II SA/Lu 143/09

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym skargi C. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku w zakresie wniosku adwokata M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: odmówić adwokatowi M. W. przyznania wynagrodzenia za czynności adwokackie świadczone w ramach pomocy prawnej z urzędu oraz zwrotu tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków kwoty 17 złotych uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w L. wyznaczyła dla strony skarżącej adwokata M. W., któremu strona udzieliła stosownego pełnomocnictwa. W dniu 1 lipca 2009r. do sądu wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzona przez pełnomocnika strony skarżącej zawierająca wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwrot tytułem niezbędnych dokumentowanych wydatków kwoty 17 złotych poniesionej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Złożony wniosek nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 20 cytowanego rozporządzenia. Brak takiego oświadczenia nie jest brakiem formalnym, który może być uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2006r., II FSK 862/05, teza nr 4, LEX nr 242945, postanowienie NSA z 25 marca 2009r. II FZ 90/09 niepubl.). Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości lub w części jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, bowiem stanowi warunek przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Zatem niezłożenie takiego oświadczenia przez profesjonalnego pełnomocnika (będącego adwokatem lub radcą prawnym), wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a., należało orzec ja na wstępie. § 1.