie w obrocie prawnym ostatecznej i prawomocnej decyzji udzielającej [...] pozwolenia na użytkowanie budynku usługowego na działce nr [...], położonej w B. przy ul. [...]. W stosunku bowiem do robót budowlanych, które zostały zaakceptowane w drodze decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, nie ma możliwości prowadzenia postępowania naprawczego na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm., dalej jako: "Prawo budowlane"), do czasu ewentualnego wyeliminowania z obrotu prawnego pozwolenia na użytkowanie. W takiej sytuacji, zdaniem organu, podnoszona w odwołaniu okoliczność nieprawidłowego wykonania systemu odwodnienia budynku nie może być wyeliminowana w oparciu o art. 51 Prawa budowlanego. W konsekwencji powyższego, organ odwoławczy uznał za prawidłowe umorzenie postępowania przez organ pierwszej instancji. Odnosząc się do zawartego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie odwołującej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ odwoławczy wyjaśnił, że powyższy zarzut może odnieść skutek jedynie wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Skarżąca Spółdzielnia nie wykazała w żaden sposób, by została pozbawiona możliwości udowodnienia swoich twierdzeń, czy też możliwości złożenia wyjaśnień i by uchybienie temu przepisowi mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W skardze na powyższą decyzję Spółdzielnia Mieszkaniowa "R." w B. zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 105 § 1 k.p.a. poprzez wadliwe umorzenie postępowania w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowego; 2. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wadliwe utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji; 3. art. 9 k.p.a. i art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącemu możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań przed wydaniem zaskarżonej decyzji, a także przez niespełnienie obowiązku należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, w tym pouczenia strony o możliwości składania wniosków i nowych dowodów w sprawie; 4. art. 7 k.p.a., art.77 § 1 i 4 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez niezebranie dostatecznego, rzetelnego i wyczerpującego materiału dowodowego w sprawie, w tym zaniechanie przez organ uwzględnienia znanych organowi z urzędu faktów dotyczących nieprawidłowości wykonania otworów okiennych i drzwiowych w piwnicy budynku; II. naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. § 28 i § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422) poprzez błędne uznanie, że nie dokonano zmian naturalnego spływu wód opadowych; 2. art. 51 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie; 3. art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 201) poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji nieprawidłowe przyjęcie, że [...] Sp. z o.o. jest uprawniona do samodzielnych działań na nieruchomości wspólnej, podczas, gdy właścicielem i zarządcą jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "R." w B., która uprawniona jest do wyrażania zgody na wszelkie działania na nieruchomości wspólnej. W oparciu o tak sformułowane zarzuty spółdzielnia zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] [...]; unieważnienia postanowienia L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r., znak; [...] odmawiającego wyłączenia organu z prowadzonego postępowania administracyjnego zgodnie z zażaleniem Spółdzielni z dnia [...] maja 2016 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca podniosła, że organy nie ustaliły, czy wykonany przez [...] Sp. z o.o. w N. system odprowadzania wód opadowych spełnia warunki techniczne i normy bhp, naruszając tym samym dyspozycje § 28 i § 29 powołanego wyżej rozporządzenia. Ponadto, zdaniem skarżącej, organy administracji naruszyły art. 51 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie, co miało wpływ na wynik sprawy. Jeżeli bowiem roboty budowlane nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem, wówczas organ nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych, rozbiórkę lub doprowadzenie do stanu poprzedniego. W takiej sytuacji wydana decyzja kończy postępowanie legalizacyjne w sposób negatywny. Jeżeli natomiast możliwe jest doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i nie mamy do czynienia z istotnym odstąpieniem od projektu budowlanego albo warunków pozwolenia na budowę, nakładany jest obowiązek wykonania określonych czynności lub robót. Jak podkreśliła skarżąca, jeżeli inwestor wykonał roboty budowlane na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę w okresie jego ważności, to po wyeliminowaniu z obrotu prawnego tego pozwolenia nie jest możliwe w postępowaniu naprawczym prowadzonym w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 Prawa budowlanego (stosowanych odpowiednio z mocy art. 51 ust. 7) wydanie decyzji o umorzeniu postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2007 r. sygn. akt II OSK 167/06). Postępowanie takie bowiem, wobec prawnej konieczności wydania merytorycznych rozstrzygnięć, o których mowa w cytowanych przepisach, nie jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., a dopiero taka przesłanka stwarza możliwość takiego rozstrzygnięcia (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2006 r. sygn. akt II OSK 1344/05). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest legalność robót budowlanych polegających na wykonaniu systemu odprowadzania wód opadowych w budynku zlokalizowanym na działce o nr [...] (uprzednio oznaczonej numerem [...]) w B. przy ul. [...]. W pierwszej kolejności należy podnieść, że wbrew stanowisku skarżącej, [...] Sp. z o. o. z siedzibą w N. miała prawo do dysponowania budynkiem zlokalizowanym na działce o nr [...] na cele budowlane, gdyż skarżąca spółdzielnia wyraziła zgodę na tego rodzaju roboty. Okoliczność ta została potwierdzona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 192/13, który oddalił skargę kasacyjną Spółdzielni Mieszkaniowej "R." w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1165/12 w sprawie ze skargi Spółdzielni na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku usługowo-handlowego na działce nr [...]. Sąd drugiej instancji uznał, że "[...] Sp. z o.o. uzyskała zgodę Spółdzielni na planowane prace budowlane objęte pozwoleniem na budowę z dnia [...] maja 2007 r. Zgoda wynika z treści pisma Spółdzielni Mieszkaniowej" R." z dnia [...] lipca 2006 r. będącego odpowiedzią na pismo Spółki z [...] lipca 2006 r. P. z [...] lipca 2006 r. precyzowało zakres proponowanych robót budowlanych. Na tak wprost sprecyzowany zakres robót Spółdzielnia Mieszkaniowa “R." wyraziła jednoznaczną zgodę w piśmie z 20 lipca 2006 r. P. to jest oświadczeniem woli Spółdzielni, o czym świadczą prawidłowo złożone podpisy dwóch członków zarządu". Stanowiskiem NSA wyrażonym w tym wyroku Sąd w niniejszej sprawie jest związany, stosownie do treści art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.). Stąd niezasadny jest zarzut naruszenia art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że [...] Sp. z o.o. jest uprawniona do samodzielnych działań na nieruchomości wspólnej, podczas, gdy jej właścicielem i zarządcą jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "R." w B.. Zasadnicze zarzuty skargi dotyczą jednak niewyjaśnienia przez organy obu instancji, czy wykonany przez inwestora system odprowadzania wód opadowych w budynku usługowo-handlowym na działce nr [...] odpowiada warunkom technicznym określonym w § 28 i § 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W istocie, organy tej kwestii nie badały, uznając, że skoro w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna i prawomocna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie budynku, w którym tych robót dokonano, niedopuszczalne jest badanie ich legalności, a w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Stanowisko organów jest prawidłowe. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] grudnia 2007 r., znak: [...] [...] o pozwoleniu na użytkowanie budynku usługowego w B. na działce nr [...] jest ostateczna i prawomocna (k. 70 akt organu pierwszej instancji). W sentencji tej decyzji organ wprawdzie wskazał, że pozwolenia udziela w zakresie rozbudowy tego budynku, gdyż przebudowa pozwolenia nie wymaga. Decyzja ta dotyczy jednak jednego, określonego obiektu budowlanego, nie zaś zespołu obiektów. W obiekcie tym wykonano szereg robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę, które zakwalifikować można do kategorii rozbudowy i przebudowy tego obiektu. Pozwolenie na użytkowanie obejmowało wszystkie roboty budowlane wykonane w tym budynku na podstawie pozwolenia na budowę. Nie wyklucza tego okoliczność, że w sentencji decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku zawarto sformułowanie "w zakresie jego rozbudowy". Jak wynika bowiem z uzasadnienia decyzji, organ nadzoru budowlanego przeprowadził kontrolę legalności wszystkich robót budowlanych wykonanych przez inwestora na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2006 r., nie zaś jedynie robót polegających na rozbudowie obiektu i uznał, że "przeprowadzona w dniu [...] grudnia 2007 r. obowiązkowa kontrola potwierdziła zgodność wykonanej inwestycji z projektem zagospodarowania działki, projektem budowlanym oraz fakt uporządkowania i właściwego zagospodarowania terenu". Według organu "zrealizowany obiekt nie narusza obowiązującego rozporządzenia w zakresie przepisów techniczno-budowlanych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Obiekt jest wyposażony w instalacje i urządzenia techniczne". Zamieszczenie w sentencji decyzji o pozwoleniu na użytkowanie zwrotu: "w zakresie jego rozbudowy" stanowi jedynie konsekwencję treści art. 55 Prawa budowlanego, z którego wynika, że pozwolenia na użytkowanie wymaga budowa, a zatem również rozbudowa, obiektu budowlanego. Nie sposób bowiem przyjąć że organ nadzoru budowlanego, dokonując kontroli budynku przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie, uczynił to jedynie w zakresie jego rozbudowy, pomijając te części budynku, które zostały przebudowane. Kontrola ma bowiem wykazać, że cały budynek po rozbudowie i przebudowie jest w stanie technicznym umożliwiającym jego bezpieczne użytkowanie. Organy zasadnie zatem uznały, że skoro w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie budynku, to brak jest podstaw do nałożenia na właścicieli przedmiotowej działki obowiązków określonych w art. 51 tej ustawy. Decyzja udzielająca pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przyznaje inwestorowi prawo do swobodnego użytkowania i korzystania z obiektu, które nie może być naruszane na skutek odmiennej oceny stanu faktycznego sprawy dokonanej przez organ administracji publicznej. Organy obowiązane są do poszanowania zasady nienaruszalności przyznanych praw, których pozbawienie może odbyć się wyłącznie w ustalonych przez ustawodawcę trybach umożliwiających wzruszenie decyzji ostatecznych. Wbrew stanowisku organów, nie wystąpiły jednak przesłanki bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Aby w sprawie zaistniała podstawa do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, musiałby przestać istnieć jeden z elementów stosunku administracyjnoprawnego, tj. jego przedmiot, podmiot, czy prawna podstawa regulacji wzajemnych praw i obowiązków podmiotów tego stosunku. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, gdyż istnieje zarówno przedmiot postępowania (roboty budowlane w budynku usługowo-handlowego na działce nr [...]), jak i podmioty stosunku administracyjnoprawnego (organ administracji oraz inwestor), a także prawna podstawa rozstrzygnięcia w przedmiocie legalności realizacji tej inwestycji (art. 50 oraz art. 51 Prawa budowlanego). Skoro zatem organy uznały brak podstaw do nałożenia na inwestora obowiązków określonych w art. 51 tej ustawy, to prawidłowym rozstrzygnięciem w tym zakresie byłoby wydanie decyzji odmawiającej nałożenia tych obowiązków (tzw. decyzji merytorycznej). Jednak uchybienie to nie było na tyle istotne, by uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji. Niewątpliwie bowiem wydanie decyzji umarzającej postępowanie jako bezprzedmiotowe zamiast decyzji odmawiającej nałożenia określonych obowiązków na podstawie art. 51 Prawa budowlanego nie wpływa na sferę praw i obowiązków żadnej ze stron postępowania, w tym na interes prawny skarżącej. Ponadto organ drugiej instancji nie powiadomił stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie w myśl art. 10 k.p.a., co narusza prawo stron do czynnego udziału w postępowaniu. Należy jednak podkreślić, że jest to naruszenie prawa procesowego, które Sąd uwzględnia tylko wówczas, gdy mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podniesione wyżej uwagi dotyczące poczynionych przez organ ustaleń faktycznych i oceny prawnej prowadzą do wniosku, że w rozpoznawanej sprawie naruszenie art. 10 k.p.a. nie miało żądnego wpływu na wynik sprawy. Bezzasadny jest zawarty w skardze wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...] odmawiającego wyłączenia od rozpoznania sprawy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.. Zaznaczyć należy, że w zażaleniu spółdzielni z [...] maja 2016 r. żądano wyłączenia A. M. pełniącego funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. na podstawie art. 24 § 1 i art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. Przepisy te dotyczą jednak wyłączenia pracownika organu i nie mają zastosowania do osób pełniących funkcję piastuna organu administracji publicznej, który tej sprawie nie działa jako pracownik organu, lecz wykonuje kompetencje przypisane organowi (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 20 maja 2010 r., I OPS 13/09, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 grudnia 2011 r., SK 3/11, a także wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r., I OSK 1186/12). Piastun funkcji monokratycznego organu administracji publicznej podlega wyłączeniu na podstawie przepisów o wyłączeniu organu w postępowaniu administracyjnym (art. 25 k.p.a.). W konsekwencji oznacza to, że strona postępowania nie może żądać wyłączenia organu (osoby pełniącej funkcję organu) z innych przyczyn, niż wymienione w art. 25 k.p.a., nawet, jeżeli jej zdaniem mogą zachodzić wątpliwości co do bezstronności organu. Z tych względów spółdzielnia nie mogła skutecznie domagać się wyłączenia A. M. pełniącego funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. od udziału w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. Słusznie zatem L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. rozpatrzył wniosek o wyłączenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. na podstawie art. 25 § 1 k.p.a. i trafnie uznał, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wyłączenia organu wymienionych w tym przepisie. W tym miejscu podkreślić należy, że w wyrokiem z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 105/17, wydanym po rozpoznaniu skargi Spółdzielni Mieszkaniowej R. w B. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania wejścia do piwnic, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] Wyrok ten zapadł jednak w innych okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Sąd w składzie rozpoznającym tę sprawę stanął na stanowisku, że skoro w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna i prawomocna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie budynku, w którym tych robót dokonano, niedopuszczalne jest badanie ich legalności, a w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Uznał jednak, że organy nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym zakresu robót budowlanych wykonanych przez inwestora. W szczególności, jak podkreślił Sąd, "akta sprawy nie zawierają nawet protokołu z kontroli z dnia [...] grudnia 2012 r., co nie pozwala na sprawdzenie, jakie roboty faktycznie zostały wykonane oraz, czy są zgodne z projektem budowlanym, którego także brak w aktach sprawy. W rozpoznawanej sprawie organy dysponowały natomiast całością materiału dowodowego, który pozwolił ustalić rodzaj i zakres robót budowlanych wykonanych w budynku usługowo-handlowym na działce nr [...] na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...], w tym projektem budowlanym oraz protokołem oględzin z dnia [...] kwietnia 2016 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.