II SA/Lu 143/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca),, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary grzywny za nieokazanie przedmiotu oględzin I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2014 r. nr [...]; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz J. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. L., na podstawie art. 88 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ukarał J. S. grzywną w wysokości [...] zł za nieokazanie przedmiotu oględzin, tj. zbiornika na nieczystości ciekłe z możliwością pomiarów jego parametrów charakterystycznych (tj. długość, szerokość i głębokość) podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 8 sierpnia 2014 r. w godzinach od 900 do 930 na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości D.. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ I instancji wskazał, że na wniosek J. M. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zbiornika na nieczystości ciekłe zlokalizowanego na działce o nr ewid. nr. [...] położonej w miejscowości D., stanowiącej własność J. S.. W piśmie z dnia 22 lipca 2014 r. organ zawiadomił strony o wyznaczeniu na dzień 8 sierpnia 2014 r. w godzinach od 900 do 930 dodatkowego terminu oględzin przedmiotowego zbiornika na nieczystości ciekłe. Jednocześnie, na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., wezwał J. S. do stawienia się w miejscu i terminie określonym w zawiadomieniu oraz do udziału w podejmowanych czynnościach poprzez okazanie przedmiotu i umożliwienie dokonania pomiarów jego charakterystycznych parametrów. Strona została przy tym pouczona o treści art. 88 k.p.a. Podczas oględzin przeprowadzonych w wyznaczonej dacie stwierdzono, że J. S. jest nieobecna, zaś jej posesja zamknięta. Zostało to potwierdzone stosowną dokumentacją fotograficzną. W zaistniałej sytuacji odstąpiono od wykonania czynności kontrolnych. Organ I instancji podkreślił, że J. S. otrzymała w dniu 25 lipca 2014 r. zawiadomienie z dnia 22 lipca 2014 r. o terminie oględzin. Została ona tym samym – zgodnie z wymogiem określonym w art. 79 § 1 k.p.a. – zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin przynajmniej na siedem dni przed tym terminem. Końcowo organ wskazał, że wymierzoną karę grzywny wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia na rachunek bankowy Bank [...] S.A. L. Centrum Korporacyjne w L. Nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. L. sprostował z urzędu opisane wyżej postanowienie z dnia 4 listopada 2014 r. wskazując, że w wierszu drugim na jego trzeciej stronie zamiast "na rachunek bankowy Bank [...] S.A. L. Centrum Korporacyjne w L." powinno być "na rachunek bankowy PINB w J. L. Bank [...] S.A. L. Centrum Korporacyjne w L.". Po rozpatrzeniu złożonego przez J. S. zażalenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] – zaskarżonym w niniejszej sprawie – utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ II instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor N. B. w J. L., z uwagi na fakt nieokazania przedmiotu oględzin w terminie wyznaczonym zawiadomieniem z dnia 22 lipca 2014 r., skutecznie odebranym przez J. S., prawidłowo skorzystał z dyspozycji art. 88 § 1 k.p.a. Organ zażaleniowy dodał, że J. S. nie złożyła w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia o ukaraniu za nieokazanie przedmiotu oględzin wniosku, o którym mowa w art. 88 § 2 k.p.a. (tj. wniosku o uznanie nieokazania przedmiotu oględzin za usprawiedliwione i zwolnienia od kary grzywny). Ponadto [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że strona mogła ustanowić pełnomocnika do reprezentowania jej w postępowaniu (art. 32 k.p.a.), w tym przypadku do okazania przedmiotu oględzin, w sytuacji braku możliwości osobistego stawienia się. Strona mogła również zwrócić się do organu I instancji celem zmiany terminu oględzin z uwagi na zaplanowane ważne sprawy, czy też obowiązki służbowe. Organ II instancji zwrócił również uwagę, że podczas oględzin w dniu [...] stycznia 2014 r. J. S. odmówiła okazania zbiornika na nieczystości ciekłe, zaś podczas oględzin wyznaczonych na: [...] marca 2014 r., [...] kwietnia 2014 r., [...] czerwca 2014 r. i [...] lipca 2014 r., jej nieruchomość była zamknięta, co także spowodowało, że przedmiot oględzin nie został udostępniony organowi I instancji. K. oględziny zaplanowane na dzień [...] września 2014 r., dzień [...] października 2014 r. i dzień [...] listopada 2014 r. również nie odbyły się z uwagi na nieudostępnienie posesji (była zamknięta). Okoliczności te zostały potwierdzone w sporządzonych protokołach oględzin oraz dokumentacji fotograficznej. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższe postanowienie, zarzucając: 1) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 88 § 1 k.p.a. oraz obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego postanowienia, a w szczególności brak zapoznania się z całością materiału dowodowego, w tym przede wszystkim: a) z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w B. VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z/s w J. L. z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII W 149/14, wydanym w sprawie dotyczącej oskarżenia skarżącej przez PINB w J. L. o czyn z art. 92 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), zgodnie z którym to wyrokiem "PINB w J. L. chce przeprowadzić oględziny, które miałyby się odbyć bez podstawy prawnej", ponieważ organ ten "zaniedbał wydania postanowienia o dopuszczeniu dowodu z oględzin, do czego był obowiązany z mocy z art. 77 § 2 w związku z art. 123 k.p.a.", wobec czego "obwiniona nie miała obowiązku okazania przedmiotu oględzin (...)"; b) z aktami sprawy administracyjnej znak: [...] prowadzonej przez Wójta [...] w sprawie wyżej opisanego zbiornika na nieczystości ciekłe zlokalizowanego na działce siedliskowej skarżącej o nr ewid. [...], zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] marca 2012 r., nr [...]; c) z przedłożonym przez skarżącą organowi II instancji na płycie CD nagraniem z drugiej kontroli (oględzin) z dnia [...] lutego 2014 r., na którym zarejestrowano wypowiedź pracownika Powiatowego Inspektoratu N. B. w J. L., iż następnym razem, w razie niewpuszczenia go przez skarżącą na posesję, nałoży na nią "mandat"; (Skarżąca wyjaśniła w tym zakresie, iż nie wpuściła wówczas na swoją posesję jednej osoby, ponieważ osoba ta nie posiadała legitymacji służbowej, jak i nie miała prawa wejść na posesję. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, wypowiadając te słowa, już w tamtym czasie zapowiedział skarżącej następne kontrole oraz zagroził nakładaniem kar, zaś obecnie spełnia swoje groźby. Ponadto skarżąca podkreśliła, że PINB w J. L. miał dwukrotnie udostępniony przedmiotowy zbiornik (podczas oględzin przeprowadzonych w dniach: [...] stycznia 2014 r. i [...] lutego 2014 r.). Skarżąca składała wówczas oświadczenia co do legalności budowy szamba wyjaśniając, że dokumentacja tej budowy znajduje się w Starostwie Powiatowym w J. L.. W ocenie J. S., również te oględziny - jak wynika z powołanego wyżej wyroku Sądu Rejonowego w B. VI Zamiejscowego Wydziału Karnego z/s w J. L. z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII W 149/14 – były jednak przeprowadzane bez podstawy prawnej. 2) mataczenie w sprawie przez PINB w J. L., które jest podtrzymane przez WINB w L., odnośnie zwracania się przez PINB w J. L. do Wójta [...] o dokumentację związaną z wybudowaniem budynku mieszkalnego skarżącej, wraz z którym było wybudowane szambo, ponieważ taka dokumentacja (rejestry wydawanych pozwoleń) znajduje się w Starostwie Powiatowym w J. L.. 3) pominięcie przez WINB w L. faktu złamania przez PINB w J. L. w sposób rażący przepisu art. 85 § 1 k.p.a., ponieważ PINB w J. zaniedbał wydania postanowienia o dopuszczeniu dowodu z oględzin, do czego był obowiązany z mocy z art 77 § 2 w związku z art. 123 k.p.a.; 4) łamanie przepisów przez WINB w L. i PINB w J. L. i "nieodnoszenie się do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej" (tj. jej art. 7 i art. 21 ust 1), która chroni prawa własności oraz stanowi, że "urząd nie może łamać prawa"; 5) nieodniesienie się przez PINB w J. L. i WINB w L. do faktu, że szambo od pewnego czasu jest nieczynne i jest pełne nieczystości, a wiąże się to z brakiem możliwości dojazdu do posesji wozu asenizacyjnego, oraz z brakiem drogi przeciw-pożarowej; 6) narażanie skarżącej przez PINB w J. L. i WINB w L. na poniesienie konsekwencji karnych oraz cywilnych w związku z rzekomymi pomiarami wewnętrznymi przedmiotowego zbiornika na nieczystości ciekłe (szamba), które jest pełne nieczystości ciekłych, w związku z czym wytwarzają się w nim związki silnie trujące oraz zagrażające życiu i zdrowiu człowieka; 7) błędną interpretację art. 51 oraz art. 88 § 1 k.p.a., skutkującą przyjęciem, że na stronie ciąży obowiązek okazania przedmiotu oględzin (skarżąca zaznaczyła w tym kontekście, że w k.p.a. brak jest przepisu, który zobowiązywałby stronę do działania i okazywania dowodów, gdyż obowiązek taki - z mocy art. 85 § 2 k.p.a. - spoczywa na osobach trzecich); 8) złamanie przepisu tj. art. 79 § 2 k.p.a. poprzez nieodniesienie się przez organy obu instancji do złożonych przez skarżącą do protokołu podczas oględzin dokonanych w dniach: 13 stycznia 2014 r. i 4 lutego 2014 r. oświadczeń, przez co PINB w J. L. "nęka skarżącą bezpodstawnymi kolejnymi kontrolami"; 9) naruszenie zasad zawartych w art. 7, art. 8 i art. 12 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie w rozpatrywanym materiale dowodowym okoliczności przemawiających na korzyść skarżącej, w szczególności oświadczeń co do legalności przedmiotowego zbiornika na nieczystości ciekłe oraz gróźb o nakładaniu na skarżącą mandatów i przeprowadzaniu kolejnych kontroli, wypowiedzianych przez pracownika PINB w J. L. w dniu [...] lutego 2014 r.; 10) przekroczenie granicy swobodnego uznania administracyjnego, które w tym przypadku stało się dowolnością; 11) złamanie prawa odnośnie postanowienia PINB w J. L. z dnia [...] listopada 2014 r., w którym to postanowieniu nie wskazano, na czyj rachunek ma wpłynąć orzeczona kara grzywny (w ocenie skarżącej rachunek bankowy podany w ww. postanowieniu mógł być rachunkiem prywatnej osoby lub jakiegoś przedsiębiorstwa, jak też okazać się prywatnym rachunkiem Inspektora budowlanego D. B.. PINB w J. L. i WINB w L. nie mieli natomiast prawa prostować ww. postanowienia po zaskarżeniu go przez stronę w drodze zażalenia); 12) świadome "przeciąganie sprawy" pod pretekstem konieczności dokonania pomiarów wewnętrznych, które – zdaniem skarżącej – pozostają bez znaczenia dla oceny jego legalności; W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jako wydanego bez podstawy prawnej. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła szczegółowo dotychczasowy przebieg postępowania oraz rozwinęła argumentację w zakresie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. W dniu 18 czerwca 2015 r. (data nadania) J. S. złożyła do tutejszego Sądu pismo, do którego załączyła kserokopię powołanego w skardze wyroku Sądu Rejonowego w B. VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w J. L. z dnia [...] sierpnia 2014 r., sygn. akt [...], uniewinniającego skarżącą od popełnienia zarzucanego jej czynu, polegającego na tym, że w dniu 13 stycznia 2014 r. ok. godz. [...], będąc właścicielem działki nr ewid. [...] w miejscowości D., utrudniła ona czynności kontrolne właściwych organów poprzez nieokazanie pracownikom Powiatowego Inspektoratu N. B. w J. L. zbiornika na nieczystości ciekłe, tj. czynu z art. 92 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. W dniu 23 listopada 2015 r. pracownik tutejszego Sądu – w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy – ustalił podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem sekretariatu II Wydziału K. S. R. w J. L., że ww. wyrok Sądu Rejonowego w B. VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w J. L. z dnia [...] sierpnia 2014 r., sygn. akt [...] stał się prawomocny z dniem 6 września 2014 r. (notatka służbowa – k. 61 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę według kryteriów określonych tym przepisem Sąd doszedł do wniosku, że jest ona zasadna. Zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] listopada 2014 r. zostały bowiem wydane z naruszeniem prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Podstawę prawną tych rozstrzygnięć stanowił przepis art. 88 § 1 k.p.a. W myśl tej regulacji kto, będąc obowiązany do osobistego stawienia się (art. 51), mimo prawidłowego wezwania nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny jako świadek lub biegły albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin albo udziału w innej czynności urzędowej, może być ukarany przez organ przeprowadzający dowód grzywną do [...] zł, a w razie ponownego niezastosowania się do wezwania - grzywną do [...] zł. Na postanowienie o ukaraniu grzywną służy zażalenie. Z analizy treści powyższego przepisu wynika, że wyodrębnione zostały w nim trzy grupy podmiotów, które mogą być ukarane karą grzywny za poszczególne naruszenia (m.in. nieusprawiedliwione niestawiennictwo), a mianowicie chodzi o świadka, biegłego i osobę trzecią. Co do strony postępowania środki przymusu mogą być stosowane tylko w sytuacji bezzasadnej odmowy okazania przedmiotu oględzin lub bezzasadnej odmowy udziału w innej czynności urzędowej (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 138/09, LEX nr 542262). W niniejszej sprawie J. S. została ukarana na podstawie przytoczonego przepisu jako strona grzywną w wysokości [...] zł za nieokazanie pracownikom Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego J. L. podczas oględzin wyznaczonych na dzień [...] sierpnia 2014 r. w godzinach od 900 do 930 przedmiotu tych oględzin w postaci zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości D., stanowiącej własność skarżącej, zbiornika na nieczystości ciekłe. Podkreślić należy, że zaskarżone postanowienia w przedmiocie wymierzenia grzywny zapadły w ramach postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego w sprawie legalności ww. obiektu. Oceniając zasadność zastosowania wobec skarżącej przedmiotowego środka wyjaśnić w pierwszym rzędzie należy, że grzywna przewidziana w art. 88 § 1 k.p.a. stanowi środek przymusu, mający na celu zapewnienie prawidłowego przebiegu postępowania dowodowego. Organem właściwym do orzekania o jej zastosowaniu jest organ przeprowadzający dowód. Podstawą do wydania postanowienia nakładającego na stronę postępowania omawiany środek przymusu jest zatem stwierdzenie przez organ administracji, iż podmiot występujący w charakterze strony w sposób nieuzasadniony uchylił się od okazania przedmiotu oględzin, co uniemożliwiło organowi przeprowadzenie dowodu z oględzin, o którym mowa w art. 85 § 1 k.p.a. Przepis art. 85 § 1 k.p.a. pozostawia uznaniu organu administracji dopuszczenie w postępowaniu administracyjnym dowodu z oględzin, gdyż stanowi, że organ ten "może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny". Nie ulega jednak wątpliwości, iż w przypadku dopuszczenia przez organ tego dowodu, na stronach i na innych osobach posiadających przedmiot oględzin spoczywa obowiązek okazania tej rzeczy organowi przeprowadzającemu dowód. Należy jednak również mieć na względzie, że z treści art. 77 § 2 k.p.a. wynika, iż organ administracji, dopuszczając w sprawie środek dowodowy, winien wydać w tym przedmiocie postanowienie. Przepisy kodeksu nie określają elementów postanowienia dowodowego, jak czyni to przepis art. 236 k.p.c. w odniesieniu do postanowienia dowodowego wydawanego w postępowaniu cywilnym. Należy jednak przyjąć, że w postanowieniu tym organ administracji publicznej powinien przynajmniej oznaczyć fakty podlegające stwierdzeniu i środek dowodowy oraz pracownika organu, który przeprowadzi dowód, a ponadto, jeżeli jest to konieczne, termin i miejsce przeprowadzenia dowodu. Postanowienie takie powinno również zawierać określenie poszczególnych tez dowodowych oraz środków dowodowych dotyczących każdej z tych tez. Podkreślić należy, że postanowienie w sprawie przeprowadzenia dowodu jest postanowieniem w rozumieniu art. 123 i nast. k.p.a., z tym że na postanowienie to nie służy zażalenie ani skarga do sądu administracyjnego. Postanowienie w sprawie przeprowadzenia dowodu nie musi więc zawierać uzasadnienia (zob. M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 4. wydanie, Warszawa 2011, str. 512-513). Analiza akt niniejszej sprawy nie pozostawia wątpliwości, że organ I instancji, dopuszczając dowód z oględzin wyznaczonych na dzień [...] sierpnia 2014 r., nie wydał w tym przedmiocie stosownego postanowienia. Wobec braku takiego postanowienia należy natomiast przyjąć, że na skarżącej nie ciążył obowiązek podporządkowania się czynnościom wyznaczonym na dzień [...] sierpnia 2014 r., niezależnie od tego, że została ona skutecznie o czynnościach tych zawiadomiona w piśmie z dnia 22 lipca 2014 r., doręczonym w dniu 25 lipca 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 2, tom II akt adm. I inst.). Skoro zaś na skarżącej powyższy obowiązek z przedstawionych względów nie ciążył, to w tej sytuacji nie zachodzą też podstawy do ukarania jej grzywną w trybie art. 88 § 1 k.p.a. pomimo, że bezspornie w wyznaczonej dacie nie okazała ona pracownikom organu przedmiotu oględzin, pozostającego w jej posiadaniu. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony w przedłożonym przez skarżącą prawomocnym wyroku Sądu Rejonowego w B. VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z/s w J. L. z dnia [...] sierpnia 2014 r., sygn. akt [...] (odnoszącym się do wcześniejszych oględzin przedmiotowego zbiornika na nieczystości ciekłe, wyznaczonych na dzień [...] stycznia 2014 r.). W wyroku tym trafnie wskazano, że uznanie za dopuszczalne przeprowadzenia dowodu z oględzin bez wydania postanowienia, które stanowi jego podstawę i określa jego cel i zakres, w praktyce dawałoby organowi administracji zupełną dowolność w przeprowadzeniu tego rodzaju czynności. To zaś czyniłoby iluzorycznymi gwarancje z art. 21 ust. 1 i z art. 7 Konstytucji. W kontekście tych gwarancji wymóg wydania postanowienia o przeprowadzeniu oględzin należy ocenić jako bezwzględny. W konsekwencji samo tylko zawiadomienie o terminie przeprowadzenia tego dowodu, skądinąd zgodne z wymogami postępowania administracyjnego, nie konwaliduje uchybienia polegającego na niewydaniu tego postanowienia. Końcowo, odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego niewskazania w treści postanowienia organu I instancji [...] listopada 2014 r. nazwy właściciela rachunku bankowego, na który to rachunek nakazano skarżącej dokonanie wpłaty orzeczonej grzywny, wskazać ubocznie wypada, że uchybienie to zostało usunięte w drodze sprostowania dokonanego przez organ I instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. Nie stanowi przy tym naruszenia prawa okoliczność, że wskazane postanowienie o sprostowaniu zostało podjęte już po złożeniu zażalenia na postanowienie z [...] listopada 2014 r. Jak bowiem wynika z art. 113 § 1 k.p.a., postanowienie w przedmiocie sprostowania może być podjęte (z urzędu lub na wniosek) w każdym czasie, a więc może dotyczyć również takich decyzji lub postanowień, od których złożono wcześniej środek zaskarżenia, a nawet decyzji lub postanowień prawomocnych. Reasumując stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, nakładając na skarżącą karę grzywny za odmowę okazania przedmiotu oględzin, pomimo braku uprzedniego podjęcia postanowienia o dopuszczeniu tego dowodu, naruszają art. 77 § 2 w zw. z art. 85 § 1 k.p.a., a w konsekwencji również art. 88 § 1 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Kontynuując postepowanie w przedmiotowej sprawie organ I instancji, w razie ponownego uznania za zasadne dopuszczenia dowodu z oględzin spornego zbiornika na nieczystości ciekłe na działce nr ewid. [...] w miejscowości D., przed przystąpieniem do czynności dowodowych wyda w tym zakresie stosowne postanowienie, które doręczy stronom. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania, zawarte w pkt II sentencji, znajduje natomiast uzasadnienie w art. 200 p.p.s.a.